24 Απρ 2018

1η ΜΑΗ - ΜΕΡΑ ΑΓΩΝΑ - ΜΕΡΑ ΤΙΜΗΣ

1η Μάη

ΜΕΡΑ ΑΓΩΝΑ
ενάντια στην εκμετάλλευση, τη βαρβαρότητα και τον πόλεμο
ΜΕΡΑ ΤΙΜΗΣ
των αγώνων και της ιστορίας του εργατικού και κομμουνιστικού κινήματος

132 χρόνια από την απεργία του 1886 στο Σικάγο για την καθιέρωση της οκτάωρης δουλειάς και 128 χρόνια από το 1890 και την καθιέρωση από την Β΄ Διεθνή της Πρωτομαγιάς ως ημέρα αγώνα και διεκδικήσεων της εργατικής τάξης, η φετινή Πρωτομαγιά έχει μια ιδιαίτερη συμβολική αξία για τη χώρα μας, καθώς φέτος συμπληρώνονται 100 χρόνια από την ίδρυση του ΣΕΚΕ (ΚΚΕ). Φέρνει στο νου την εποποιία των αγώνων της εργατικής τάξης και των κομμουνιστών στη χώρα, τις μικρές και τις -πολλές- μεγάλες στιγμές αυτής της εποποιίας, τις τεράστιες δοκιμασίες που πέρασε και τις αναρίθμητες θυσίες που έκανε η εργατική τάξη της χώρας μας σε άμεση σχέση με την πορεία του κομμουνιστικού κινήματος.

Σε αυτά τα 100 χρόνια αποδείχτηκε περίτρανα -και στην περίπτωση της χώρας μας- ότι το κίνημα της εργατικής τάξης και το κομμουνιστικό κίνημα είναι άμεσα συνυφασμένα, αδιάρρηκτα δεμένα και τροφοδοτούν το ένα το άλλο. Αποδείχτηκε περίτρανα ότι χωρίς τις κομμουνιστικές ιδέες και την κομμουνιστική κοσμοθεωρία, δηλαδή τη θεωρία της εργατικής τάξης, το εργατικό κίνημα δεν μπορεί να παλέψει ούτε τα μικρά ούτε τα μεγάλα ζητήματα της τάξης και είναι καταδικασμένο να οδηγηθεί στην υποχώρηση και την ήττα. Παράλληλα, όμως, αποδείχτηκε ότι το προχώρημα της κομμουνιστικής θεωρίας, η δυνατότητά της να απαντάει στις ιδιαίτερες συνθήκες που διαμορφώνονται σε μια χώρα, αλλά και παγκόσμια, και να εξοπλίζεται στον αγώνα της ενάντια στις δυνάμεις του κεφάλαιου και του ιμπεριαλισμού, δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς τη ζωντανή συμβολή της αγωνιζόμενης εργατική τάξης, της μόνης κοινωνικής δύναμης που μπορεί να ηγηθεί προς την κατεύθυνση της ανατροπής του καπιταλιστικού-ιμπεριαλιστικού συστήματος.

Η Πρωτομαγιά είναι εκείνη η ημέρα που συμπυκνώνει με έναν ξεκάθαρο τρόπο αυτήν τη σχέση. Γι’ αυτό και η αστική τάξη επιδιώκει πάντοτε τον ιδεολογικό αποχρωματισμό της, την εξουδετέρωσή της ή και το άμεσο χτύπημά της, όπως γίνεται σε αρκετές χώρες κάθε χρόνο όπου οι πρωτομαγιάτικες διαδηλώσεις κρίνονται παράνομες και χτυπιούνται βίαια από τα καθεστώτα.

Αυτό έγινε και στη χώρα μας στη διάρκεια των 128 χρόνων από την καθιέρωση της Εργατικής Πρωτομαγιάς. Από την Πρωτομαγιά του 1924 που χτυπήθηκε βάναυσα από τη δικτατορία του Πάγκαλου με έναν νεκρό εργάτη, πολλούς τραυματίες και δεκάδες συλληφθέντες σε Αθήνα και Πειραιά, μέχρι την Πρωτομαγιά του 1936 που ταυτίστηκε με τον μεγάλο απεργιακό ξεσηκωμό των καπνεργατών της Θεσσαλονίκης και την πολυήμερη απεργία τους που χτυπήθηκε ανελέητα από την κυβέρνηση Μεταξά με 12 νεκρούς και 32 βαριά τραυματισμένους εργάτες. Αλλά και με αποκορύφωμα την Πρωτομαγιά του 1944 την οποία σκόπιμα επέλεξαν οι ναζιστικές δυνάμεις κατοχής για να εκτελέσουν στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής τους 200 ήρωες κομμουνιστές ως αντίποινα, αλλά και ως ένδειξη του επιθανάτιου ρόγχου του ναζιφασισμού και των δυνάμεων του Άξονα που ηττούνταν από τη σκληρή μάχη που έδιναν οι λαοί με πρωτοπόρους τους κομμουνιστές και τη Σοβιετική Ένωση.

Η φετινή Πρωτομαγιά, λοιπόν, 100 χρόνια μετά την ίδρυση του ΣΕΚΕ (ΚΚΕ), αλλά και της ΓΣΕΕ, αποτελεί με τον δικό της, ιδιαίτερο τρόπο ΜΕΡΑ ΤΙΜΗΣ των αγώνων και της ιστορίας του εργατικού και κομμουνιστικού κινήματος. Και αποτελεί μια καλή ευκαιρία αποτίμησης αυτού του αιώνα αγώνων και θυσίας, και των απαραίτητων συμπερασμάτων που θα συμβάλουν στην ανασυγκρότηση της εργατικής τάξης και του κομμουνιστικού κινήματος. Γιατί αυτό που χαρακτηρίζει την κατάσταση του εργατικού και κομμουνιστικού κινήματος είναι η βαθιά και ολόπλευρη ιδεολογική, πολιτική και οργανωτική αποσυγκρότηση. Και η ανάγκη που προκύπτει -περισσότερο από ποτέ- είναι η οικοδόμηση των όρων για την ανασυγκρότησή τους.

Δεν πρόκειται για μια απλή επίκληση. Πρόκειται για ζωτική ανάγκη, καθώς η φετινή Πρωτομαγιά βρίσκει την εργατική τάξη και τις λαϊκές μάζες, σε όλο τον κόσμο, αντιμέτωπες με τεράστιες και επικίνδυνες προκλήσεις. Με πιο μεγάλη και επικίνδυνη αυτή ενός γενικευμένου πολέμου ανάμεσα στους ιμπεριαλιστές, οι οποίοι δεν θα διστάσουν να προκαλέσουν νέες εκατόμβες νεκρών προκειμένου να εξασφαλίσουν την παγκόσμια κυριαρχία μέσα από ένα νέο μοίρασμα του κόσμου. Η πρόσφατη επίθεση ΗΠΑ - Γαλλίας - Βρετανίας στη Συρία ενίσχυσε ακόμη περισσότερο τον κίνδυνο για μια τέτοια εξέλιξη, καθώς αποτέλεσε μία σαφή και άμεση πρόκληση προς τον ρώσικο ιμπεριαλισμό. Πρόκειται για τη συνέχεια του πολεμικού κλίματος που διαμορφώνεται συνεχώς τα τελευταία χρόνια και το είδαμε να εκδηλώνεται στην Ουκρανία, τη Συρία, τη Βόρεια Κορέα και αλλού. Είναι το αποτέλεσμα της συνεχιζόμενης κρίσης του παγκόσμιου καπιταλιστικού-ιμπεριαλιστικού συστήματος το οποίο οι μόνες «λύσεις» που του επιτρέπει η φύση του να βρει είναι, από τη μια, το μεγαλύτερο ξεζούμισμα της εργατικής τάξης και, από την άλλη, η άμεση πολεμική σύγκρουση ανάμεσα στις ανταγωνιστικές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις.

• Στη χώρα μας ο λαός και η εργατική τάξη βιώνουν με πολύ έντονο τρόπο τις επιπτώσεις των «λύσεων» αυτών και στα δύο πεδία. Από τη μια, το χτύπημα των κατακτήσεων και η αφαίρεση δικαιωμάτων συνεχίζονται αμείωτα. Τα μνημόνια και οι δεκάδες αντεργατικοί-αντιλαϊκοί νόμοι έχουν κάνει τη ζωή των μαζών αβίωτη. Η ανεργία παραμένει στα ύψη, οι μισθοί διαρκώς μειώνονται, οι εργασιακές σχέσεις διαλύονται, ο συνδικαλισμός χτυπιέται, ασφάλιση-περίθαλψη-συντάξεις συρρικνώνονται, η φορολεηλασία επεκτείνεται. Η επέκταση του εργασιακού μεσαίωνα πάει χέρι-χέρι με την ποινικοποίηση των αγώνων και το χτύπημα κάθε δυνατότητας το λαού και της εργατικής τάξης να οργανωθούν και να διεκδικήσουν.

Από την άλλη, βαθαίνει η εξάρτηση της αστικής τάξης από τους ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ και της ΕΕ. Η χώρα μετατρέπεται γοργά σε ένα τεράστιο αμερικανονατοϊκό ορμητήριο. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ παραχωρεί κάθε είδους διευκόλυνση στους φονιάδες των λαών, στηρίζει πολιτικά τις επιλογές τους, συνάπτει σχέσεις με αντιδραστικά καθεστώτα (όπως του Ισραήλ και της Αιγύπτου), ελπίζοντας στη μεγαλύτερη εύνοια των ιμπεριαλιστών και κύρια των ΗΠΑ. Πρόκειται για μια πολιτική που αυξάνει συνολικά τους κινδύνους για το λαό μας και τους γειτονικούς λαούς, πρόκειται για μια πολιτική που οδηγεί στο μεγαλύτερο χτύπημα των εργατικών-λαϊκών δικαιωμάτων. Συμβάλλει στην ένταση με το καθεστώς της γειτονικής Τουρκίας, που δεν είναι μόνο αποτέλεσμα της τουρκικής επιθετικότητας, όπως θέλουν να προβάλλουν η ντόπια άρχουσα τάξη και η κυβέρνηση. Απαιτεί μεγαλύτερη λεηλασία των λαϊκών εισοδημάτων για χάρη των «αμυντικών δαπανών», αλλά και περιστολή των δημοκρατικών ελευθεριών, ένταση της φασιστικοποίησης της δημόσιας ζωής.

• Αυτή η πολιτική όχι μόνο δεν μπορεί να βάλει φρένο, αλλά τροφοδοτεί συνεχώς και κατ’ επιλογή, τα φαινόμενα του ρατσισμού, του φασισμού και του εθνικισμού. Φαινόμενα που τροφοδοτούνται και διεθνώς, από αντίστοιχες πολιτικές που ενισχύουν δυνάμεις αντίστοιχες με τη Χρυσή Αυγή, σε όλη την Ευρώπη. Φαινόμενα που αποτελούν τεράστια προσβολή για όλους αυτούς που έδωσαν αγόγγυστα το αίμα τους για τη συντριβή του ναζιφασισμού.

• Και αν από τη μεριά του ο ιμπεριαλισμός και η ντόπια άρχουσα τάξη κάνουν τη «δουλειά» τους, από την άλλη, βρίσκουν πολύτιμους συμμάχους σε μια σειρά επίπεδα:

- Στην κυβερνητική ανάδειξη του ΣΥΡΙΖΑ που συνέβαλε στην ιδεολογική αποσυγκρότηση και στην κατασυκοφάντηση της έννοιας της Αριστεράς.

- Στη διαλυτική δράση του ρεφορμισμού του ΚΚΕ που σπέρνει ασταμάτητα κοινοβουλευτικές και εκλογικές αυταπάτες, που είναι εχθρικό σε κάθε ενδεχόμενο πραγματικής σύγκρουσης με τις δυνάμεις του συστήματος, που προσπαθεί να κρύψει την απροθυμία του για πραγματικούς αγώνες πίσω από «θεαματικές» ενέργειες μερικών δεκάδων μελών του. Που μιλά για ταξικούς αγώνες την ώρα που προωθεί την υποταγή της εργατικής τάξης, ενώ δεν διστάζει να συμπορευθεί με την αστική φιλολογία στα λεγόμενα «εθνικά» ζητήματα.

