21 Αυγ 2017

Μιας και μιλάμε για εγκλήματα: νεκροί εργαζόμενοι τον Ιούλιο και τον Αύγουστο

Μια ματωμένη λίστα που μεγαλώνει συνεχώς. Γι' αυτή τη λίστα δεν θα ακούσουμε και δεν θα διαβάσουμε τίποτα στα επίσημα μέσα ενημέρωσης του κεφαλαίου. Και αν θα ακούσουμε ή θα διαβάσουμε θα μας πουν για τη κακιά ώρα και για την ...ατυχία του εργαζόμενου. Αυτή τη λίστα τη θεωρούν φυσιολογική κυβέρνηση, εργοδότες, δικαιοσύνη. Συμβαίνουν αυτά μας λένε, ας πρόσεχαν οι εργαζόμενοι που δε λάβανε τα μέτρα τους θα συμπληρώσουν. 

Αυτή τη λίστα, αυτά τα πραγματικά εγκλήματα κατά των εργαζόμενων οι μόνοι που μπορούν να τα καταργήσουν είναι οι ίδιοι οι εργαζόμενοι αρκεί να συνειδητοποιήσουν τη δύναμή τους. Αυτή τη δύναμη που φοβούνται όσοι μιλούν για τα εγκλήματα του κομμουνισμού αλλά και κάμποσοι ...υπερασπιστές του!  Τα στοιχεία τα πήραμε από εδώ: https://kokinokamini.blogspot.gr/

19/8: Θανατηφόρο εργατικό δυστύχημα σημειώθηκε στο ορυχείο Καρδιάς, με θύμα εργαζόμενο σε εργολάβο, ηλικίας 35 ετών και πατέρα δύο παιδιών. Εργαζόμενος, μόνιμος κάτοικος Πτολεμαϊδας, καταπλακώθηκε από Κλαρκ το οποίο χειριζόταν για τη συναρμολόγηση πέδιλων ερπύστριας ηλεκτροκίνητου εκσκαφέα.

10/8: Ένας Αλβανός εργάτης, ηλικίας μόλις 42 ετών, έχασε τη ζωή του χτες τη νύχτα όταν κάτω από άγνωστες συνθήκες καταπλακώθηκε από κλαρκ (ανυψωτικό μηχάνημα). Η ανατροπή σημειώθηκε στις Νηές, στην κοινότητα Σούρπης Μαγνησίας.

10/8: Ο marshaller του αεροδρομίου "Ι. Καποδίστριας" στη Κέρκυρα πέθανε εν ώρα εργασίας, στην πίστα του αεροδρομίου. Πρόκειται για τον Νίκο Χαλικιά (44 ετών), τον άνθρωπο που δούλευε σε 43 βαθμούς Κελσίου και κατηύθυνε τα αεροσκάφη που προσγειώνονται στον χώρο που σταθμεύσουν. Δεκάδες είναι οι καταγγελίες περί λιποθυμιών καθαριστριών αεροσκαφών και εργαζομένων, όπως και οδηγών των λεωφορείων στην πίστα οι οποίοι εργάζονται στους 40 και 43 βαθμούς Κελσίου χωρίς κλιματισμό...

1/8: Φρικτό θάνατο βρήκαν δυο εργάτες 51 και 37 ετών ενώ ένας ακόμη 22χρονος βρίσκεται σε κρίσιμη κατάσταση κατά τη διάρκεια του νέου τραγικού εργατικού δυστυχήματος που έγινε αυτή τη φορά σε φρεάτιο αποχέτευσης και βιολογικού καθαρισμού του δικτύου της Λακωνίας. Συγκεκριμένα, η τραγωδία ξεκίνησε όταν ο 51 ετών και βουλγαρικής υπηκοότητας εργάτης εισήλθε στον χώρο του αντλιοστασίου και άρχισε να καλεί σε βοήθεια αντιλαμβανόμενος πως δεν μπορεί να αναπνεύσει και χάνοντας στη συνέχεια της αισθήσεις του τις οποίες και δεν ανέκτησε ποτέ. Στην έκκλησή του αυτή ανταποκρίθηκε αμέσως ο 37 ετών συνάδελφός του ο οποίος ωστόσο είχε την ίδια σκληρή τύχη. Η αλυσίδα της τραγωδίας ωστόσο συνεχίστηκε καθώς και δυο ακόμη άτομα 66 και 22 ετών που επιχείρησαν να απεγκλωβίσουν τους προηγούμενους κατέληξαν και με σοβαρά αναπνευστικά προβλήματα και διακομίστηκαν στο Νοσοκομείο Σπάρτης, με τον νεαρό να αναφέρεται πως βρίσκεται σε κρίσιμη κατάσταση και διασωληνωμένος...

18/7: Άλλος ένας νεκρός εργάτης λόγω ελλιπών μέτρων ασφαλείας. Όπως αναφέρει σε ανακοίνωσή της η Ένωση Οικοδόμων και συναφών επαγγελμάτων ν. Χανίων, ο εργάτης με καταγωγή από την Αίγυπτο πέθανε όταν τον κτύπησε ρεύμα κατά τη διάρκεια της εργασίας του. Μάλιστα, όπως αναφέρει, τους τελευταίους 3 μήνες στα Χανιά έχουμε 5 εργατικά ατυχήματα.

26/7: Θανατηφόρο εργατικό ατύχημα έγινε στις 9.30 το πρωί της Τετάρτης 26 Ιούλη σε εταιρεία ανακύκλωσης στην Παλαιά Εθνική Οδό Θεσσαλονίκης - Κιλκίς, με θύμα ένα 46χρονο εργαζόμενο ο οποίος, σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, καταπλακώθηκε από γερανό. Προσπαθούσε το πρωί να επιδιορθώσει βλάβη σε περιστρεφόμενο γερανό εντός φορτηγού, ο οποίος κάτω από άγνωστες μέχρι στιγμής συνθήκες αναποδογύρισε και τον καταπλάκωσε. Ο τρίτος σε ένα μήνα στη Θεσσαλονίκη...

12/7: Αυτοκτονία της 42χρονης εργαζόμενης του «Καρυπίδη» επί 15 μήνες απλήρωτη.
Η γυναίκα εργαζόταν στις επιχειρήσεις Καρυπίδη, πρώην Αρβανιτίδη, και ήταν απλήρωτη επί δεκαπέντε μήνες, γεγονός που συνδέεται άμεσα με τους λόγους που την οδήγησαν στην απόφαση να βάλει τέρμα στη ζωή της.

11/7: Σκοτώθηκε ντελιβεράς 23 ετών εν ώρα εργασίας
Στην άσφαλτο και εν ώρα εργασίας άφησε την τελευταία του πνοή 23χρονος εργαζόμενος σε κατάστημα καφέ στο Γαλάτσι.

2/7: Νεκρή εν ώρα υπηρεσίας υπάλληλος Καθαριότητας του Δήμου Ζωγράφου
Ντανιέλα Πρελορέντζου, υπάλληλος ΙΔΑΧ από συμβασιούχος, μητέρα τεσσάρων παιδιών.