- Στην αποσυγκρότηση του συνδικαλιστικού κινήματος και τη συμβολή των εργατοπατέρων της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ στον αφοπλισμό και την απομαζικοποίηση των συνδικάτων. ΓΣΕΕ που φρόντισε να συνδέσει τα 100 χρόνια από την ίδρυσή της με την υπογραφή μιας ακόμη προδοτικής συλλογικής σύμβασης, με την απραξία της όταν χτυπιόταν το δικαίωμα στην απεργία και την πλήρη απόσυρσή της από κάθε έννοια αγώνα και μαζικής διεκδίκησης.

- Στην αδυναμία της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς να προβάλει μια άλλη κατεύθυνση στο κίνημα, καθώς σέρνεται πίσω από την πολιτική και τις πρακτικές του ρεφορμισμού, ενώ συνεχίζει να κινείται στη ρότα των εκλογικών-κοινοβουλευτικών αυταπατών.

• Επομένως, η φετινή Πρωτομαγιά δεν πρέπει να αποτελέσει μόνο μέρα μνήμης και τιμής, αλλά και  ΜΕΡΑ ΑΓΩΝΑ ενάντια στην εκμετάλλευση, τη βαρβαρότητα και τον πόλεμο.

Ένα κάλεσμα προς τις λαϊκές και εργατικές μάζες να αντισταθούν και να διεκδικήσουν. Να αγωνιστούν για την ανατροπή του εργασιακού μεσαίωνα. Για το δικαίωμα στη δουλειά, την ασφάλιση και την περίθαλψη. Για το δικαίωμα σε αξιοπρεπείς μισθούς και σε ανθρώπινες συνθήκες.

Αλλά κι ένα κάλεσμα διεθνιστικής αλληλεγγύης ενάντια στον ιμπεριαλισμό, τον εθνικισμό, τον σοβινισμό. Να σταθούν στο πλάι των γειτονικών λαών, ενάντια στην ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα και τις πολεμικές επιχειρήσεις των ιμπεριαλιστών. Ενάντια στην πολιτική της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης και τη μετατροπή της χώρας σε ορμητήριο των ιμπεριαλιστών. Για το δικαίωμα των λαών στην ζωή και την ειρήνη.

ΖΗΤΩ Η ΚΟΚΚΙΝΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ!

ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ!

Προλεταριακή Σημαία - http://www.kkeml.gr/
0 ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Σύσκεψη για Αντιιμπεριαλιστική-Αντιπολεμική κινητοποίηση Φοιτητών στο ΑΠΘ | Κινητοποίηση την Παρασκευή 27/4

0
Τη Δευτέρα 23/4, στο Φυσικό του ΑΠΘ, πραγματοποιήθηκε με πρωτοβουλία των Αγωνιστικών Κινήσεων ένα ευρύ κάλεσμα δυνάμεων και ανένταχτων αγωνιστών σε σύσκεψη για τη διοργάνωση φοιτητικής αντιιμπεριαλιστικής-αντιπολεμικής κινητοποίησης με αιχμή την καταγγελία της πρόσφατης επέμβασης στη Συρία.

Στη σύσκεψη συμμετείχαν δεκάδες αγωνιστές, κατά πλειοψηφία οι πολιτικές δυνάμεις της αριστεράς που παρεμβαίνουν στο ΑΠΘ: Αγωνιστικές Κινήσεις, ΑΡΔΙΝ, ΑΡΑΝ, ΑΡΑΣ, ΑΡΕΝ, νΚΑ, Πορεία (πλην ΣΣΠ και ΚΝΕ). Στο σύνολό τους όσοι παρεβρέθηκαν έκριναν θετικό το πολιτικό πλαίσιο του καλέσματος και συμφώνησαν στην ενεργή συμμετοχή τους για τη διοργάνωση φοιτητικής αντιπολεμικής αντιιμπεριαλιστικής κινητοποίησης την Παρασκευή 27/4 με αφετηρία την πλατεία Χημείου (12:00) και πορεία με κατάληξη το Αμερικανικό Προξενείο.

Το κείμενο που ακολουθεί συνυπογράφεται από όσους συμμετείχαν (πλην της Πορείας, που ωστόσο θα στηρίξει την κινητοποίηση) και θα διακινηθεί τις επόμενες ημέρες πλατιά στους φοιτητικούς συλλόγους, σε γενικές συνελεύσεις, ΔΣ και αμφιθέατρα, ενώ θα μοιραστεί και την Πέμπτη 26/4 σε κοινή παρέμβαση με μικροφωνική στη λέσχη του ΑΠΘ από τις 12:30 το μεσημέρι. Είναι σημαντικό η φοιτητική νεολαία να μη μείνει βουβή, αλλά να εκφράσει τα αντιιμπεριαλιστικά-αντιπολεμικά της αισθήματα, τον αποτροπιασμό και τη φρίκη της για τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και να ορθώσει την πάλη της για την αποτροπή του πολέμου.

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΣΤΗ ΣΥΡΙΑ - ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ

Καταγγέλλουμε την πυραυλική επίθεση που εξαπέλυσαν από κοινού ΗΠΑ-Γαλλία και Βρετανία και τις πολεμικές απειλές για νέες επιθέσεις. Η νέα βρώμικη ιμπεριαλιστική επέμβαση φέρνει πιο κοντά τον πόλεμο στην γειτονιά μας και δημιουργεί κινδύνους για την παγκόσμια ειρήνη. Καταγγέλλουμε την πολιτική της αστικής τάξης και κυβέρνησης της ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ που διευρύνει και διαθέτει τις αμερικάνικες βάσεις στην Ελλάδα, και πρώτα απ’ όλα της Σούδας, για να παρέχει διευκολύνσεις και υποστήριξη στις δολοφονικές ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις. Η στάση της ελληνικής κυβέρνησης, η οποία βαθαίνει την ελληνική συμμετοχή στον αντιδραστικό άξονα Ελλάδας-Κύπρου-Αιγύπτου-Ισραήλ και προβάλλει το ρόλο του τοποτηρητή του ΝΑΤΟ στην περιοχή, είναι τυχοδιωκτική και επικίνδυνη και εμπλέκει το λαό μας σε αιματοχυσία.

Σε περίπτωση νέου ιμπεριαλιστικού πολέμου στη Συρία, αυτός θα αποτελειώσει την ήδη κατεστραμμένη Συρία, θα προξενήσει νέα καραβάνια απελπισμένων προσφύγων, και υπάρχει κίνδυνος να επεκταθεί στην Ανατολική Μεσόγειο μέσα από την συρροή πολεμικών αρμάδων και τον ανταγωνισμό των μεγάλων δυνάμεων.

Απαιτούμε να σταματήσει κάθε συμμετοχή της Ελλάδας στα εγκληματικά σχέδια των πολεμοκάπηλων και των φονιάδων, να κλείσουν οι αμερικάνικες βάσεις, να πάψουν οι διευκολύνσεις και να φύγει η Ελλάδα από τον πολεμικό συνασπισμό του ΝΑΤΟ. Καμιά εμπλοκή της χώρας μας στους ιμπεριαλιστικούς τυχοδιωκτισμούς.

Η ελληνική αστική τάξη, μας μπλέκει βαθιά σε αυτά τα παιχνίδια. Σαν να μην έφταναν οι συνέπειες της ιμπεριαλιστικής παρέμβασης στη χώρα και στο λαό που εκδηλώνονται καθημερινά μέσα από τα βάρβαρα αντιλαϊκά μνημόνια και το σπρώξιμο της νεολαίας στην ανεργία και την εξαθλίωση, τώρα η νέα γενιά έρχεται αντιμέτωπη με τα σύννεφα του πολέμου που ολοένα και ζώνουν την ευρύτερη περιοχή μας. Η κυβέρνηση και το σύνολο του πολιτικού προσωπικού ενισχύουν την πολεμική εμπλοκή με προτάσεις για νέες βάσεις. Μέσω των συνεργασιών που συνάπτονται με το κράτος τρομοκράτη το σιωνιστικό Ισραήλ που στιγμή δεν σταματά να σκορπά την δολοφονική του, φασιστική πολιτική απέναντι στον Παλαιστινιακό λαό. Οι δικοί τους τυχοδιωκτισμοί και οι εξυπηρέτηση των Αμερικανονατοϊκών συμφερόντων μόνο ανησυχία για την ειρήνη και τη φιλία των λαών, δεν μπορεί παρά να σημαίνουν.

Επιπλέον, σε μια περίοδο όπου ο Αμερικάνικος ιμπεριαλισμός πρωτοστατεί στην πολεμική διαδικασία για το ξαναμοίρασμα του κόσμου, κομματιάζοντας χώρες με τις επεμβάσεις του στην Μ. Ανατολή και όχι μόνο, η επιλογή της διοίκησης της ΔΕΘ και της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να αναγορεύσουν τις ΗΠΑ σε «τιμώμενη χώρα» αποτελεί πρόκληση στα αντιπολεμικά, αντιιμπεριαλιστικά μας αισθήματα.

Να μετατρέψουμε την οργή μας σε μαζικούς αγώνες ενάντια στους πραγματικούς υπαίτιους, τους ιμπεριαλιστές και τις αστικές τάξεις των χωρών της περιοχής. Να ξανακάνουμε τις συνελεύσεις και τους Συλλόγους μας όργανα πάλης και υπεράσπισης των συμφερόντων μας.
  • ΜΑΖΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ
  • ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΟΙ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΣΥΡΙΑ
  • ΚΑΜΙΑ ΕΜΠΛΟΚΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ - ΕΞΩ ΤΟ ΝΑΤΟ ΚΑΙ ΟΙ ΒΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ
  • ΚΑΝΕΝΑΣ ΦΑΝΤΑΡΟΣ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ
  • ΜΕΤΩΠΟ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ
  • ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ, ΤΗ ΦΙΛΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΩΝ ΛΑΩΝ
Συγκέντρωση διαμαρτυρίας Παρασκευή 27/4 στην Πλατεία Χημείου στις 12:00 και πορεία προς το Αμερικάνικο Προξενείο

Αγωνιστικές Κινήσεις, ΑΡΔΙΝ, ΑΡΕΝ, ΕΑΑΚ Θεσσαλονίκης
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Εκδήλωση μνήμης και τιμής στους 200 κομμουνιστές που εκτελέστηκαν στην Καισαριανή

0
Μπροστά στην Εργατική Πρωτομαγιά και με αφορμή των επέτειο των 100 χρόνων από την ίδρυση του ΣΕΚΕ (ΚΚΕ), η οργάνωση Αθήνας του ΚΚΕ(μ-λ) διοργανώνει εκδήλωση μνήμης και τιμής στους 200 κομμουνιστές που εκτελέστηκαν στην Καισαριανή της 1η Μάη 1944 από τους ναζί κατακτητές.


ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

6ο Συνέδριο του Μ-Λ ΚΚΕ | 26 - 27 Μάη 2018

0
Προς το 6ο συνέδριό του βαδίζει το Μ-Λ ΚΚΕ. Θα πραγματοποιηθεί στις 26 και 27 Μάη και ΄μεις απ' εδώ δεν έχουμε παρά να ευχηθούμε στους συντρόφους καλή επιτυχία στις εργασίες του.

Ήδη έχουν ξεκινήσει εκδηλώσεις - συγκεντρώσεις για την παρουσίαση των θέσεων. Την περασμένη Κυριακή πραγματοποιήθηκε στον Υμηττό όπου παραβρέθηκε και χαιρέτισε αντιπροσωπεία του ΚΚΕ(μ-λ).

Όπως λένε και οι ίδιοι στις ανακοινώσεις τους δύο θα είναι τα βασικά θέματα που θα συζητηθούν στο συνέδριο:

1. "Για την πενηντάχρονη αγωνιστική πορεία του μαρξιστικού - λενινιστικού κινήματος της Ελλάδας. Ορισμένα βασικά συμπεράσματα".

2. "Η διεθνής και εσωτερική πολιτική κατάσταση. Ο απολογισμός δράσης από το 5ο Συνέδριο (Μάρτης 2013) μέχρι σήμερα. Τα πολιτικά και οργανωτικά καθήκοντα του κόμματος στη νέα περίοδο"

Οι Θέσεις της Κ.Ε. του Μ-Λ ΚΚΕ έχουν ήδη δημοσιευθεί στον Λαϊκό Δρόμο και στην ιστοσελίδα του http://www.m-lkke.gr/.