Και μάλλον ξεχάσαμε κάποιες περιπτώσεις, χώρια τους τραυματισμούς.
0 ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ανακοίνωση Πρωτοβουλίας Εργαζομένων στα καταστήματα Leroy Merlin

0
1η ανακοίνωση πρωτοβουλίας εργαζομένων στα καταστήματα LEROYMERLIN Ελλάδος

Αφορμή για την παρούσα ανακοίνωση είναι η απόφαση της εταιρείας να εφαρμόσει το νόμο για τις 32 εργάσιμες Κυριακές σε τουριστικές ζώνες, μέσα από το άνοιγμα του καταστήματος της πλησίον του αεροδρομίου Αθηνών «Ελευθέριος Βενιζέλος» για όλες τις Κυριακές ως τον Οκτώβρη! Η αφορμή αυτή σε συνδυασμό με όλα όσα βιώνουμε μέσα στους χώρους δουλειάς μας και αφορούν την εργασιακή μας καθημερινότητα, είναι αυτό που μας «έσπρωξε» να δώσουμε δημόσια φωνή στις αγωνίες μας.

Γνωρίζουμε ότι με την παρούσα ανακοίνωση δεν εκφράζουμε το σύνολο των συναδέλφων και των συναδελφισσών μας, αλλά δηλώνουμε με σιγουριά ότι αγγίζουμε τους προβληματισμούς και τις αγωνίες της συντριπτικής τους πλειοψηφίας σε όλα τα καταστήματα της αλυσίδας πανελλαδικά.

Η αλυσίδα LEROY MERLIN δραστηριοποιείται εδώ και μια 10ετια στην Ελλάδα και ήδη μετρά 5 καταστήματα πανελλαδικά (αεροδρόμιο Ελ.Βενιζέλος/Σπάτα, Πειραιώς/Ρέντης, Κηφισίας/Μαρούσι, Πυλαία/Θεσσαλονίκη, Λάρισα) και 1 στην Κύπρο. Ακόμα και μέσα στην περίοδο της οικονομικής κρίσης, η εταιρεία ενίσχυσε τον κύκλο εργασιών της ανοίγοντας καινούργια καταστήματα, ενώ μέσα στο 2018 ανοίγει κατάστημα στο κέντρο της Αθήνας και «βάζει πλώρη» για άλλο κατάστημα στα νότια προάστια. Ειδικότερα την τελευταία 2ετια, ο όμιλος γαλλο-ελληνικών συμφερόντων έχει μπει με ιλιγγιώδη ταχύτητα στην κούρσα του ανταγωνισμού με αντίστοιχους πολυεθνικούς ομίλους που δραστηριοποιούνται στον κλάδο, ώστε να κερδίσει όσο το δυνατόν μεγαλύτερο μερίδιο αγοράς. Όλοι και όλες εμείς που «σέρνουμε» αυτήν την κούρσα ξέρουμε πολύ καλά τι σημαίνει ανταγωνισμός, εντατικοποίηση της καθημερινότητάς μας, αυστηροποίηση των όρων εργασίας μας.

Ειδικότερα:

– εδώ και ένα χρόνο που τα καταστήματα του ομίλου ξαναστήνονται από την αρχή (remodeling) τα ατυχήματα συναδέλφων και συναδελφισσών, προϊόν της καθημερινής σωματικής και ψυχολογικής πίεσης και της ελλιπούς εκπαίδευσης, είναι καθημερινά και σοβαρά: πτώσεις από σκάλες, χτυπήματα από ηλεκτρικά ή χειροκίνητα clarks, ίλιγγοι, ζαλάδες και λιποθυμίες, πτώσεις βαρέων αποθηκευμένων υλικών κ.α.

– το κηνύγι αυστηρών χρονοδιαγραμμάτων σε συνδυασμό με την πίεση για όλο και μεγαλύτερο τζίρο και κέρδος δημιουργούν συνθήκες αβίωτες, καθώς μετατρεπόμαστε σε πολυεργαλεία: εξυπηρετούμε, φορτώνουμε και ξεφορτώνουμε, τακτοποιούμε, καθαρίζουμε, σχεδιάζουμε και κατασκευάζουμε ολόκληρα τμήματα και…πάλι από την αρχή.

– συνεχίζονται και εντείνονται τα φαινόμενα τραμπουκισμών και απειλών από διευθυντές με κάθε αφορμή…παρά τον ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα που διαφημίζει σε κάθε ευκαιρία ότι υιοθετεί η «οικογένεια» της LeroyMerlin.

– τα ωράρια όλο και ελαστικοποιούνται. Ειδικότερα στα ταμεία και τις αποθήκες, πλάι στο βάρος της εργασίας μας έχουμε να αντιμετωπίσουμε και ωράρια-λάστιχο: σπαστά ωράρια, κλεμμένα μισάωρα και ώρες στο σχόλασμα της βραδινής βάρδιας λόγω παρουσίας πελατών μετά το κλείσιμο του καταστήματος, ενώ παράλληλα με το ζόρι προλαβαίνουμε να κάνουμε διάλειμμα λόγω έλλειψης προσωπικού.

– συνεχίζεται η τακτική των απολύσεων παλιότερων συναδέλφων-ισσων και η πρόσληψη καινούργιων-«φτηνότερων». Όποιες κι αν είναι οι προφάσεις των απολύσεων (πχ. εργασιακή συμπεριφορά, χαμηλή παραγωγικότητα κ.α), γνωρίζουμε ότι εξυπηρετούν το σχέδιο ανακύκλωσης του προσωπικού στην κατεύθυνση της μείωσης των ήδη χαμηλών μισθών μας. Πλέον στα καταστήματα της εταιρείας, οι συνάδελφοι και οι συναδέλφισσες που παραμένουμε από το άνοιγμά τους έως σήμερα στη δουλειά, είμαστε μετρημένοι σε μερικές δεκάδες!

Μέσα σε όλα αυτά, θεωρούμε ότι η απόφαση του ομίλου να εκμεταλλευτεί το νόμο για την λειτουργία των καταστημάτων σε τουριστικές περιοχές για 32 συνεχόμενες Κυριακές από τον Μάη ως τον Οκτώβρη, είναι μια ΞΕΚΑΘΑΡΗ ΠΡΟΚΛΗΣΗ εις βάρος μας! Πρόκληση σε βάρος των αναγκών μας, του ελεύθερου χρόνου μας, της κοινής λογικής!

Δεν μπορούμε να μην επισημάνουμε ότι οι επιχειρήσεις που σχετίζονται με τον όμιλο Φουρλή (ΙΚΕΑ, LeroyMerlin, Intersport) είναι αυτές που έσπευσαν την Κυριακή 23 Ιούλη να διαφημίσουν κιόλας το άνοιγμά τους, διεκδικώντας την «πρωτιά» σε μια κατάφωρη επίθεση στα συμφέροντα των εργαζομένων στα εμπορικά καταστήματα και όχι μόνο. Η Κυριακάτικη αργία για τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες αποτελούσε και αποτελεί ένα από τα ελάχιστα κεκτημένα που παραμένει όρθιο και εξασφαλίζει την ξεκούραση και την απόλαυση του ελεύθερου χρόνου.Η Κυριακάτικη λειτουργία των εμπορικών καταστημάτων για 8 ή 32 Κυριακές αμφισβητεί ακριβώς αυτό το δικαίωμα, αυτή την ανάγκη μας.

Κι όλα αυτά στο όνομα του «τουρισμού»…γεγονός που δεν μπορεί παρά να προκαλέσει μερικά αδυσώπητα ερωτήματα.

– Με ποια κριτήρια χωροθετείται η περιοχή γύρω από το αεροδρόμιο ως «τουριστική ζώνη» όταν όλοι και όλες γνωρίζουμε ότι για τους τουρίστες που έρχονται αεροπορικώς στο αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος η μόνη επαφή με το εμπορικό πάρκο είναι οπτική και μόνο κατά την προσγείωση-απογείωσή τους!

– Ποιό τουριστικό προϊόν διαθέτουν και προωθούν οι πολυεθνικές ή εγχώριες αλυσίδες που βρίσκονται στο εν λόγω εμπορικό πάρκο(LeroyMerlin, IKEA, Κωτσόβολος, FactoryOutlet); Δεν ξέρουμε κανέναν τουρίστα που να αγοράζει τσιμέντα, γλάστρες, έπιπλα μπάνιoυ ή εργαλεία για ενθύμια από την Ελλάδα. Και είμαστε σίγουροι ότι οι ηλεκτρικές συσκευές, τα είδη ρουχισμού και τα παπούτσια γνωστών πολυεθνικών αλυσίδων πωλούνται στην ίδια τιμή παγκοσμίως. Αν η Ελλάδα πρωτοτυπεί σε κάτι, είναι στο γεγονός ότι εδώ μπορεί να πωλούνται…ακριβότερα!

– Ποιό το εμπορικό όφελος για μια επιχείρηση όταν ο κυριακάτικος τζίρος αγγίζει μόλις το 1/5 ή 1/8 μιας απλής καθημερινής εργάσιμης μέρας;

Τα ερωτήματα δεν είναι ρητορικά. Έχουν απαντήσεις. Η εφαρμογή του νόμου για 32 Κυριακές στο όνομα του τουρισμού είναι το 2ο επεισόδιο στο σίριαλ της πλήρους κατάργησης της Κυριακάτικης αργίας .Το 1ο επεισόδιο είναι ο ισχύων νόμος για τις 8 εργάσιμες Κυριακές. Το 3ο επεισόδιο δεν θέλουμε καν να το δούμε, καθώς στο σήριαλ αυτό μπορεί τα φώτα να πέφτουν στους «πρωταγωνιστές-πελάτες», αλλά το ζόρι το τραβάνε οι «κομπάρσοι-εργαζόμενοι» του σεναρίου που δεν τους ρωτά κανείς για την υπόθεση.

Η παρούσα ανακοίνωση αποσκοπεί σ’ αυτό ακριβώς. Να ακουστεί επιτέλους η φωνή των εργαζομένων.

Καλούμε τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσές μας στα καταστήματα LeroyMerlin αλλά και σε κάθε εμπορική αλυσίδα ή πολυκατάστημα, να μιλήσουν και αυτοί!

Να αντισταθούμε στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας, να υπερασπιστούμε το αυτονόητο δικαίωμά μας στην ξεκούραση και τον ελεύθερο χρόνο.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

ΚΥΡΙΑΚΗ-ΑΡΓΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ-ΟΛΕΣ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΑ ΜΑΓΑΖΙΑ ΚΛΕΙΣΤΑ

https://orthostasia.wordpress.com/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

«MEDIAMARKT» Όχι στις αλλαγές συμβάσεων και στις απολύσεις

0
«Δεν δεχόμαστε καμία αλλαγή στη σύμβασή μας», σημειώνουν σε ανακοίνωσή τους εργαζόμενοι στα «MediaMarkt», μέλη του Συλλόγου Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας και προσθέτουν «να μην τολμήσουν να απολύσουν όσους αρνήθηκαν να υπογράψουν».

Αναφέρουν πως «μέσα στο κατακαλόκαιρο η εταιρία μετατρέπει όλους τους 8ωρους - 5ήμερους σε 6ήμερους» και «απειλεί με απόλυση» όσους εργαζόμενους δεν συμφωνήσουν.

Αναλυτικά η ανακοίνωση:

«Μέσα στο κατακαλόκαιρο η εταιρία μετατρέπει όλους τους 8ωρους - 5ήμερους σε 6ήμερους. Μας δίνει μάλιστα και την "εναλλακτική επιλογή" να δεχτούμε 3 "σπαστά" είτε να γίνουμε 6ωροι! Η εργοδοσία μας απειλεί με απόλυση αν δεν δεχτούμε. Μας θέλουν χωρίς ρεπό, με ευέλικτα ωράρια για τις ανάγκες του κάθε καταστήματος, με σκοπό να "βγαίνει η δουλειά" με λιγότερο προσωπικό, ταυτόχρονα έρχονται και νέες απολύσεις για να αυξήσουν κι άλλο τα κέρδη τους. Θέλουν να ξεμπερδέψουν με όποιο δικαίωμα μας είχε μείνει. Μισθός-χαρτζιλίκι για δουλειά κάθε μέρα, και τις Κυριακές. Οι θυσίες που μας ζητούν σήμερα να κάνουμε είναι θυσίες δίχως τέλος!

Γι’αυτό εμείς, οι εργαζόμενοι στα "MediaMarkt" και μέλη του Συλλόγου Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας τους απαντάμε:

Δεν δεχόμαστε καμία αλλαγή στη σύμβασή μας! Δεν παίζουμε με τις ζωές μας!

Πάρτε πίσω την πρόταση και για όσους υπέγραψαν με το πιστόλιο στον κρόταφο της απόλυσης!

Αυτό που ζούμε είναι η συνέχεια του έργου όλου του προηγούμενου διαστήματος, με τις απολύσεις και τις μεμονωμένες αλλαγές συμβάσεων σε συναδέλφους που δούλευαν χρόνια. Αν δεν τους βάλουμε εμπόδιο εμείς αυτές οι συνθήκες δουλειάς θα είναι καθεστώς παντού! Όπως έλεγε η ανακοίνωση του Συλλόγου Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας για τα "MediaMarkt":

«Τα "MediaMarkt", ο "Κωτσόβολος", τα "Public", το "Πλαίσιο", συνολικά οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι του κλάδου, παρά τους μεταξύ τους ανταγωνισμούς, από κοινού εφαρμόζουν τα αντεργατικά μέτρα των κυβερνήσεών τους. Επιτίθονται με αγριότητα σε κάθε δικαίωμά μας. Μας καταργούν ακόμα και το δικαίωμα στην ξεκούραση, την Κυριακάτικη Αργία.