"Πέντε χρόνια από την πραγματοποίηση του 5ου Συνεδρίου και δύο χρόνια από την Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του 2016, το κόμμα μας, διανύοντας μαζί με το λαό μια από τις πιο δύσκολες περιόδους των τελευταίων δεκαετιών, προχωρεί στη σύγ­κληση του 6ου Συνεδρίου, φιλοδοξώντας να πραγματοποιήσει ένα κομματικό σώμα που θα το βγάλει δυναμωμένο και ενισχυμένο, πιο ώριμο, δίνοντας συνολική ώθηση στη δουλειά μας για να συμβάλλουμε από καλύτερες θέσεις στον μεγάλο και δύσκολο αγώνα του λαού μας, στην ανάπτυξη της εργατικής, λαϊκής αντιιμπεριαλιστικής πάλης, στην ανασυγκρότηση του κομμουνιστικού κινήματος.

Η ΚΕ του Μ-Λ ΚΚΕ, δίνοντας τώρα στη δημοσιότητα όλες τις Θέσεις για το 6ο Συνέδριο, καλεί τα μέλη του Κόμματος και της Νεολαίας να μελετήσουν συστηματικά, να συζητήσουν στις οργανώσεις και να συμβάλουν δημιουργικά με την ενεργητική συμμετοχή, τις γνώμες και απόψεις τους, την κριτική, τις παρατηρήσεις και τις προτάσεις τους στην τελική επεξεργασία και στον εμπλουτισμό των Θέσεων. Να διαδώσουν και να προπαγανδίσουν δραστήρια τις Θέσεις ανάμεσα στους αγωνιστές της αριστεράς και του κομμουνιστικού κινήματος, ευρύτερα ανάμεσα στους εργαζόμενους και τις λαϊκές αγωνιστικές δυνάμεις. Ιδιαίτερα ανάμεσα σε όλους τους συναγωνιστές και οπαδούς του κινήματός μας, που πρέπει να επιδιωχθεί να συμμετάσχουν και να δώσουν τη δική τους συμβολή στην κοινή μας υπόθεση.

Στόχος του M-Λ KKE, βαδίζοντας προς το 6ο Συνέδριο, είναι να αναπτύξει μια πλατιά συζήτηση με συγκεντρώσεις και εκδηλώσεις στην Αθήνα και στην επαρχία πάνω στα βασικά πολιτικά και ιδεολογικά ζητήματα που απασχολούν το λαϊκό, αριστερό και κομμουνιστικό κίνημα, να διαδώσει και να εμπλουτίσει τις θέσεις του μέσα από ένα ζωντανό, ουσιαστικό διάλογο, δυναμώνοντας τους ιδεολογικοπολιτικούς δεσμούς και τις σχέσεις του με κάθε αγωνιστή του αριστερού και κομμουνιστικού κινήματος, με κάθε λαϊκό αγωνιστή που βαδίσαμε μαζί στους αγώνες."

http://www.m-lkke.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Κάστρο δεν ήταν, μ’ άντεξε σαν κάστρο

0

74 χρόνια από τη θυσία των τριών ΕΠΟΝιτών στο Κάστρο του Υμηττού, η ΛΑ-ΑΑΣ Νοτιοανατολικών συνοικιών τιμά τη μνήμη των τριών ηρώων με συγκέντρωση στο Δημαρχείο Υμηττού το Σάββατο 28/4 στις 11:00 το πρωί και πορεία μέχρι το σπιτάκι που έγινε σύμβολο αντίστασης.

Τα ξημερώματα της 28ης Απρίλη του 1944 έμελλε να γραφτεί μια από τις πιο λαμπρές και ένδοξες σελίδες του εθνικοαπελευθερωτικού κινήματος της χώρας μας ενάντια στους Γερμανούς κατακτητές και τους ντόπιους δοσίλογους συνεργάτες τους.


Λίγο πριν τις 8.00 το πρωί, οι τρεις νέοι μαχητές της ΕΠΟΝ, Δημήτρης Αυγέρης, Θάνος Κιοκμενίδης και Κωνσταντίνος Φολτόπουλος θα έρθουν αντιμέτωποι με δύο λόχους ταγματασφαλιτών μπροστά από το θρυλικό σπίτι της οδού Αγρέων στον Υμηττό. Οι πληροφορίες των κατακτητών πως το σπίτι εκείνο ήταν αποθήκη πυρομαχικών του ΕΛΑΣ, ήταν σωστές. Οι τρεις νεαροί μαχητές με απαράμιλλο θάρρος και μαχητικότητα, αντάξια των ηρωικών κατορθωμάτων του ΕΛΑΣ, θα ορθώσουν ατσάλινο τείχος για να υπερασπίσουν το σπίτι - φρούριο ώστε να μην πέσει στα χέρια του κατακτητή και των ντόπιων συνεργατών του. Για περίπου επτά ώρες θα πολεμήσουν σκληρά και ανυποχώρητα αποδεκατίζοντας τους αντιπάλους τους, ώσπου λίγο μετά τις 3.30 το μεσημέρι ο Δ. Αυγέρης, τελευταίος από τους τρεις ΕΠΟΝίτες, θα αποτολμήσει ηρωϊκή έξοδο από το “κάστρο” πυροβολώντας και φωνάζοντας προς τους γερμανοτσολιάδες “Σας νικήσαμε τέρατα!”. Οι ταγματασφαλίτες μόλις διαπίστωσαν ότι για επτά ώρες πολεμούσαν με τρεις νέους, θα μαζέψουν τα πτώματα των νεκρών και θα αποχωρήσουν ηττημένοι και ντροπιασμένοι. Το ίδιο βράδυ ο - τότε - ΕΠΟΝίτης και μετέπειτα ηγετικό στέλεχος του μαρξιστικού - λενινιστικού κινήματος της χώρας μας, Γιάννης Χοτζέας, θα γράψει πάνω στον τοίχο του σπιτιού “Διαβάτη που περνάς από το σπίτι των τριών ηρώων του Υμηττού, γονάτισε, σφίξε τη γροθιά σου κι ορκίσου εκδίκηση”.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

23 Απρ 2018

Αντιπολεμική - αντιιμπεριαλιστική συγκέντρωση και πορεία | Ερμού και Σύνταγμα, 24/4, 6:30 μ.μ.

0
Η Λαϊκή Αντίσταση - Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία καλεί σε αντιπολεμική αντιιμπεριαλιστική συγκέντρωση Τρίτη 24 του Απρίλη, 6:30 μ.μ., Ερμού και Σύνταγμα. Θ' ακολουθήσει πορεία στους δρόμους της Αθήνας.


ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΣΥΡΙΑ - Μετά τους βομβαρδισμούς τι;

0
Τα ερωτήματα στρατηγικής για τις ΗΠΑ όχι μόνο παραμένουν αλλά ζητούν επιτακτικότερη απάντηση!

Η απειλή για την ειρήνη και η επικινδυνότητα άλλαξε κλίμακα!

Τελικά, τα ξημερώματα του Σαββάτου στις 14 του Απρίλη, ο μεγαλύτερος εχθρός των λαών, η πιο δολοφονική μηχανή του καπιταλιστικού- ιμπεριαλιστικού συστήματος, οι ΗΠΑ, συνεπικουρούμενοι από τους Βρετανούς και Γάλλους ιμπεριαλιστές, χτύπησαν με 105 πυραύλους Τόμαχοκ τη Συρία. Πιο συγκεκριμένα, με αυτή τη «χειρουργική» και περιορισμένου εύρουςεπίθεση, χτύπησαν και κατέστρεψαν τρεις συριακούς στόχους που η Ουάσιγκτον και οι σύμμαχοί της είχαν ενοχοποιήσει σαν κέντρα έρευνας και παρασκευής χημικών όπλων. Στόχοι που, εκτός από το ότι ήταν γνωστοί στη Ρωσία, είχαν λίγες μέρες πριν δημοσιοποιηθεί από το BBC και είχαν πριν εκκενωθεί από το καθεστώς Άσαντ.

Η προβοκάτσια με τα χημικά όπλα

Η προβοκάτσια με τα χημικά όπλα -ανάλογη είχε χρησιμοποιηθεί και για την εισβολή στο Ιράκ- δεν ήταν η πρώτη φορά που είχε ενεργοποιηθεί και στην ίδια τηΣυρία. Τον Αύγουστο του 2018, όταν είχε πάλι χωρίς αποδείξεις ενοχοποιηθεί το καθεστώς Άσαντ για ρίψη χημικών σε αντικαθεστωτικούς, η διοίκηση Ομπάμα την τελευταία στιγμή δεν έδωσε το τελικό ΟΚ σε μια επίθεση των ΗΠΑ. Γεγονός που του χρεώνεται τόσο από τη σημερινή διοίκηση του Λευκού Οίκου όσο και από τη Γαλλία, που και τότε –για δικούς της λόγους και επιδιώξεις- ήταν «βασιλικότερη του βασιλέως».

Αν και καταντάει άκρως ενοχλητική αυτή η αδίστακτη, επίμονη προσπάθεια των ιμπεριαλιστών να χρησιμοποιούν ανεπιβεβαίωτες φήμες για να προωθήσουν τους στόχους τους και τα συμφέροντά τους, ας το πούμε για μια ακόμη φορά. Ο Άσαντ δεν είναι πολιτικά ηλίθιος, ώστε να ρίξει χημικά σε μια περιοχή που ήταν –όπως και έγινε- θέμα ημερών ο στρατός του να την καταλάβει. Όταν μάλιστα ο ρώσικος ιμπεριαλισμός τις τελευταίες εβδομάδες δήλωνε με κάθε τρόπο ότι ετοιμάζεται προβοκάτσια με θέμα τη ρίψη χημικών. Το ότι οι Αμερικάνοι, Βρετανοί και Γάλλοι ιμπεριαλιστές χρησιμοποίησαν την οργάνωση «Λευκά Κράνη», που είναι γνωστό σε όλους ότι ελέγχεται από τις βρετανικές μυστικές υπηρεσίες, δείχνει και πόσο αδίστακτοι είναι και πως τα ζόρια ήταν μεγάλα και επείγοντα, και οι… κορμοράνοι δεν βρίσκονται εύκολα πια.

Τα μπρος-πίσω του Τραμπ και τι εκφράζουν

Αξίζει πράγματι κανείς να ασχοληθεί και να προσπαθήσει να ερμηνεύσει τα γεγονότα πριν από την επίθεση του Σαββάτου. Δέκα μέρες πριν, ο Τραμπ δήλωνε πως «θα φύγουμε πολύ σύντομα από τη Συρία» και πως «θα αφήσουμε άλλες χώρες να ασχοληθούν με το πρόβλημα», για να διορθωθεί από τον υπουργό άμυνας Τζέιμς Μάτις, πως τα αμερικανικά στρατεύματα στη Συρία πήγαν εκεί για να μείνουν. Αμέσως μετά την προβοκάτσια με τα χημικά (9 Απριλίου), ο Τραμπ δηλώνει πως ετοιμάζεται απάντηση εντός σαράντα οκτώ ωρών. Στη συνέχεια, την Τετάρτη 14 Απριλίου, στο πασίγνωστο πια tweetτου, αναφέρει επί λέξει:«Η Ρωσία υπόσχεται να καταρρίψει όλους τους πυραύλους που εκτοξεύονται στη Συρία. Ετοιμάσου Ρωσία, γιατί έρχονται νέοι και εξελιγμένοι».

Στη συνέχεια και ενώ ο Ματίς δηλώνει πως δεν έχει αποφασιστεί επίθεση, στέλνει άλλο tweet προσπαθώντας να κατεβάσει τους τόνους, ενώ, την Πέμπτη 12 Απριλίου,δηλώνει «Ποτέ δεν είπα πότε θα γίνει επίθεση στη Συρία. Μπορεί να γίνει πολύ σύντομα ή όχι και τόσο σύντομα τελικά!». Στη συνεδρίαση, την ίδια μέρα, του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ, η σύγχυση μεγαλώνει. Από τη μια, ο Τραμπ προανήγγειλε «πολύ σύντομα αποφάσεις» ενώ, όπως γράφουν την επόμενη μέρα οι καλά πληροφορημένες NewYorkTimes, ο υπουργός άμυνας Ματίς ζητάει να δοθεί περισσότερος χρόνος για συγκέντρωση στοιχείων για τα χημική επίθεση. Επισημαίνει, επίσης, τη βασική του ανησυχία, για το πώς, σε περίπτωση που αποφασιστεί επίθεση των ΗΠΑ, θα αποτραπεί το ενδεχόμενο η κατάσταση να «κλιμακωθεί εκτός ελέγχου». Με κρίσιμο ζήτημα την πιθανότητα να πληγούν ρωσικές δυνάμεις που εδρεύουν στη Συρία.