Οι απολύσεις, οι μετατροπές των συμβάσεων και οι μεταθέσεις δεν αφορούν μεμονωμένα κάποιο κατάστημα αλλά όλους τους εργαζόμενους συνολικά στον Όμιλο. Αυτό αποδεικνύει ότι δεν αφορά στις προτιμήσεις και τα κέφια ενός διευθυντή, αλλά είναι γενική κατεύθυνση της εργοδοσίας που πρόθυμα υλοποιούν τα στελέχη της.

Επιβεβαιώνεται επίσης ότι η λογική πως "το καλό κατάστημα, το καλό τμήμα, ο καλός εργαζόμενος" θα γλιτώσει, είναι μια αυταπάτη. Οι περισσότεροι απολυμένοι έχουν πολλά χρόνια προϋπηρεσία, έμπειροι και ικανοί στην εργασία τους. Αργά ή γρήγορα όμως όλοι οι εργαζόμενοι γίνονται "αντιπαραγωγικοί", "ακριβοί", "δεν πιάνουν τους στόχους". Αυτό αποδεικνύει πως κανένας εργαζόμενος δεν πρέπει να ταυτίζει τα δικά του συμφέροντα με τα κέρδη και τους στόχους της εργοδοσίας. Αντίθετα, πρέπει να στηριχτούμε στις δικές μας δυνάμεις, να παλέψουμε για τις δικές μας ανάγκες! Χωρίς εμάς, κανένα κατάστημα δεν μπορεί να λειτουργήσει, κανένα εμπόρευμα δεν μπορεί να πουληθεί.

Έχουμε πείρα.

Aντίστοιχα και στα "H&M" oι εργαζόμενοι οργανωμένοι με τη στήριξη του κλαδικού τους σωματείου, το Σύλλογο Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας εμπόδισαν αντίστοιχο σχέδιο της εργοδοσίας.

Οργανωμένοι στο σωματείο μας έχουμε τεράστια δύναμη!

Καλούμε όλους τους συναδέλφους μας, είτε υπέγραψαν είτε όχι, είτε είναι 8ωροι είτε 6ωροι, να οργανωθούμε στο κλαδικό μας σωματείο. Να δημιουργήσουμε σωματειακή επιτροπή ανά κατάστημα.

Απαιτούμε και διεκδικούμε:

Καμία αλλαγή των συμβάσεων, 8ωρο - 5ήμερο για όλους.
Να μην τολμήσουν να απολύσουν όσους αρνήθηκαν να υπογράψουν.
Καμία εφαρμογή και γενίκευση "σπαστών" ωραρίων.

http://www.902.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ο αντικομμουνισμός και η φασιστικοποίηση, έκφραση της επίθεσης του συστήματος ενάντια στους λαούς! Κάτω η αντιδραστική θεωρία των «δύο άκρων»!

0
Τιμούμε τις κομμουνιστικές ιδέες και τα 100 χρόνια από τη Μεγάλη Οχτωβριανή Επανάσταση

Συνέδριο με θέμα «Η κληρονομιά στον 21ο αιώνα των εγκλημάτων που διαπράχθηκαν απ’ τα κομμουνιστικά καθεστώτα» διοργανώνει στο Ταλίν η προεδρεύουσα της Ε.Ε. Εσθονία, στις 23 του Αυγούστου. Ημέρα που από το 2009 οι ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές έχουν προκλητικά ορίσει ως «ευρωπαϊκή ημέρα μνήμης των θυμάτων των κομμουνιστικών και ναζιστικών καθεστώτων». Στο συνέδριο αυτό κλήθηκαν να συμμετάσχουν οι υπουργοί Εσωτερικών των κρατών-μελών της Ε.Ε. αλλά και εκπρόσωποι άλλων χωρών, και εστιάζει ιδιαίτερα στα λεγόμενα «εγκλήματα του σταλινισμού».

Το συνέδριο αυτό δεν αποτελεί μόνο μια εξόφθαλμη υποκρισία απέναντι δήθεν στο ναζισμό, σε μια χώρα όπου η κυβέρνηση υποστηρίζει και προβάλλει τους νεοναζί και τους «βετεράνους» συνεργάτες των χιτλερικών των πρώην Waffen-SS. Δεν αποτελεί μόνο μια ακόμα τέτοια ψευτιά και υποκρισία, σε μια Ε.Ε. όπου ο καπιταλισμός-ιμπεριαλισμός εκτρέφουν ξανά το νεοναζιστικό φίδι, το ρατσιστικό μίσος και τις δολοφονικές επιθέσεις. Όπως και στις ΗΠΑ άλλωστε. Δεν αποτελεί μόνο μια ύβρη απέναντι στα εκατομμύρια των νεκρών που έδωσε η Σοβιετική Ένωση και τα αντάρτικα απελευθερωτικά κινήματα και οι λαοί, για την απελευθέρωση απ’ το φασιστικό θεριό. Δεν αποτελεί ακόμα μόνο μια εκδήλωση του αντικομμουνισμού των εκμεταλλευτών και καταπιεστών της εργατικής τάξης και των λαών, τη χρονιά μάλιστα που κλείνουν 100 χρόνια απ’ τη μεγάλη Οκτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση, την πρώτη νικηφόρα απελευθερωτική απόπειρα της εργατικής τάξης.

Αποτελεί και ένα ακόμα προοίμιο μιας πολιτικής που φασιστικοποιείται ολοένα και περισσότερο. Που δίπλα στον εργασιακό μεσαίωνα, στην καρατόμηση δικαιωμάτων και κατακτήσεων, στη φτώχεια, στην ανεργία, στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και στη μαζική προσφυγιά των λαών, στην κρατική τρομοκρατία, στις απαγορεύεις και στην καταστολή, στρώνουν το έδαφος και για την ποινικοποίηση των κομμουνιστικών ιδεών (αντικομμουνιστικά μνημόνια, δίκη ΑΤΙΚ στη Γερμανία, απαγορεύσεις κομμουνιστικών συμβόλων), για την ποινικοποίηση κάθε λογικής και πρακτικής αντίστασης και σύγκρουσης με την πολιτική τους, που μπορεί ν΄ αποβούν επικίνδυνες για την πολιτική αυτή. Γι' αυτό και σύμφωνα με τη λεγόμενη θεωρία των «δύο άκρων» και του «συνταγματικού τόξου», η πάλη και η προοπτική της εργατικής τάξης και των λαών χαρακτηρίζεται ως «ακραία» και στοχοποιείται, ενώ ο φασισμός κι ο ναζισμός θωπεύονται.

Η μη συμμετοχή στο συνέδριο του υπουργού «Δικαιοσύνης», Κοντονή, εκ μέρους της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είναι υποκριτική. Διότι πρόκειται για μια κυβέρνηση στην οποία συμμετέχει το ακροδεξιό κόμμα των ΑΝΕΛ οι οποίοι ήδη σκούζουν για τη μη συμμετοχή στη φιέστα του Ταλίν. Διότι πρόκειται για μια κυβέρνηση της οποίας ο πρωθυπουργός πρόσφατα επισκέφτηκε την ακροδεξιά κυβέρνηση του Κιέβου. Διότι πρόκειται για μια κυβέρνηση, η οποία ενώ δε θέλει να «χρεωθεί» στα μάτια του λαού μια τέτοια συμμετοχή, εφαρμόζει καθημερινά, συνειδητά και σ΄ όλα τα μέτωπα, την πολιτική που απαιτούν και επιβάλλουν το κεφάλαιο και οι ιμπεριαλιστές της Ε.Ε. και του Δ.Ν.Τ. Και που βέβαια στηρίζει και η ΝΔ και τα υπόλοιπα κόμματα του συστήματος. Την πολιτική της εξάρτησης και της εκμετάλλευσης, των αντιλαϊκών μέτρων και «μνημονίων», της εξαθλίωσης και της ανεργίας, της καταστολής, αλλά και της εμπλοκής στα πολεμοχαρή σχέδια των ΗΠΑ και της ΕΕ. Και είναι αυτή η αντεργατική και αντιλαϊκή πολιτική που γεννά τον αντικομμουνισμό και τη φασιστικοποίηση.

21 Αυγούστου 2017

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

20 Αυγ 2017

ΣΤΗΝ ΕΣΘΟΝΙΑ….

0
Στην Εσθονία, οι βετεράνοι των Waffen SS παρελαύνουν κάθε Ιούλιο, παρασημοφορημένοι από το εκεί υπουργείο Άμυνας. Τα σώματα αυτά που συγκροτήθηκαν και στελεχώθηκαν από τους αξιωματικούς των SS στρατολόγησαν ότι λούμπεν, φασιστικό και φιλογερμανικό κατακάθι του ντόπιου πληθυσμού των βαλτικών χωρών. Ευθύνονται για τις αιματηρές εθνοκαθάρσεις των εβραϊκών πληθυσμών στις Βαλτικές χώρες αλλά έδρασαν και εκτός βαλτικών χωρών πρωταγωνιστώντας στις σφαγές εβραίων σε Ουγγαρία, Ουκρανία και Πολωνία. Ενας μεγάλος αριθμός πολιτών των τριών χωρών (τουλάχιστον 50.000 Λιθουανοί, 140.000 Λετονοί και δεκάδες χιλιάδες Εσθονοί) πολέμησαν το 1941-44 στο πλευρό των χιτλερικών, ως οπλίτες των Waffen SS και της λεγόμενης «Βοηθητικής Αστυνομίας» (Schummo). Συνολικά, συγκροτήθηκαν δύο λετονικές και μία εσθονική μεραρχία των SS (η 15η, 19η και 20ή, αντίστοιχα), δύο διαφορετικά σώματα λιθουανών «εθελοντών», καθώς και 26 εσθονικά, 41 λετονικά και 35 λιθουανικά τάγματα Schummo.

Μία ανατριχιαστική ιστορική λεπτομέρεια της πρόσφατης ιστορίας της Εσθονίας είναι ότι τις 26/6/1999 πραγματοποιήθηκε η επίσημη ανακομιδή των οστών του «μαχητή της ελευθερίας» Αλφόνς Ραμπάνε, διακεκριμένου αξιωματικού των SS που μετά τον πόλεμο είχε εγκατασταθεί στο Λονδίνο, διευθύνοντας για λογαριασμό της Ιντέλιτζενς Σέρβις το τοπικό αντικομμουνιστικό αντάρτικο. Με τον ίδιο τρόπο που οι ντόπιοι γερμανοτσολιάδες πέρασαν άμεσα στην διοίκηση των Άγγλων και έδρασαν στον ελληνικό εμφύλιο.

Βέβαια όσον αφορά την Εσθονία υπάρχει μία ακόμη σημαντική ιστορική πληροφορία μιας και γίνεται λόγος για στρατιωτικές δυνάμεις κατοχής. Η πλειονότητα των περίπου 4.500 εβραίων της Εσθονίας σώθηκε γιατί ακολούθησε τον σοβιετικό στρατό που εισέβαλλε στις Βαλτικές χώρες για να ανακόψει τους διόδους εισόδου των ναζιστικών στρατευμάτων.

Σε μία από τις χώρες που οι δολοφόνοι ναζιστές «αποκαθίστανται» πανηγυρικά, ενώ διώκονται μέχρι και σημερινά γεροντάκια που τότε τους πολέμησαν στήνεται το πανευρωπαϊκό πανηγύρι αναγνώρισης «των εγκλημάτων του κομμουνισμού». Το πράγμα ξεκίνησε το 2006 όταν με πρωτοβουλία σκανδιναβών υπογράφτηκε το αντικομμουνιστικό μνημόνιο και συνεχίστηκε με την απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου το 2009 που εξίσωνε τα θύματα του ναζισμού και κομμουνισμού και «κάθε ολοκληρωτισμού».

Βέβαια από τότε κύλισε πολύ… φιλοναζιστικό νερό στο αυλάκι καθώς σύμπασα η ΕΕ ενίσχυσε τους ναζιστές της Ουκρανίας στα αποτρόπαια εγκλήματα τους και όχι μόνο στην Οδησσό, και σήμερα βλέπουμε πως η εξίσωση αυτή οδηγείται προς τον πραγματικό της στόχο: την αντικομμουνιστική υστερία και προπαγάνδα.

Φαίνεται πολύ περίεργο στην κατάσταση που βρίσκεται η ευρωπαϊκή «αριστερά» που πριν λίγα χρόνια «ευλογούσε» τους βομβαρδισμούς της Γιουγκοσλαβίας, οι κρατούντες αστοί και ιμπεριαλιστές της ΕΕ να ανησυχούν για το φάντασμα του κομμουνισμού. Προφανώς και δεν είναι δικό της έργο η υπεράσπιση του κομμουνισμού. Ο Κοντονής για παράδειγμα φρόντισε στην ανακοίνωση του να αναφερθεί και στον ευρωκομουνισμό ως ιδεολογικό παρακλάδι για να απαλύνει τις εντυπώσεις για τις «σφαγές» και την στατιστική των νεκρών που επικαλούνται οι εκπρόσωποι του κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού. Εξ άλλου το «ρεύμα» αυτό στο πρόσφατο παρελθόν είχε φροντίσει να διαχωριστεί από τον «σταλινισμό» πλειοδοτώντας στην σχετική στατιστική νεκρολογία των κρατούντων ιστορικών.

Η πραγματική τους ανησυχία εδράζεται όμως όχι σε μία «αριστερά» που ξεδοντιασμένη από τις υπηρεσίες που προσέφερε στο σύστημα είναι έτσι και αλλιώς ανίκανη να υποστηρίξει ακόμα και μία εναλλακτική μορφή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας.