Ήταν και είναι φανερό πως αυτά τα «μπρος- πίσω» του Τραμ, αλλά και η ανοιχτή εκδήλωση έως και διαμετρικά αντίθετων απόψεων στο επιτελείο του,δεν εκφράζουν παρά τα σημαντικά ερωτήματα που έχει η αμερικανική υπερδύναμη σε σχέση με τη Συρία. Ερωτήματα που αφορούν κύρια και καθοριστικά το εξής: με ποιους τρόπους, δρόμους και «εργαλεία» (δυνάμεις, κράτη κλπ) θα αναιρέσουν την πλεονεκτική θέση και τις νίκες της Ρωσίας στη συριακή σύγκρουση. Ερωτήματα πάνω στα οποία, ενώ προσπάθησε ένα προηγούμενο διάστημα να δώσεικάποιες απαντήσεις, έχουν αναδείξει μια σειρά αντιφάσεις (με κύριο το ζήτημα Κούρδοι-Τουρκία, σφήνες Ρωσίας στην Τουρκία) που με τη σειρά τους δεν τις αφήνουν να πάνε παραπέρα. Με άλλα λόγια, αυτό που αντιμετωπίζουν οι ΗΠΑ και εκδηλώνεται με τον αυτόν τον τρόπο είναι η έλλειψη σαφούς και συνεκτικής στρατηγικής στην περιοχή της Μέσης Ανατολής, που να τις οδηγήσει στην αναίρεση των ρώσικων επιτυχιών και κατά συνέπεια να ανοίξει ο δρόμος για τον πλήρη έλεγχο της στρατηγικής αυτής περιοχής.

Εν τω μεταξύ, βέβαια, η ένταση μέρα με μέρα κλιμακωνόταν. Ήδη τη Δευτέρα 9 Απριλίου, το Ισραήλ βομβάρδιζε βάση στη Συρία έξω από την πόλη Χομς, που χρησιμοποιείται από Ιρανούς στρατιωτικούς. Με τη βάση της Σούδας πλήρως ενεργοποιημένη για την υποστήριξη των στρατιωτικών κινήσεων των ΗΠΑ, οι Αμερικάνοι έστελναν το αεροπλανοφόρο «USSHarryS. Truman» με 6.500 πεζοναύτες, με συνοδεία άλλων πέντε πολεμικών πλοίων στα νερά της Ανατολικής Μεσογείου. Εκεί ήδη βρισκόταν το αντιτορπιλικό «USSDonaldCook», που φέρει πυραύλους Τόμαχοκ και είχε χρησιμοποιηθεί στην περσινή πυραυλική επίθεση των ΗΠΑ.Η Μέι είχε θέσει την στρατιωτική βάση στο Ακρωτήρι της Κύπρου σε ετοιμότητα και έστελνε υποβρύχια του βρετανικού βασιλικού ναυτικού ενώη Γαλλία έστελνε και αυτή φρεγάτα του πολεμικού της ναυτικού στην περιοχή. Η Ρωσία, δε, απομάκρυνε από τη ναυτική βάση Ταρτούς τα πολεμικά της πλοία για προληπτικούς λόγους.

Η πυραυλική επίθεση: τι πέτυχε και τι δεν μπορούσε να πετύχει

Με την επίθεση αυτή, οι ΗΠΑ δήλωσαν προς όλους τους υπόλοιπους ιμπεριαλιστές και πρώτα απ’ όλα στον βασικό τους στρατηγικό ανταγωνιστή, τη Ρωσία, πως εξακολουθούν να είναι η πρώτη δύναμη στον κόσμο, πως εξακολουθούν να έχουν την πρωτοβουλία των κινήσεων. Ιδιαίτερα δήλωσαν πως το συριακό ζήτημα δεν έχει τελειώσει και πως δεν είναι διατεθειμένες να δεχτούν και να ανεχτούν τις ρώσικες επιτυχίες στη Συρία. Αντίθετα, θα κάνουν ότι περνάει από το χέρι τους για να ανατρέψουν αυτά τα δεδομένα. Πιθανά το γεγονός που επιτάχυνε την εκδήλωση της επίθεσης ήταν και ο σοβαρός εκνευρισμός των ΗΠΑ από την πρόσφατη τριμερή Ρωσίας- Ιράν- Τουρκίας, που συνέχιζαν να κινούνται στη λογική «διαμορφώνω την επόμενη μέρα στη Συρία» με τις ΗΠΑ «απούσες». Η πυραυλική επίθεση έθεσε έτσι και εκτός των άλλων σε πλήρη αμφισβήτηση και ότι παρήγαγε η τριμερής.

Με την επίθεση αυτή κατάφεραν να στοιχίσουν πίσω τους, εκτός από την Αγγλία, και τη Γαλλία, αν και ειδικά για τηΓαλλία μάλλον δεν χρειαζόταν και πολύς κόπος! Η Γαλλία, από την αρχή της συριακής κρίσης, επιδίωκε μέσω αυτής να προβάλλει την ισχύ της στην ΕΕ. Ώστε να αντισταθμίσει με αυτόν τον τρόπο τη γερμανική οικονομικοπολιτική ηγεμονία στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Επιπλέον, η Συρία ήταν ένα από τα βασικά οχήματα για την προώθηση των παγκόσμιων ιμπεριαλιστικών φιλοδοξιών της, γιατί την «έμπαζε» στη μοιρασιά μιας κρίσιμης ενεργειακά και γεωστρατηγικά περιοχής.Ωστόσο, αυτή η στοίχιση βοηθάει τις ΗΠΑ και είναι σε πλήρη αντίθεση με τη στάση της Γαλλίας το 2003. Ενώ και το στρίμωγμα της Γερμανίας κάθε άλλο παρά είναι κάτι που θα δυσαρεστούσε τον Λευκό Οίκο! Μια Γερμανία, που δήλωσε σχεδόν από την αρχή, όπως και η Ιταλία, πως δεν θα συμμετάσχει στην επιχείρηση, αν και τη θεωρεί επιβεβλημένη! Ίσως ήταν μάλιστα το γεγονός που άρχισαν να πληθαίνουν οι διαφοροποιήσεις, αν αναλογιστεί κανείς πως δήλωση μη συμμετοχής έφτασε να κάνει και η γνωστή φιλοατλαντική Ολλανδία, που έπαιξε έναν συμπληρωματικό λόγο στην επίσπευση της πυραυλικής επίθεσης από μεριάς των ΗΠΑ.

Σημαντική πλευρά αποτέλεσεκαι η στοίχιση της Τουρκίας με τη Δύση στην επίθεση αυτή. Πρόκειται για στοίχιση που ήρθε παρά τις, επίσης αντιφατικές, δηλώσεις της τούρκικης ηγεσίας τις ημέρες πριν την επίθεση («σωστή επιλογή», «οι ΗΠΑ και η Ρωσία μαλώνουν σαν νταήδες στον δρόμο») και που εξέφραζαν το στρίμωγμά της από την αμερικανική πρωτοβουλία. Δείχνει πως δεν έχει αλλάξει και δεν μπορεί να αλλάξει έτσι απλάο στρατηγικός προσανατολισμός της Τουρκίας. Έτσι, η Τουρκία βρέθηκε στη δύσκολη θέση να παραδεχτεί μέσω του ΥΠΕΞ της πως «οι σχέσεις μιας με τηΡωσία δεν είναι μια εναλλακτική επιλογή στις σχέσεις μας με το ΝΑΤΟ ή με τους συμμάχους μας στο ΝΑΤΟ, τη Γαλλία και τις Ηνωμένες Πολιτείες», καθιστώντας σαφές το με ποιον είναι στρατηγικά. Βέβαια, και δεν θα μπορούσε να είναι αλλιώς, ο Τούρκος ΥΠΕΞ έσπευσε να δηλώσει πως «οι σχέσεις μας με τη Ρωσία δεν είναι τόσο αδύναμες ώστε ο Γάλλος πρόεδρος να μπορεί να τις διαρρήξει».Απάντησε έτσι στον Μακρόν, που δήλωσε πως η Τουρκία δείχνει ότι έχει διαχωρίσει τη θέση της από τη Ρωσία, αλλά ουσιαστικά απευθυνόμενος προς τις ΗΠΑ, γα να στηρίξει τις τακτικές επιλογές της τούρκικης αστικής τάξης και να ξαναθέσει το υπαρξιακό γι’ αυτήν κουρδικό ζήτημα. Το σίγουρο είναι πως η αμερικανική ανοχή στις διαφοροποιήσεις της Τουρκίας δεν είναι ανεξάντλητη και στο επόμενο διάστημα οι τακτικές πιρουέτες της τελευταίας θα γίνονται όλο και πιο δύσκολες αλλά και επικίνδυνες (και για την ίδια).

Μέσα από την κίνηση αυτή, οι ΗΠΑ ήθελαν, επιπλέον, να διαπιστώσουν τις αντοχές και τις δυνατότητες των αντιπάλων, τη δική τους δυνατότητα να παράγουν δεδομένα στο πεδίο των συμμαχιών, να δοθεί χρόνος για την επόμενη κίνηση. Επίσης αν και η πυραυλική επίθεση δεν διαφοροποίησε στο ελάχιστο τα δεδομένα στο πεδίο των μαχών και των στρατιωτικών συσχετισμών στο έδαφος, κατοχύρωσε παραπέρα το επεμβατικό «δίκαιο» των ΗΠΑ στη Συρία.Ωστόσο, αυτή η επίθεση, με τον περιορισμένο και στοχευμένο τρόπο που έγινε, δεν μπορούσε -και δεν ήταν αυτός ο στόχος της- να δώσει απάντηση στα ερωτήματα και τα προβλήματα στρατηγικής από την πλευρά των ΗΠΑ, που αναφέραμε προηγουμένως. Και οι ΗΠΑ γνωρίζουν καλύτερα από τον καθένα πως, εάν η κίνηση αυτή μείνει μετέωρη, τα προβλήματα θα μεγαλώσουν, διότι τώρα τα ερωτήματα που αφορούν την στρατηγική τους ζητούν ακόμα πιο επίμονα απαντήσεις!

Όπως επίσης γνωρίζουν ότι θα εξανεμιστεί και ό,τι πολιτικά κερδήθηκε με τη συμπόρευση της Αγγλίας και της Γαλλίας. Ήδη οι αντιδράσεις στο εσωτερικό και της μιας και της άλλης είναι δηλωτικές των διχασμών που ενυπάρχουν και στις δύο αυτές χώρες για το τι μπορεί να δώσει μια στοίχιση με τις «απρόβλεπτες» ΗΠΑ. Την ίδια στιγμή, άλλωστε, η Γερμανία παίρνει πρωτοβουλία σε διεθνές επίπεδο για τη διευθέτηση της συριακής κρίσης, επιχειρηματολογώντας πως δεν πρέπει να επιδεινωθούν περαιτέρω οι σχέσεις με τη Ρωσία και θεωρώντας την (Ρωσία) αναντικατάστατο μέρος αυτής της προσπάθειας.