Η πραγματική τους ανησυχία εδράζεται στις κινήσεις των ευρωπαϊκών λαών και της ευρωπαϊκής νεολαίας που με αφορμή διάφορες εκδηλώσεις (Γαλλία, Βέλγιο, Ιταλία, Γερμανία) φαίνεται να αφυπνίζεται από την «επέλαση των βαρβάρων». Γι αυτό ανακαλύπτονται -για πολλοστή φορά- τα «εγκλήματα του κομμουνισμού». Και όχι μόνο για να δηλητηριάσουν ιδεολογικά και να κλονίσουν τις συνειδήσεις αλλά για να «προειδοποιήσουν» με την ανοιχτή φασιστικοποίηση και την καταστολή τις μάζες που πρόκειται να βγουν στου δρόμους αναζητώντας μία άλλη προοπτική πέραν από αυτή που υπόσχεται ο καπιταλισμός-ιμπεριαλισμός.

Ήδη στο βόθρο του διαδικτύου - από όπου αλιεύσαμε και τον σχετικό πίνακα όπου καταγράφονται οι νεκροί που χρεώνονται οι «ολοκληρωτικοί» δικτάτορες - έχουν ενθαρρυνθεί οι διάφοροι φασίστες να διοχετεύσουν το αντικομμουνιστικό μένος τους. Εκεί βέβαια «διαπιστώνουμε» ότι Στάλιν και Μάο σκότωσαν πιο πολλούς από τον Χίτλερ! Είναι βέβαια προς τιμήν του Μάο που χρεώνεται το πιο βαρύ «εγκληματικό» έργο. Ενδεικτικό του τι θα φοβόνταν σήμερα το σύστημα. Και πιθανώς και μία «προειδοποίηση»…

ΔΜ
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

18 Αυγ 2017

Ατύχημα θα ήταν... κάτι μοιραίο ίσως...

0
Τι πιο ωραίο από το να ξεκινήσεις τη μέρα σου με μια πρωινή βόλτα, πριν ξεπηδήσει ο ήλιος από τα βουνά. Να εξατμιστεί και λίγο αυτό το άγχος της εξεταστικής, που όσο περνάνε τα χρόνια όλο και δυσκολεύει. Είναι και αυτές οι αφραγκίες που την κάνουν ακόμα πιο ανυπόφορη...

Πόσες σκέψεις!

Και αυτοί οι δρόμοι εδώ απ' έξω από το Πολυτεχνείο δε σε αφήνουν να χαθείς σε αυτές... Πρέπει να έχεις τα μάτια δεκατέσσερα. Μα κανένας δε νοιάζεται να προστατεύσει τόσους φοιτητές; Κάθε μέρα τόσοι και τόσοι πηγαινοέρχονται... Θα γίνει κανένα ατύχημα και θα τρέχουμε...

Επτά η ώρα. Σκατά. Άργησα πάλι.

Τι κούραση και αυτή. Μα ένα ρεπό δε μας δίνουν. Θα μου πεις ποιος παίρνει... Σα σκλάβους μας έχουν και δουλεύουμε. Όλη μέρα στη δουλειά και τα λεφτά τόσο λίγα... Και το νοίκι τόσο ακριβό... "Αν δε θες το κάνω Airbnb και σε πετάω έξω" μου λέει... "Με τόσους τουρίστες που μας φέρνουν Χανιά να οικονομήσω και 'γω" φωνάζει... Ας βιαστώ όμως γιατί αν αργήσω με βλέπω να ψάχνω δουλειά με τόσους και τόσους...

Άντε να δούμε μπας και βγάλουμε τίποτα από αυτούς τους τουρίστες... Καλά πρέπει να πάνε οι ξενοδόχοι και οι μεγαλομαγαζάτορες... Τρίβουν τα χέρια τους... Μαζί και εγώ... Βουλιάξανε τα Χανιά φέτος. Οπωσδήποτε πρέπει να αξιοποιηθεί αυτό! Πρώτο μας μέλημα! Να φτιάξουμε κανένα φανταχτερό δρόμο στον Πλατανιά ίσως... Ή να αναμορφώσουμε τις περιοχές που βγαίνουν βόλτα... Και το χειμώνα βλέπουμε... Μακάρι τότε να έρθει κανένα αεροπλανοφόρο να μας αφήσει λεφτά και κύρος...

Κι αν περισσέψει και τίποτα, ίσως να φτιάξουμε και κάτι οικονομικό και ευτελές εκεί στο Πολυτεχνείο για τους φοιτητές που γκρινιάζουν... Επικίνδυνος ο δρόμος λέει απ' έξω... Κουταμάρες. Όποιος προσέχει δεν παθαίνει τίποτα. Ώρα είναι να ασχολούμαστε με τα προβλήματα του λαουτζίκου και των παιδιών του... Από του χρόνου και αν...

Τι έγινε εδώ! Φρικτό!!! Πώς έγινε; Ξανά ατύχημα; Αν δε σε θέλει ε;;; Κρίμα στα παιδιά...

Ποιος να φταίει άραγε; Μάλλον αυτός που έτρεχε... Νεολαίοι!!!

Μόνο στους καφέδες και στην καλοπέραση είναι το μυαλό τους και κάνουν χαζομάρες...
Μα μπορεί να φταίνε και τα παιδιά που ήταν στη μέση του δρόμου. Γιατί δεν έβγαζαν αλλού βόλτα το σκύλο τους;;;

Είναι όμως και η ατυχία... Λάθος μέρος λάθος στιγμή... Τελευταία όλα στραβά βρε παιδί μου... Δυστυχήματα, φτώχεια, εξαθλίωση, πολέμοι... Χαμός... Μάλλον αυτός που έτρεχε φταίει... Ή μάλλον τα παιδιά...

Γ.Π.

https://protovouliantistasis.blogspot.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

17 Αυγ 2017

Ελληνική «Σοβιετία», «αριστερή τρομοκρατία» και άλλα αντικομμουνιστικά διηγήματα

0
Είναι βέβαια γνωστό σε «όλους» (δηλαδή, σε όλους τους δεξιούς της αγοράς και της… σιδερογροθιάς) ότι η Ελλάδα αποτελεί ακόμη την «τελευταία Σοβιετία» της Ευρώπης! Αυτό φαίνεται, λένε, από τη γραφειοκρατία που συναντάει κάθε νέος επιχειρηματίας με «όρεξη»… για τη δουλειά των άλλων, από τη δυσκολία κάθε επένδυσης που «εκσυγχρονίζει» τη χώρα… επαναφέροντας μεσαιωνικές συνθήκες εργασίας, από κάθε εταιρία που δυσκολεύεται να «αναπτυχθεί» αφού προσκρούει σε άκαμπτες νομοθεσίες (αλήθεια; ποιες;), σε αναχρονιστικά δικαιώματα (των εργαζομένων, προφανώς), σε περιβαλλοντολογικές εμμονές «ρομαντικών» και, φυσικά, στις απεργίες που κατεβάζουν τα «ρολά» της χώρας, στις διαδηλώσεις που κλείνουν «όποτε θέλουν» την Αθήνα, στις καταλήψεις που «καταλύουν το κράτος», στα «διάφορα άβατα» και στη μη εφαρμογή των όποιων «σωστών» νόμων υπάρχουν και καταστέλλουν τον… κόκκινο Αρμαγεδδώνα.

Κοντολογίς, δεν υπάρχει αρκετή «οικονομική ελευθερία» στην Ελλάδα και «υγιές επιχειρηματικό πνεύμα». Και πάνω από όλα, εμποδίζει η ύπαρξη και λειτουργία «ξεπερασμένων» κομμουνιστικών κομμάτων και οργανώσεων και ενός «ανεύθυνου» συνδικαλισμού, αντί να απαγορευτούν τα πρώτα και να «εκσυγχρονιστούν» τα δεύτερα, όπως συμβαίνει σε μια σειρά χώρες της «παλιάς και νέας Ευρώπης» (και όπως ζητάει γνωστός φωνακλάς του «κοινοβουλευτισμού»). Δεν είναι αυτά ένας σύντομος ορισμός της «Σοβιετίας»;

Φυσικά, αυτή η αρλούμπα περί «Σοβιετίας», που εμποδίζει τάχα την «ιδιωτική πρωτοβουλία», την «επιχειρηματικότητα», τις «επενδύσεις» κ.λπ., είναι ένα καθαρό και σκόπιμο ψέμα. Ένα ψέμα που επιδιώκεται να εμπεδωθεί μέσω της εξαντλητικής επανάληψης μιας ολοφάνερης ανοησίας. Όσο για το «λιγότερο κράτος» που μηρυκάζουν διαρκώς οι νεοφιλελεύθεροι του…δημοσίου, είναι η «προβιά» του αρπακτικού που θέλει να βάλει στα νύχια του τις όποιες δημόσιες και κοινωνικές υπηρεσίες έχουν παραμείνει, κατακτήσεις που κερδήθηκαν με αγώνες και αίμα αιώνων.

Όμως, όσο αστείο κι αν ακούγεται, η… «αποσταλινοποίηση» της χώρας κρίνεται σήμερα περισσότερο παρά ποτέ αναγκαία. Δεν είναι η -ανύπαρκτη άλλωστε- διαφορά με πριν, όταν στα πράγματα ήταν οι ίδιοι που τώρα διαμαρτύρονται για την… «μπολσεβικοποίηση» της χώρας. Δεν είναι ότι στην εποχή τους, όπως λένε, έγιναν σοβαρές προσπάθειες -προφανώς ανεπιτυχείς- να αλλάξει η κατάσταση και να γίνουμε «κανονικό» κράτος και χώρα σε μια «κανονική» Ευρώπη. Ούτε ότι η σημερινή κυβέρνηση εφαρμόζει μνημόνια… σοβιετικού τύπου, κάτω μάλιστα από τη μύτη του Σόιμπλε και των επιτηρητών της ΕΕ και του ΔΝΤ. Προφανώς και δεν έχουν κανένα πρόβλημα με τα «σοβιετικά» μνημόνια, αρκεί να εφαρμοστούν. Η λεγόμενη «αποσταλινοποίηση» της χώρας αφορά στη συνείδηση του λαού, να γίνει δεύτερη φύση της εργατικής τάξης η ολοκληρωτική υποταγή της στο κεφάλαιο, στον εργοδότη, στα μεγάλα αφεντικά και τον ιμπεριαλισμό. Δύσκολο έργο που δεν υλοποιείται χωρίς κυνήγι «φαντασμάτων». Συγκεκριμένα, του «φαντάσματος» του κομμουνισμού, που κι ως φάντασμα ακόμη δε σταματά να βάζει εμπόδια στον κερδοφόρο «χορό των τεράτων».

Για τον κ. Κυρ. Μητσοτάκη και την αντισοβιετική παρέα της ευρωακροδεξιάς, αυτή η προσπάθεια ταυτίζεται με το να φαντασιώνονται «Σοβιετίες» και ότι «είμαστε η μόνη χώρα στην Ευρώπη που έχει εσωτερική τρομοκρατία, προερχόμενη αποκλειστικά από την άκρα Αριστερά», όπως συμβαίνει άλλωστε σε κάθε «Σοβιετία» που σέβεται τον εαυτό της. Η Χρυσή Αυγή προφανώς δεν είναι δεξιά τρομοκρατία, ούτε οι δολοφονίες αυτής της ναζιστικής εγκληματικής οργάνωσης δεν έχουν σχέση με την «ευρωπαϊκή δεξιά» (αν έχουν κάποια σχέση με τη δεξιά γενικώς), αλλά με το «άλλο άκρο» της Αριστεράς! Πρόκειται δηλαδή, στο πλαίσιο της εξίσωσης του κομμουνισμού με το ναζισμό, και πάλι για… αριστερή τρομοκρατία από την ανάποδη! Αντί για «κοστούμια και τήβεννο», τους χρειάζεται ζουρλομανδύας.

Να όμως που όλοι αυτοί οι «γνωστικοί» καταφεύγουν για την αντιμετώπιση αυτής της «αριστερής τρομοκρατίας» στο… μισητό ελληνικό «κράτος των Σοβιέτ». Προτείνοντας σωρεία μέτρων και θεσμών καταστολής, διώξεων και φυλακίσεων που ήδη πραγματοποιούνται από την «ανεξάρτητη» δικαιοσύνη (…που δεν είναι κράτος), επαναλαμβάνοντας τη γνωστή ρήση του «πατερούλη» Μητσοτάκη προς τους αστυνομικούς: «το κράτος είστε εσείς». «Σταλινικά» πράγματα δηλαδή, για να αντιμετωπιστεί η… Σοβιετία και ο «σταλινισμός» του Τσίπρα. Γιατί είναι βέβαιο ότι αν δεν τα βάλεις με τον «σταλινισμό», δεν έχεις μέλλον στην Ελλάδα και στον κόσμο.