Η στάση της Ρωσίας και των συμμάχων της: όρια και δυνατότητες

Καταρχήν, η Ρωσία δεν μπορούσε να αποτρέψει την επίθεση και αυτό από μόνο του είναι ένα δεδομένο. Επίσης, δεν γνωρίζουμε αν είναι αλήθεια τα λεγόμενά της, για κατάρριψη από μέρους της συριακής αντιπυραυλικής άμυνας (σύστημα ρώσικης προέλευσης και παλιάς τεχνολογίας, που αγοράστηκε από τη Συρία το 1978) των 70 από τους 103 πυραύλους που εκτοξεύθηκαν. Αυτό θα είχε μια σημασία αλλά και πάλιπεριορισμένη. Επίσης, φάνηκε πως δεν απάντησε, στο μέγεθος που ορισμένοι ανώτεροι Ρώσοι αξιωματούχοι προεξοφλούσαν. Ωστόσο, εάν ξαναδιαβάσουμε πιο προσεκτικά τις δηλώσεις των βασικών πρωταγωνιστών εκμέρους της Ρωσίας (Πούτιν, Λαβρόφ), σε αυτές αναφέρθηκε πως η Ρωσία θα καταρρίψει τους πυραύλους, αλλά και θα βάλλει επιπλέονκατά των σημείων που αυτοί εκτοξεύθηκαν εάν χτυπηθούν ρώσικες δυνάμεις. Άφησαν, έτσι, να εννοηθεί ότι η αντίδρασή τους δεν θα είναι του ίδιου επιπέδου σε περίπτωση που το χτύπημα είναι περιορισμένο και δεν αφορά τις δυνάμεις τους. Αυτό ήταν και μια (κατα)κόκκινη γραμμή, που έπαιξε κάποιο ρόλο στην έκταση της επίθεσης και τις θέσεις των στόχων (και οι τρεις τουςμακριά από ρώσικες θέσεις) που επιλέχτηκαν από τους Αμερικανούς.

Το καθεστώς Άσαντ υπερέβαλε στο να δείξει ότι δεν το έθιξε καθόλου η επίθεση, αλλά είναι σίγουρο πως η συριακή ηγεσία είναι βαθιά προβληματισμένη για το τι θα επακολουθήσει. Το ίδιο και το Ιράν, που οι σκληρές δηλώσεις του δείχνουν ότι νιώθει ήδη την πίεση που ασκούν οι ΗΠΑ, αλλά και είναι ανήσυχο για τις εξελίξεις της επόμενης μέρας.

Ποια θα είναι η επόμενη μέρα;

Στο παραπάνω ερώτημα υπάρχουν μεγάλες βεβαιότητες αλλά και σοβαρά ερωτηματικά. Οι βεβαιότητες αφορούν το γεγονός πως οι ΗΠΑ θα συνεχίσουν να αναζητούν και πιο επιτακτικά την στρατηγική για να πάρουν το πάνω χέρι στη Συρία, αλλά και το γεγονός πως η Ρωσία δεν θα παραιτηθεί από τα γεωστρατηγικά της κέρδη στην περιοχή και τις ανάσες που δίνει η Συρία στην περικύκλωσή της από τις ΗΠΑ. Αφορούν πως οι υπόλοιποι ιμπεριαλιστές και οι διάφορες τοπικές και περιφερειακές δυνάμεις θα συνεχίσουν να αναζητούν μια θέση και έναν ρόλο στη ματωμένη αυτή σκακιέρα. Τελικά, οι βεβαιότητες αφορούν πως η Συρία δεν θα ησυχάσει, ο λαός της θα συνεχίσει να ματώνει και να γίνεται κρέας για τα κανόνια των μεγάλων και μικρών φονιάδων που κομματιάζουν τη χώρα του.

Τα ερωτηματικά αφορούν τους δρόμους, τα επόμενα βήματα της σύγκρουσης αυτής. Η Αγγλία και η Γαλλία έσπευσαν γρήγορα να δηλώσουν πως η επιχείρηση στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία. Αλλά και ο Τραμ,ενώ με το αρχικό «αποστολή εξετελέσθη» έδειχνε να θέλει να βάλει μια άνω τελεία στην όλη κλιμάκωση,στη συνέχεια δήλωσε πως αυτή η φράση θα ακούγεται πολύ συχνά! Στη συνέχεια, οι τρεις δυνάμεις (ΗΠΑ, Αγγλία, Γαλλία) μαζί με τη Γερμανία συζητούσαν στο Λονδίνο για ένα σχέδιο απόφασης για τη Συρία, που θα ζητά από τον Άσαντ τη διεξαγωγή διαπραγματεύσεων αλλά και τον σεβασμό των έως τώρα συνομιλιών της Γενεύης(;)! Την επόμενη μέρα, ενώ ο εκπρόσωπος του Τραμπ δήλωνε πως «οι δυνάμεις μας θα επιστρέψουν στην πατρίδα το συντομότερο δυνατό», η Αμερικανίδα πρέσβης στον ΟΗΕ Χέιλιδιαβεβαίωνε πως τα αμερικανικά στρατεύματα θα αποχωρήσουν από τη Συρία εάν επιτευχθούν τρεις στόχοι: να εξαλειφθεί απειλή χρήσης χημικών τρόπων που θα έθετε με οποιονδήποτε τρόπο τα αμερικανικά στρατεύματα σε κίνδυνο (!), να ηττηθεί ολοκληρωτικά το Ισλαμικό Κράτος και να επιβλέπεται η δράση του Ιράν (!).Πράγμα που έδειχνε ότι συνεχίζεταικαι πιθανά έχει ανεβάσει ντεσιμπέλ η εσωτερική διαμάχη στο κατεστημένο των ΗΠΑ για το ποιεςείναι οι επόμενες κινήσεις.

Αξίζει,όμως, σ’ αυτό το τελευταίο σημείο της αναφοράς της Χέιλι να σταθούμε περισσότερο. Γιατί έχει αρχίσει να επικεντρώνεται μια φημολογία για το Ιράν, με σημεία αναφοράς την στρατιωτική παρουσία του στη Συρία και την αύξηση της επιρροής του στους σιιτικούς πληθυσμούς της Αραβικής Χερσονήσου, που ενοποιεί Ισραήλ και Σαουδική Αραβία κάτω από την αντιιρανική ρητορική των ΗΠΑ. Αυτή, με τη σειρά της, υπηρετεί τους ευρύτερους επιθετικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ, και φυσικά την επικείμενη σύνοδομέσα στον Μάιογια τα Πυρηνικά του Ιράν και το τι μέλλει γενέσθαι με τη συμφωνία,τη χρησιμότητα της οποίας η νέα διοίκηση των ΗΠΑ έχει αμφισβητήσει.

Όπως και να έχει, όλα δείχνουν πως η επικινδυνότητα ανέβηκε κλίμακα και αυτό παράγει καθήκοντα και απαιτήσεις άλλης κλίμακας για τους λαούς της περιοχής και του κόσμου ολάκερου!

Προλεταριακή Σημαία - http://www.kkeml.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Πάτρα Αντιιμπεριαλιστική-Αντιπολεμική Συγκέντρωση 26/4

0
ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ!

ΚΑΜΙΑ ΕΜΠΛΟΚΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΣΤΑ ΠΟΛΕΜΙΚΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΩΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΩΝ!

ΕΞΩ ΟΙ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΕΣ (ΗΠΑ-ΡΩΣΙΑ-ΕΕ) ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΡΙΑ

ΕΞΩ ΟΙ ΒΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΥΡΗΝΙΚΑ

ΕΞΩ Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΟ ΤΟ ΝΑΤΟ

Πέμπτη 26 Απρίλη 18:30 Πλατεία Γεωργίου

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Σοβιετική αντιπολεμική ποίηση

0
Σαν σήμερα (16 Απρίλη) κλείνουν 73 χρόνια από την έναρξη της μάχης του Βερολίνου. Οι στρατιές του Κόκκινου Στρατού με επικεφαλής τους στρατάρχες Ζούκοφ και Κόνιεφ ξεκινούν τον βομβαρδισμό στρατιωτικών θέσεων των Ναζί από το σοβιετικό πυροβολικό.

Από τον Ιούνη του ’41 έως και τον Μάη του’45 όπου και συνθηκολόγησε η ναζιστική Γερμανία, οι απώλειες της Σοβιετικής Ένωσης έφτασαν τα εικοσιπέντε εκατομμύρια νεκρούς. Τα δεκαπέντε από αυτό το τρομαχτικό νούμερο, ήταν άμαχοι. Η στρατιωτική μηχανή του Χίτλερ τα δύο πρώτα χρόνια που είχε την πρωτοβουλία κινήσεων στα πεδία των μαχών, εφήρμοσε την πολιτική της τελικής λύσης εκτελώντας κομμουνιστές, εβραίους, γυναίκες και τα παιδιά τους. Αλλά και κατά την υποχώρησή της η βέρμαχτ, υπό την σαρωτική αντεπίθεση του Κόκκινου Στρατού, άφηνε πίσω της καμμένη γη.

Τα δέκα εκατομμύρια των νεκρών μαχητών του Κόκκινου Στρατού, οπλίτες, αξιωματικοί, κομισάριοι, πιστοποιούν την αυταπάρνηση του σοβιετικού ανθρώπου, στην αντίσταση του απέναντι στην ναζιστική ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα, αλλά και την ακλόνητη αποφασιστικότητά του, στο να την εξαφανίσει, όπως και έπραξε υψώνοντας λίγο αργότερα την κόκκινη σημαία στο ράιχσταγκ.

Ο σοβιετικός πολίτης, μέσα στον αβάσταχτο πόνο του, την αγωνία του και την καρτερικότητά του δεν έπαψε να δίνει συγκλονιστικά έργα τέχνης κατα την διάρκεια του πολέμου. Έργα που αποτυπώνουν το φρόνιμά του, αλλά και την βαθιά του οδύνη. Ο συντριπτικός του πόνος που σκιαγραφεί την ανθρώπινη υπόσταση του κόκκινου μαχητή, και τα βαθιά τραύματά του αποδίδονται εξαιρετικά σε δύο έξοχα ενδεικτικά ποιήματα. Μεγαλειώδη έργα τέχνης, κληρονομιά και φορείς της ευγένειας και του σοβιετικού μεγαλείου.

Το ποίημα του Konstantin Simonov ''Περίμενέ με!'' του 1941, και το ''Ο γιος'' του 1943, γραμμένο από τον Pavel Antokolovsky ο οποίος έχασε τον γιο του σε μάχη το καλοκαίρι του 1942.

Περίμενέ με

Περίμενέ με, και σίγουρα θα γυρίσω
μόνο περίμενέ με αρκετά
περίμενε κι όταν κίτρινες βροχές θα γεμίζουν τις νύχτες με θλίψη
περίμενε στους αποπνικτικούς καύσωνες
και στις άγριες χιονοθύελλες
περίμενε κι όταν κανείς πια δεν περιμένει κανέναν
περίμενε κι όταν τα γράμματα από μακριά σταματήσουν
περίμενέ με ακόμη κι όταν κανείς άλλος δεν βαστά να περιμένει
Μην τους ακούσεις σαν σου πουν
πως ήρθε η ώρα να ξεχάσεις
κι ότι οι ελπίδες σου ψεύτικες είναι
Ακόμη κι αν ο γιος κι η μάνα μου πουν πως χάθηκα
κι αν οι φίλοι μου κουραστούν να περιμένουν
άσε τους δίπλα στη φωτιά να πιουν πικρό κρασί
περίμενε
και μην καθίσεις μαζί τους
μην πιεις τίποτε...
Περίμενέ με, και σίγουρα θα γυρίσω

Όλοι οι θάνατοι δεν θα με σκοτώσουν
κι ας πουν αυτοί που δεν περίμεναν:
"Τι τύχη!"
Αυτοί που δεν ξέρουν να περιμένουν
δεν θα καταλάβουν ποτέ
ούτε κανείς θα καταλάβει, αγαπημένη,
πώς εσύ που με περίμενες,
μου έσωσες τη ζωή
Μόνο εσύ κι εγώ θα ξέρουμε
πώς έζησα της φωτιάς
Απλά, εσύ ήξερες να περιμένεις
όπως κανείς άλλος στον κόσμο.

Ο γιος

Μην με καλείς πατέρα, μην με ψάχνεις
Μην με καλείς πατέρα, μην εύχεσαι να γυρίσω
Είμαστε σε έναν αφιλόξενο δρόμο, που η φωτιά και το αίμα έσβησαν τα ίχνη μας.
Πετώ με τα φτερά του κεραυνού, δεν έχω το σπαθί μου στην θήκη
Πέσαμε στην μάχη και τα λόγια σου δεν θα με φέρουν πίσω
Θα συναντηθούμε ξανά κάποτε; αυτό δεν το γνωρίζω
Ξέρω μόνο ότι θα συνεχίσουμε να πολεμάμε
Είμαστε κόκκοι άμμου μέσα στο άπειρο
Δεν θα συναντηθούμε ποτέ, δεν θα δούμε πια το φως
Αντίο λοιπόν γιε μου, αντίο συνείδησή μου
Αντίο νιότη μου και παρηγοριά μου, αντίο μοναδικέ μου
Μακάρι αυτό το αντίο να είναι το τέλος μιας ιστορίας,
γεμάτης κενό, γιατί κανείς δεν είναι τόσο μόνος όσο εγώ.
Θα μείνεις για πάντα μακριά από το φως και τον αέρα
Με τον πόνο του θανάτου, σιωπηλός χωρίς παρηγοριά
Δεν θα αναστηθείς ποτέ, θα μείνεις για πάντα ένα δεκαοχτάχρονο παιδί...
Αντίο λοιπόν! Τα τρένα δεν θα έρθουν ποτέ από εκεί
Κανένα αεροπλάνο δεν πρόκειται να πετάξει προς τα εκεί...
Αντίο λοιπό γιε μου, γιατί δεν γίνονται θαύματα,
όπως δεν γίνονται αλήθεια τα όνειρα σε αυτό τον κόσμο
αντίο θα σε ονειρεύομαι όπως όταν ήσουν μωρό,
να πατάς στην γη με μικρά δυνατά δάχτυλα.
Την γη που έθαψε κι όλας τόσους...
αυτό το τραγούδι για τον γιο μου, έρχεται στο τέλος του...

http://proletconnect.blogspot.gr/
 
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Άσκηση φοιτητών στο ΝΑΤΟ | Κανένας εξωραϊσμός της ιμπεριαλιστικής πολιτικής! Να αντισταθούμε με δυνατό αντιπολεμικό κίνημα!

0
ΝΑΤΟ: Ευεργεσία, θράσος ή απλά εμπέδωση της λογικής των πολέμων;!

Με άρθρο τους, τα Φοιτητικά Νέα, μας ενημερώνουν πως ανοίγουν θέσεις για όσους θέλουν να έχουν μία ευκαιρία στο να πραγματοποιήσουν πρακτική άσκηση στα πλαίσια του… ΝΑΤΟ! Το εύρος επιστημονικού πεδίου που καλύπτουν οι θέσεις μεγάλο, καθώς αφορά από σπουδές στις πολιτικές επιστήμες και διεθνείς σχέσεις μέχρι μηχανικούς αεροσκαφών.

«Χρυσή ευκαιρία» θα σκεφτόταν κάποιος ανυποψίαστος… Πόσο μάλλον σε μια περίοδο που οι θέσεις για πρακτική σπανίζουν και αυτές που προσφέρονται θυμίζουν μάλλον τον όρο της δουλείας παρά της δουλειάς (εργασίας)! Φοιτητές να βγάζουν βασικό όγκο δουλειάς με χαρτζιλίκι ή και χωρίς ενώ το ΝΑΤΟ θα δώσει και ένα χιλιάρικο στο τέλος του εξαμήνου, αφού θα έχει πληρώσει και ένα 15ήμερο διακοπών. Χουβαρντιλίκια… Αν πάλι κάποιος διαλέξει για διακοπές νησί της Ελλάδας, αξίζει να σκεφτεί το ενδεχόμενο μεταφοράς του με μία από τις πολεμικές φρεγάτες του 6ου στόλου της Αμερικής, που έχουν κατακλίσει το Αιγαίο…

«Μα καλά» θα έλεγε κάποιος πιο καχύποπτος, «οργανισμός τέτοιου επιπέδου με τέτοιο πεδίο δράσης και χρειάζεται μερικούς πρακτικάριους;» Προφανώς, οι... «γενναιοδωρίες» καθώς και η ίδια η ανακοίνωση του ΝΑΤΟ, καμία σχέση δεν έχουν με το να καλύψουν την επιθυμία κάποιου φοιτητή να κάνει πρακτική άσκηση ή ακόμα προφανέστερα με την ανάθεση σε ανειδίκευτους φοιτητές των εργασιών του ΝΑΤΟ! Δεν είναι τυχαία, άλλωστε, και η περίοδος που βγήκε η ανακοίνωση. Το μόνο που θέλει να καταφέρει με τα παραπάνω είναι να συμφιλιώσει την νεολαία με το «θεάρεστο» έργο του… Είναι η προσπάθεια συνολικά του ιμπεριαλιστικού-καπιταλιστικού συστήματος, να εμπεδώσει στους νεολαίους την φρίκη των πολέμων και να νομιμοποιήσει στις συνειδήσεις τους την ιμπεριαλιστική πολιτική και τις στρατιωτικές επεμβάσεις. Άλλωστε, εκστρατείες με αυτό το στόχο έχουν γίνει και σε μεγαλύτερη κλίμακα, επιστρατεύοντας την βιομηχανία του κινηματογράφου και με μπροστάρη- ποιον άλλον; -το Hollywood, όταν προσπαθούσαν να πείσουν πως οι επεμβάσεις στο Βιετνάμ ή στο Ιράκ και το Αφγανιστάν, είναι για το κοινό καλό. Απόψεις βέβαια, που δεν βρίσκονται και τόσο μακριά μας… Αποτυπώνονται στις δηλώσεις του Κ. Μητσοτάκη, ο οποίος τάσσεται υπέρ της «δικαιολογημένης» -κατά την γνώμη του- επέμβασης στην Συρία και τον βομβαρδισμό του λαού εκεί.

Όταν, λοιπόν, η δράση του ΝΑΤΟ βαφτίζεται «διασφάλιση της ειρήνης και της δημοκρατίας» κάθε νεολαίος πρέπει να οργίζεται και να αντιδρά. Γιατί αποτελεί τουλάχιστον κοροϊδία για την νεολαία της χώρας μας να θέλουν να μας πείσουν πως οι χιλιάδες πρόσφυγες, μετανάστες, ξεριζωμένοι από βόμβες και πνιγμένοι στα νερά του Αιγαίου αποτελούν εικόνα ειρήνης και δημοκρατίας. Είναι κοροϊδία, για όποιον έχει παρακολουθήσει τις εξελίξεις με το ζήτημα του «Μακεδονικού» ή των ελληνοτουρκικών σχέσεων, την όξυνση της αντιπαράθεσης της χώρας μας με τις γειτονικές και την άμεση εμπλοκή του ΝΑΤΟ στα παραπάνω, να προσπαθούν ακόμα να μας πείσουν ότι το ΝΑΤΟ είναι εγγυητικός παράγοντας για την σταθερότητα και την ειρήνη στην περιοχή. Ή όταν πάνω σε αυτή την βάση βρίσκουν έδαφος να αναπτυχθούν οι πιο σκοταδιστικές και μισαλλόδοξες απόψεις, σπέρνοντας την διχόνοια μεταξύ των λαών. Όπως επίσης κοροϊδία είναι η στάση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να δηλώνει την αντίθεση της και πως δεν θα συμβάλλει με ανθρώπινο δυναμικό στην επέμβαση στην Συρία, όταν έχει παραδώσει την χώρα στα σχέδια των αμερικάνων ιμπεριαλιστών. Όταν η χώρα μας έχει γεμίσει ΝΑΤΟϊκές βάσεις και το Αιγαίο με φρεγάτες του πολέμου, από τις οποίες φεύγουν πύραυλοι για τον βομβαρδισμό γειτονικών χωρών.

Όσο και αν έχει καταφέρει, λοιπόν, το σύστημα να αποσυγκροτήσει πολιτικά την νεολαία και να βάλει την σκέψη της στο καλούπι του ιμπεριλαισμού-καπιταλισμού ως μονόδρομου και μοναδικής επιλογής, ξέρει πως οι εξελίξεις την ανησυχούν και την προβληματίζουν. Ξέρει πως ο λαός και η νεολαία είναι ικανοί να βάλουν φραγμό στα σχέδιά του ιμπεριαλισμού και να αποτρέψουν το ενδεχόμενο να γίνουν κρέας για τα κανόνια του, όπως τους ετοιμάζει, όταν αντιληφθούν την δύναμή τους. Δύναμη που βρίσκει όταν κινείται μαζικά ενάντια στα πολεμικά σχέδια και στην πολιτική του συστήματος και καταλαβαίνει ποιους έχει απέναντί του. Για αυτό και είναι αναγκαία η δημιουργία μαζικού αντιιμπεριαλιστικού αντιπολεμικού κινήματος, που θα εκφράσει την οργή και την αγανάκτηση απέναντι στα όσα εξελίσσονται. Να καταφέρει να αποτρέψει το ενδεχόμενο ενός γενικευμένου πολέμου, να σταματήσουν οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις στην περιοχή και να χτιστεί μέτωπο φιλίας μεταξύ των λαών, παράγοντας που θα είναι και ο μόνος εγγυητικός παράγοντας για την ειρήνη στην περιοχή!

http://www.agonistikeskiniseis.org/
 
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Χανιά: αντιπολεμική-αντιιμπεριαλιστική εκδήλωση-συζήτηση της Πρωτοβουλίας Αντίστασης στις 26/4 ώρα 7.30 μ.μ.

0

ενάντια στον πόλεμο και τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις - ενάντια στον εθνικισμό και την υπονόμευση της φιλίας με τους γύρω λαούς -ενάντια στις βάσεις και την εμπλοκή της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς φιλοπόλεμους σχεδιασμούς

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
ΠΕΜΠΤΗ 26 ΑΠΡΙΛΗ, 7.30 μ.μ. Εργατικό κέντρο

Πρωτοβουλία Αντίστασης
https://protovouliantistasis.blogspot.gr/ 
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Εργαζόμενοι στα νοσοκομεία: ΜΑΖΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ, ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΡΟΪΚΑΣ

0
Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

Την ώρα που τα σύννεφα του πολέμου πυκνώνουν πάνω από την περιοχή μας, που οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και οι πυραυλικές επιθέσεις επιχειρούν να διαμορφώσουν νέα δεδομένα, που οι λαοί γίνονται ή κινδυνεύουν - όπως ο δικός μας - να γίνουν κρέας για τα κανόνια αντιδραστικών δυνάμεων, συνεχίζεται και βαθαίνει η αντεργατική επέλαση ΕΕ, ΔΝΤ, κεφαλαίου και κυβέρνησης στους εργαζόμενους και το λαό μας.

Όλο και μεγαλύτερο κομμάτι των όλο και λιγότερων εργαζόμενων στο Δημόσιο γενικά, αλλά και στο χώρο της περίθαλψης ειδικότερα, είναι εργαζόμενοι με ευέλικτες μορφές εργασίας. Υπολογίζεται ότι μαζί με τους εργολαβικούς και τους συμβασιούχους του Ο.Α.Ε.Δ. ξεπερνούν τους 10.000 στα νοσοκομεία. Τα κενά που καλύπτουν είναι ζωτικής σημασίας και οι συνθήκες που εργάζονται χειρότερες από αυτές των μονίμων. Οι «τυχερότεροι» από αυτούς στους οποίους οι συμβάσεις ανανεώθηκαν και ξεπέρασαν τους 24 μήνες συνεχούς δουλειάς, με βάση απόφαση του ελεγκτικού συνεδρίου πρέπει να απολυθούν. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ από τη μια ανανεώνει κάποιες συμβάσεις για να φαίνεται «καλή και φιλεργατική», ενώ από την άλλη αρνείται να τους μονιμοποιήσει ή έστω να τους μετατρέψει σε αορίστου χρόνου, αφήνοντας έτσι περίπου 1200 εργαζόμενους όλων των κλάδων γιατρούς, νοσηλευτές, διοικητικούς κ.α. κυριολεκτικά στον αέρα. Ήδη έχουμε απολύσεις όλων όσων λήγουν οι συμβάσεις.

Ταυτόχρονα το επίδομα επικίνδυνης και ανθυγειινής εργασίας είναι και πάλι στο στόχαστρο. Αντί ο χώρος των νοσοκομείων να χαρακτηριστεί ανθυγειινός με ότι αυτό συνεπάγεται, δηλ. μεγαλύτερους μισθούς, μειωμένο ωράριο, μέτρα ασφάλειας, λιγότερα χρόνια δουλειάς, μεγαλύτερη σύνταξη κλπ, η κυβέρνηση επανεξετάζει στο πλαίσιο των μνημονιακών της δεσμεύσεων το καθεστώς των βαρέων και ανθυγειινών επαγγελμάτων, καθώς και το σχετικό επίδομα από μηδενική βάση. Στόχος της τόσο ο περιορισμός των επαγγελμάτων που ανήκουν σε αυτή την κατηγορία, όσο και η περικοπή, ακόμα και κατάργηση του επιδόματος επικίνδυνης και ανθυγειινής εργασίας που θα σημάνει κι άλλη μείωση του εισοδήματός μας.

Οι ελλείψεις προσωπικού όλων των κλάδων συνεχίζουν να είναι τεράστιες αφού οι προσλήψεις γίνονται με το σταγονόμετρο. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα την ακόμη μεγαλύτερη εντατικοποίηση των συνθηκών δουλειάς μας. Οι μισθοί που τελειώνουν πολύ νωρίτερα από το τέλος του μήνα, τα οφειλόμενα ρεπό που αυξάνονται, το κλίμα πειθάρχησης που γίνεται εντονότερο και η απογοήτευση που εσκεμμένα καλλιεργείται συμπληρώνουν το παζλ των συνθηκών εργασίας μας.

Σε αυτό το πλαίσιο έρχεται να προστεθεί και η αξιολόγηση, που, αν περάσει, θα κατηγοριοποιήσει ακόμη περισσότερο τους εργαζόμενους, θα κάνει πιο ανταγωνιστικές τις σχέσεις μας, θα σημάνει μισθολογική καθήλωση, υποχρεωτική κινητικότητα και μεγαλύτερη ανασφάλεια και αβεβαιότητα.

Ο λαός συνεχίζει να πληρώνει όλο και μεγαλύτερες ασφαλιστικές εισφορές και περισσότερους άμεσους και έμμεσους φόρους, όταν όμως αρρωστήσει όλο και πιο δύσκολα έχει πρόσβαση στην πρωτοβάθμια περίθαλψη ή βρίσκει κρεβάτι σε νοσοκομείο.

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

Όλη αυτή η άσχημη κατάσταση δεν αλλάζει με ευχές. Χρειάζονται μαζικοί και παρατεταμένοι αγώνες τους οποίους καμία διάθεση δεν έχει να οργανώσει η υποταγμένη και συμβιβασμένη συνδικαλιστική ηγεσία της ΠΟΕΔΗΝ. Χρόνια τώρα καλλιεργεί στους εργαζόμενους την ηττοπάθεια, τη μοιρολατρία, την ανάθεση και μας οδηγεί από ήττα σε ήττα. Διοργανώνει κακόγουστα show για να προκαλέσει εκλογική φθορά στην κυβέρνηση και υπονομεύει κάθε αγώνα για να υπερασπιστούμε τα δικαιώματά μας. Πρέπει να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας, να ξαναζωντανέψουμε τα σωματεία μας και να παλέψουμε μαζικά και οργανωμένα για:
  • ΜΑΖΙΚΕΣ ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ ΜΟΝΙΜΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ-ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΩΝ
  • ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΛΙΤΟΤΗΤΑΣ
  • ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟ ΤΟΥ ΧΩΡΟΥ ΤΩΝ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΩΝ ΩΣ ΑΝΘΥΓΕΙΙΝΟΥ ΜΕ ΟΤΙ ΑΥΤΟ ΣΥΝΕΠΑΓΕΤΑΙ
  • ΑΠΟΤΡΟΠΗ ΚΑΘΕ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ-ΠΕΙΘΑΡΧΙΣΗΣ-ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΗΣ
  • ΠΛΗΡΗ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΓΙΑ ΟΛΟ ΤΟ ΛΑΟ
ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

22 Απρ 2018

Προετοιμάζονται νέα χτυπήματα σε λαούς και δικαιώματα! Να δυναμώσει η εργατική-λαϊκή αντιιμπεριαλιστική πάλη!

0
Το νέο πυραυλικό χτύπημα των Αμερικάνων, μαζί με Γάλλους και Βρετανούς, στη Συρία έδειξε ακόμα πιο καθαρά τους κινδύνους που απειλούν τους λαούς της περιοχής και όλου του κόσμου. Ήταν μια άγρια εκδήλωση των αδιεξόδων του καπιταλιστικού-ιμπεριαλιστικού συστήματος γενικά και ειδικότερα της αντίθεσης ΗΠΑ-Ρωσίας που αποτελεί την πηγή και τη βάση όλων αυτών των εξελίξεων. Και το ερώτημα για το τι ακολουθεί τίθεται με δραματικό τρόπο, καθώς η επίδειξη της αμερικάνικης ισχύος κάθε άλλο παρά έλυσε το κουβάρι των ανταγωνισμών και των αντιθέσεων στη Συρία και την ευρύτερη περιοχή. Αντίθετα, η επίθεση αυτή, από γενική άποψη, δεν είναι παρά η προαναγγελία της κλιμάκωσης της ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας σε μια περιοχή γεμάτη από τις πληγές των προηγούμενων ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων, σε μια περιοχή που με κάθε είδους εκβιασμούς και με το εργαλείο της διαίρεσης και των εθνικισμών οι λαοί απειλούνται με τα χειρότερα.

Σε αυτή την περιοχή η κυβέρνηση της χώρας μας θέλει να κοροϊδέψει τους εργάτες και το λαό ότι τα «νέα μνημόνια», η νέα επιτροπεία που ήδη διαμορφώνεται σε Ουάσιγκτον και Βρυξέλλες, η συνέχιση και η ένταση της αντεργατικής αντιλαϊκής πολιτικής θα είναι έξοδος στην κανονικότητα. Θέλει να κοροϊδέψει τις στρατιές των ανέργων και των εξαθλιωμένων ότι η μετατροπή της Ελλάδας σε πλατφόρμα εξόρμησης των αρχιφονιάδων Αμερικάνων, κάνει τη χώρα «πυλώνα σταθερότητας» στην περιοχή. Θέλει να κοροϊδέψει τις εργατικές και λαϊκές μάζες ότι η πολιτική της υποταγής στις αρπακτικές και πολεμικές επιδιώξεις των αμερικάνων και ευρωπαίων ιμπεριαλιστών είναι πολιτική που μας οδηγεί σε κοινωνική πρόοδο και ειρήνη!

Το Καστελόριζο του Τσίπρα είναι ίδιο και χειρότερο από αυτό του ΓΑΠ, που πριν από οκτώ χρόνια κήρυξε από εκεί τη βαθύτερη ιμπεριαλιστική εξάρτηση της χώρας και την ένταση της βαρβαρότητας για το λαό και τη νεολαία. Γιατί είναι συνέχεια της ίδιας πολιτικής, ενώ ήδη τα εργασιακά και κοινωνικά αδιέξοδα πνίγουν την εργατική τάξη και το λαό και μαζί με αυτά έχουν κλιμακωθεί και οι πολεμικοί κίνδυνοι.

Το ψωμί, το μεροκάματο, τα κοινωνικά δικαιώματα, οι ελευθερίες, η ανεξαρτησία και η ειρήνη με έναν μονάχα τρόπο κερδίζονται. Με μαζικό και αποφασιστικό αγώνα ενάντια σε αυτούς που μας τα στερούν. Η ανάγκη να συγκροτηθεί η εργατική τάξη και ο λαός μέσα στους αγώνες για να συγκρουστεί με τους δυνάστες του είναι επιτακτική.

Φυλάκιο πρώτης γραμμής

Ασταμάτητα είναι τα αμερικανονατοϊκά πηγαινέλα στο προκεχωρημένο φυλάκιο Ελλάδα. Υφυπουργοί εξωτερικών του Τραμπ (Μίτσελ, Γκόφους), ο διοικητής των αμερικάνικων αεροπορικών δυνάμεων Ευρώπης και Αφρικής (Γουόλτερς) είναι από τους τελευταίους που ήρθαν στις αρχές του μήνα για να επιθεωρήσουν και να ενισχύσουν το φυλάκιό τους. Η κυβέρνηση Τσίπρα -με τη ΝΔ να διατείνεται ότι αυτή θα τα έκανε ακόμα πιο αποφασιστικά- βρίσκεται σε ένα διαρκές «διατάξτε» έναντι των Αμερικάνων. Ένα «διατάξτε» που γεμίζει τη χώρα βάσεις και φορτώνει το λαό με νέα εξοπλιστικά προγράμματα. Ένα «διατάξτε» που καθοδηγεί τις αποστολές Κοτζιά στην περιοχή και αποτελεί τη βάση των προσδοκιών για οφέλη στην αντιδραστική αντιπαράθεση με την Τουρκική πλευρά αλλά και στα Βαλκάνια.

Με αυτή την πολιτική, συνολικά η αστική τάξη και η κυβέρνηση εμφανίζονται να υπηρετούν μια «πολιτική ειρήνης» και να υπερασπίζονται τα «εθνικά συμφέροντα» της χώρας, ιδιαίτερα έναντι της Τουρκίας. Τίποτα δεν είναι πιο ψεύτικο από αυτό! Γιατί πριν από όλα η πολιτική αυτή, η πολιτική υπηρέτησης των αμερικανονατοϊκών επιδιώξεων με όλα τα μέσα, είναι πολιτική υπηρέτησης του πολέμου όπως ακριβώς έγινε και με το χτύπημα στη Συρία, όπου η βάση της Σούδας έπαιξε ξανά τον αναντικατάστατο για τους Αμερικάνους ρόλο της. Είναι πολιτική που συμβάλει στη φωτιά των ανταγωνισμών, που εμπλέκει τη χώρα βαθύτερα στους πολεμικούς κινδύνους, όπως επιχειρείται να γίνει με την υπόθεση της πΓΔΜ, στην οποία η ελληνική πλευρά έχει αναλάβει -όσο περνάει από το χέρι της– να συμβάλει στην ένταξή της στο ΝΑΤΟ.

Αλλά και ειδικότερα έναντι της Τουρκίας, μόνο «αμυντική» και «φιλειρηνική» δεν είναι η στάση και οι επιλογές της αστικής τάξης και της κυβέρνησης. Η ολοένα πιο στενή σύμπραξη της και στο στρατιωτικό πεδίο με Ισραήλ, Αίγυπτο, Σ. Αραβία κ.λπ. υπό την αμερικάνικη καθοδήγηση είναι δημιουργία άξονα πολέμου. Πίσω από αυτές τις επιλογές, στα αστικά μυαλά φουντώνουν φιλοδοξίες επέκτασης της κυριαρχίας στη Ν.Αν. Μεσόγειο, φιλοδοξίες γεωπολιτικής αναβάθμισης και μεγάλου μερτικού από τους υδρογονάνθρακες που θα αντλήσουν τα δυτικά μονοπώλια! Ενώ ανάλογα σχέδια υπάρχουν για το Ιόνιο και την επιζητούμενη ρύθμιση της ΑΟΖ με Αλβανία, όπως και με τα Βαλκάνια και τους ρόλους που θα αποκτήσουν με τους αγωγούς (TAP και IGB) που προωθούν οι Αμερικάνοι. Είναι φανερό ότι αυτές οι πολιτικές φορτώνουν ολοένα και περισσότερο το αδιέξοδο του αντιδραστικού ανταγωνισμού των δύο αστικών τάξεων, στον οποίο βέβαια συμμετέχει με μεγάλη ένταση και η Τουρκία, η οποία βρίσκεται εν μέσω μεγάλης αναταραχής, πιεσμένη από πολλά και σημαντικά ζητήματα με κύριο το Κουρδικό. Μένει να φανεί αν η επίσπευση των εκλογών που αποφάσισε ο Ερντογάν -και με τον Μπαχτσελί να συμπλέει μαζί του- κινείται στην κατεύθυνση της αποκατάστασης των σχέσεων Άγκυρας-Ουάσιγκτον που εκδηλώθηκε και με τις τουρκικές δηλώσεις στήριξης του χτυπήματος των ΗΠΑ στη Συρία ή αν η αναταραχή θα συνεχιστεί…

Σε κάθε περίπτωση, κοινός και βασικός παρονομαστής του ελληνοτουρκικού ανταγωνισμού είναι η ιμπεριαλιστική (αμερικάνικη) επικυριαρχία επί αυτού, είναι η εξάρτηση των δύο χωρών από τους αμερικανονατοϊκούς. Οι ιμπεριαλιστές βέβαια δεν ενδιαφέρονται για την ευόδωση των φιλοδοξιών των υποτακτικών τους, αλλά για την προώθηση των δικών τους ιμπεριαλιστικών σχεδίων. Στη σημερινή κατάσταση αυτό που πριν από όλα επιδιώκουν οι ΗΠΑ είναι να χρησιμοποιήσουν και τις δύο χώρες στα σχέδια τους για αποκλεισμό-απώθηση του ρώσικου ιμπεριαλισμού από την περιοχή.

Συνεπώς ο λαός μας δεν μπορεί σε τίποτα να συμμεριστεί την πολιτική της κυβέρνησης και του συστήματος, δεν μπορεί να αποδεχτεί μια πολιτική τυχοδιωκτική, μια πολιτική εργαλείο για τα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα ως «πολιτική ειρήνης» και «υπεράσπισης της πατρίδας». Μια πολιτική που σε κάθε περίπτωση δεν υπηρετεί τα συμφέροντα του λαού, αλλά αντίθετα μπορεί να χρησιμοποιήσει ακόμα και το αίμα του για αντιδραστικές επιδιώξεις.

Και βέβαια, η ελληνοτουρκική αντιπαράθεση είναι μία από τις πολλές θερμές εστίες της περιοχής που δοκιμάζεται από τις ιμπεριαλιστικές επιδιώξεις και παρεμβάσεις. Αμερικάνοι, ΝΑΤΟϊκοί, ευρωπαίοι και ρώσοι ιμπεριαλιστές πηγαινοέρχονται σε Ελλάδα, Τουρκία, Κύπρο, Βαλκάνια, ενώ στη Μ. Ανατολή αλλά και τη Β.Αφρική είναι ενεργές και σε εξέλιξη οι αιματοχυσίες. Για παράδειγμα, η Ρωσία δεν «παραιτείται» βέβαια ούτε από τις θέσεις της στην Κύπρο και επιδιώκει να αναιρέσει το πλήγμα που δέχτηκε το 2013, ενώ ταυτόχρονα επιχειρεί, όπως δείχνει η πρόσκληση Πούτιν σε Τσίπρα, να κρατήσει διαύλους με την Ελλάδα. Διαύλους που ωστόσο η αμερικάνικη πλευρά δεν θέλει να υπάρχουν! Απέναντι σε όλα αυτά, τους πολλαπλούς εκβιασμούς και τη συσσώρευση ιμπεριαλιστικών πολεμικών δυνάμεων, η μόνη ρεαλιστική επιλογή είναι η πάλη στην κατεύθυνση του Μετώπου των Λαών ενάντια στον πόλεμο και τον ιμπεριαλισμό.

Ονόματα της εξάρτησης και της εκμετάλλευσης

Όσο και αν θέλουν αμερικάνοι και ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές να συνεχίσουν σε αυτή τη φάση τη στήριξη της κυβέρνησης δεν μπορούν βέβαια και να …αναιρέσουν τη φύση τους και το ρόλο τους. Αλλά βέβαια ούτε και η αστική τάξη της χώρας μπορεί και θέλει να αναιρέσει τον εξαρτημένο χαρακτήρα της και την ταξική της θέση απέναντι στους εργάτες και το λαό. Γι’ αυτό και, ενώ η δανειακή σύμβαση φτάνει στη λήξη της, ενώ συνεχίζει η κυβέρνηση τα παραμύθια περί εξόδου από την επιτροπεία, ταυτόχρονα όλοι τους, ο καθένας από τη σκοπιά του και με τον τρόπο του, εξαγγέλλουν τη συνέχισή της! Αναζητούνται νέα ονόματά της και «επιχειρήματα» για το γιατί θα συνεχιστεί και εκδηλώνονται ξανά και οι αντιθέσεις ΔΝΤ(ΗΠΑ)-Ευρωπαίων επί του ελληνικού ζητήματος.

Το ΔΝΤ κάνει «κακές προβλέψεις» (για τα πλεονάσματα κ.λπ.) για να στριμώξει στο ζήτημα του χρέους –που δεν θα είναι «βιώσιμο»- τη γερμανική πλευρά. Ο νέος υπουργός οικονομικών της Γερμανίας Σόλτς επαναλαμβάνει τη …γραμμή Σόιμπλε που αρνείται να φορτωθεί μέρος του χρέους γιατί πριν από όλα υπερασπίζεται το (γερμανικό) οικοδόμημα της ΕΕ/ΟΝΕ. Η γαλλική πλευρά –μέσω Κομισιόν- είναι «φιλελληνική» στο ζήτημα του χρέους για να στριμώξει και αυτή τη γερμανική πλευρά. Η κυβέρνηση θέλει βέβαια ελάφρυνση του χρέους και τα παπαγαλάκια της προβάλλουν τις ατάκες Μοσκοβισί περί τέλους των μνημονίων, αλλά κρύβουν την υπόλοιπη δήλωσή του που απαιτεί συνέχιση… για πάντα των μνημονιακών πολιτικών. Συνολικά η ελληνική πλευρά τα δίνει όλα, όπως με τις ιδιωτικοποιήσεις στην ενέργεια, προσδοκώντας οι «δανειστές» να της σώσουν τις τράπεζές «της» και μια ελάφρυνση στο χρέος. Και ταυτόχρονα υπάρχει έντονος προβληματισμός για το ποιοι θα είναι οι νέοι όροι χρηματοδότησης, μιας και έχουν βέβαια επίγνωση του ξετινάγματος και του κουρσέματος των παραγωγικών-οικονομικών όρων της χώρας που εντάθηκαν ιδιαίτερα την τελευταία 8ετία.

Όλοι μαζί ωστόσο και παρά τα «διαφορετικά» τους επιχειρήματα συμφωνούν ότι αυτός που θα πρέπει να συνεχίσει να την πληρώνει είναι τα δικαιώματα και οι κατακτήσεις των εργατών, του λαού και της νεολαίας. Ότι δεν πρέπει να «γυρίσουμε» στην παλιά «κακή» εποχή όπου κάτι ακόμα υπήρχε από μόνιμη και σταθερή δουλειά, συμβάσεις, ωράρια, αμοιβές, συντάξεις, κοινωνικά δικαιώματα. Όλα αυτά τα «στραβά» τα έσβησαν για πάντα οι εκατοντάδες μνημονιακοί νόμοι (οι «μεταρρυθμίσεις») και θα τα σβήσουν κι άλλο οι νέοι που έρχονται: τα 88 μέτρα της τέταρτης αξιολόγησης, η επίσπευση στο νέο πετσόκομα των συντάξεων και το αφορολόγητο, τα νέα μέτρα της «νέας» εποχής, που όπως και αν ονομαστούν θα διασφαλίζουν την ένταση της εκμετάλλευσης της εργατικής δύναμης και της ληστείας των λαϊκών μαζών.

Επιμένουμε στη μαζική πάλη

Ιδιαίτερα απαιτητικές και δύσκολες είναι οι συνθήκες της εποχής μας! Σε ένα τοπίο πολύ αρνητικών συσχετισμών (το «διαπίστωσε» πρόσφατα και ο Κουτσούμπας, αλλά παραμένει στις γραφικότητες περί «αντεπίθεσης») με ραγδαίες, ρευστές και βέβαια αντιδραστικές εξελίξεις. Με την «αριστερά μας» να επιδίδεται σε ακροβασίες για να συνταιριάξει αναλύσεις και πραγματικότητα, για να μη βρεθεί απέναντι από τη γραμμή του συστήματος και έχοντας βασικά το νου της στις εκλογές. Με το λαό να βρίσκεται στη γωνία πολλαπλά χτυπημένος, κυρίως έχοντας χάσει την εμπιστοσύνη του στη μαζική πάλη και με πολλαπλά προβοκαρισμένο το όραμα της επαναστατικής, σοσιαλιστικής προοπτικής.

Με όλα αυτά θέλει να αναμετρηθεί, στο μέτρο που σήμερα μπορεί, η 9η Συνδιάσκεψη του ΚΚΕ(μ-λ) που προγραμματίζεται για τις αρχές του επόμενου χρόνου, πατώντας σε όσα κατάκτησε στα προηγούμενα σώματα, κυρίως από την 7η συνδιάσκεψη και μετά. Για να κάνει βήματα στο δρόμο της συγκρότησής του ως επαναστατική, κομμουνιστική οργάνωση όπως την απαιτούν οι σημερινές συνθήκες.

Ωστόσο, πριν από τη Συνδιάσκεψη και ενόψει αυτής αναμετριόμαστε καθημερινά με την ιμπεριαλιστική επιθετικότητα στη χώρα και την περιοχή, με την επίθεση στην εργατική τάξη και το λαό και με τις απαιτήσεις της πάλης που αυτές οι εξελίξεις φέρνουν. Η επιμονή και η σταθερότητα στην κατεύθυνση της ανάπτυξης της αντιιμπεριαλιστικής–αντικαπιταλιστικής πάλης με εμπιστοσύνη στις δυνάμεις του λαού και της νεολαίας, η ανάδειξη των μετώπων πάλης, που ως τέτοια μπορούν να υπάρξουν μόνο με τη μαζική ενεργή εμπλοκή των εργατών και του λαού, συνολικά η εμπιστοσύνη στη δυνατότητα του λαού να χαράξει το δικό του δρόμο χωρίς να αναζητά «συμμάχους» και «συνεννόηση» στην αστική τάξη και τον ιμπεριαλισμό, είναι θεμελιώδεις προϋποθέσεις αυτής της προσπάθειας. Και αποδεικνύεται –όπως φάνηκε και το τελευταίο διάστημα με το ξέσπασμα μιας σειράς αντιπολεμικών κινητοποιήσεων στη χώρα- ότι ακόμα και στις σημερινές δύσκολες συνθήκες αυτή η κατεύθυνση επιδρά ευρύτερα πολιτικά και παράγει κινηματικά αποτελέσματα.

Σε αυτήν την κατεύθυνση απαιτείται να συνεχίσουμε πιο αποφασιστικά, παλεύοντας για μια μαζική και μαχητική εργατική, αντιιμπεριαλιστική Πρωτομαγιά, για μια Πρωτομαγιά που πρέπει να είναι βήμα που θα ακουστεί η φωνή των λαϊκών συμφερόντων απέναντι στον καταιγισμό της επίθεσης και των ιμπεριαλιστικών πολεμικών σχεδίων.

Προλεταριακή Σημαία - http://www.kkeml.gr/
 
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Κινητοποίηση ενάντια στα διόδια στη Βαρυμπόμπη

0
 Την Κυριακή 22 Απρίλη, η Λαϊκή Αντίσταση - Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία των Βόρειων Συνοικιών της Αθήνας συμμετείχε στην κινητοποίηση ενάντια στα διόδια που επιβάλλονται στη Βαρυμπόμπη και τον Άγιο Στέφανο. Με πανό και το σύνθημα "Να καταργηθούν όλα τα διόδια" διακίνησε την προκήρυξή της για το ζήτημα.

Η συγκέντρωση, που έγινε στη γέφυρα της Βαρυμπόμπης, ήταν αρκετά μαζική και έληξε με μια διαδήλωση προς τα γραφεία της εταιρίας εκμετάλλευσης των διοδίων.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Αντιπολεμική παρέμβαση της ΛΑ - ΑΑΣ στις γειτονιές της Ηλιούπολης

0
Το Σάββατο 21 Απρίλη έγινε αντιπολεμική παρέμβαση της Λαϊκής Αντίστασης-Αριστερής Αντιιμπεριαλιστικής Συνεργασίας (ΛΑ-ΑΑΣ) στην Ηλιούπολη. Η παρέμβαση αυτή αποφασίστηκε στην τελευταία σύσκεψη τη ΛΑ-ΑΑΣ Νοτίων και Ανατολικών Συνοικιών και προετοιμάστηκε κατάλληλα.

Κλιμάκιο 30 περίπου συντρόφων με ντουντούκα, σημαίες και εκατοντάδες προκηρύξεις πέρασαν μέσα από την κεντρική λαϊκή της Ηλιούπολης φωνάζοντας συνθήματα και κουβεντιάζοντας με τον κόσμο της περιοχής.

Στο τέλος της παρέμβασης στη λαϊκή έγινε πορεία μέχρι την πλατεία Καναρίων.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