Κι αφού ο αντικομμουνισμός της «παλιάς Ευρώπης» και της ψυχροπολεμικής Αμερικής εξάντλησε την ορμή του στις δικτατορίες της Δύσης και της Λατινικής Αμερικής, στα αποικιακά καθεστώτα της Αφρικής και της Ασίας, με βασανιστήρια, διώξεις και εξόντωση εκατομμυρίων προοδευτικών ανθρώπων, αναβιώνει ξανά με τον μανδύα της προσήλωσης στις «δημοκρατικές διαδικασίες» και στο «κοινοβουλευτισμό», που απαγορεύει και συκοφαντεί τον κομμουνισμό ως ολοκληρωτισμό. Γι’ αυτό και πρέπει να καταδικαστεί από κάθε δημοκρατικό πολίτη που σέβεται τις βασικές αρχές του ανθρωπισμού, της ελευθερίας και των δικαιωμάτων. Την ίδια ώρα, ο ευρωπαϊκός αντικομμουνισμός στηρίζει την καθαρά φασιστική κυβέρνηση του Κιέβου που έκαψε ανθρώπους στην Οδησσό, ενισχύει αντιδραστικά καθεστώτα που μαστιγώνουν, βασανίζουν και φυλακίζουν ανθρώπους για τις ιδέες τους. Ενώ ένας κουτοπόνηρος και συγκαλυμμένος αντικομμουνισμός δικαιολογεί τον εαυτό του ως μια θεμιτή πολιτική στάση. Όπως είναι και… ο αντικαπιταλισμός, ο αντιιμπεριαλισμός, ο αντιφασισμός κ.λπ. (και οι… αντικαπνιστικές εκστρατείες, θα προσθέταμε εμείς). Ο κυνισμός και η υποκρισία δεν είναι οι κατάλληλες λέξεις, αν υπάρχουν τέτοιες.

Αλλά είπαμε: ό,τι κακό συμβαίνει στον καπιταλισμό οφείλεται σε «ατύχημα» ή σε κάποιους «κακούς ανθρώπους», ενώ όλα τα «κακά του κόσμου» έχουν πηγή τον κομμουνισμό και φυσικά τον Στάλιν.

Προλεταριακή Σημαία
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΟΛΜΕ: ΨΗΦΙΣΜΑ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ 18ου ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΣΤΟΝ Γ. Ν. ΣΑΪΜΠΑΜΠΑ

0
Η καταδίκη του καθηγητή της αγγλικής φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Τζαβαχαρλάλ Νεχρού (J.N.U) στο Δελχί, Γκοκαρακόντα Νάγκα Σαϊμπάμπα προξένησε κατάπληξη και αγανάκτηση. Η απόφαση του Περιφερειακού Δικαστηρίου του Γκατσιλόρι της πολιτείας της Μαχαράστρα να επιβάλλει ισόβια φυλάκιση στον καθηγητή Σαϊμπάμπα και στους τέσσερις συνκατηγορούμενους του, αποτελεί μια πρωτοφανή επιλογή για τα δικαστικά χρονικά της Ινδίας, από την χρονιά της ανεξαρτησίας μέχρι σήμερα. Ο καθηγητής Σαϊμπάμπα, ανάπηρος από την παιδική του ηλικία σε ποσοστό 90% και καθηλωμένος σε αναπηρικό καροτσάκι, κατηγορείται πως είχε σχέσεις με το παράνομο ΚΚ Ινδίας (Μαοϊκό) και το ναξαλίτικο αντάρτικο χωρίς καμία απόδειξη. Οι κατηγορίες βασίστηκαν στις ιδέες και τις απόψεις του καθώς και στην δημόσια πολιτική και κοινωνική δράση του. Πράγματι μια πλούσια δράση από την νεαρή ηλικία, στο πλευρό των φτωχών και απόκληρων Ινδών στην ύπαιθρο και στις πόλεις.

Αυτό που ενόχλησε ιδιαίτερα τις ινδικές κρατικές αρχές ήταν οι αγώνες και οι καταγγελίες του, τόσο στην Ινδία όσο και διεθνώς, ενάντια στην εκστρατεία Βίας που έχουν εξαπολύσει οι αστυνομικές και οι παραστρατιωτικές δυνάμεις σε βάρος των αυτοχθόνων φυλών στην ενδοχώρα της Ινδίας. Μια επιχείρηση που συνδυάζεται με την αρπαγή της γης και των δασών από τις πολυεθνικές εξορυκτικές και κατασκευαστικές επιχειρήσεις. Η καταδίκη του Σαϊμπάμπα βασίστηκε σε διατάξεις και άρθρα του αντιτρομοκρατικού νόμου που ενοχοποιεί τις ιδέες, την συγγραφή άρθρων και Βιβλίων και τις δημόσιες ομιλίες, θεωρώντας τα προπαρασκευαστικές τρομοκρατικές πράξεις που υπονομεύουν την εθνική ασφάλεια!

Ο καθηγητής Σαϊμπάμπα εκτός από την αναπηρία του αντιμετωπίζει τον τελευταίο καιρό εξαιτίσς της προφυλάκισης του και άλλα σοβαρά προβλήματα υγείας. Η ισόβια φυλάκιση του ανάπηρου καθηγητή Σαϊμπάμπα μέσα στις σκληρές συνθήκες των ινδικών φυλακών, η άρνηση να του παρασχεθούν ζωτικές ιατρικές υπηρεσίες και φαρμακευτική αγωγή ισοδυναμούν με καταδίκη του σε αργό και Βασανιστικό θάνατο. Για την ζωή και την ελευθερία του καθηγητή Σαϊμπάμπα έχουν κινητοποιηθεί διεθνείς ανθρωπιστικοί οργανισμοί, το ινδικό τμήμα της Διεθνούς Αμνηστίας, προσωπικότητες των γραμμάτων και των τεχνών στην Ασία, στην Ευρώπη και την Αμερική.

Απευθυνόμαστε στις κυβερνητικές και δικαστικές αρχές της Ινδίας της διπλωματικής της εκπροσώπησης στην Ελλάδα αλλά και σε κάθε διεθνή οργανισμό για τα ανθρώπινα και δημοκρατικά δικαιώματα ζητούμε την άρση της άδικης καταδικαστικής απόφασης και την άμεση απελευθέρωση του καθηγητή Σαϊμπάμπα.

Απαιτούμε στο διάστημα που βρίσκεται φυλακισμένος την πλήρη ιατροφαρμακευτική υποστήριξη του και την άμεση εισαγωγή του σε νοσηλευτικό ίδρυμα. Ενώνουμε την διαμαρτυρία μας με αυτές του διεθνούς κινήματος αλληλεγγύης, των καθηγητών και εκπαιδευτικών από τα ινδικά πανεπιστήμια και των δημοκρατικών οργανώσεων στην Ινδία και στον κόσμο που κινητοποιούνται ήδη για να αντιμετωπιστεί με δικαιοσύνη ο καθηγητής Σαϊμπάμπα και να κερδίσει την ελευθερία του!

Για το Δ.Σ.
Πρόεδρος: Νικόλαος Παπαχρήστος
Γεν. Γραμματέας: Θεόδωρος Μαλαγάρης

https://freesaibabagreece.blogspot.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Νέα απεργία στη ΛΑΡΚΟ στο τρίτο 10ημερο του Αυγούστου - Ανακοίνωση του Συνδικάτου Μετάλλου Φθιώτιδας

0
Συναδέλφισσες και Συνάδελφοι

Πάνω από 8 μήνες έχουμε ενημερώσει Διοίκηση, Διεύθυνση και Κυβέρνηση για την τραγική κατάσταση που βρίσκονται οι εργαζόμενοι στην εργολαβία Καρατσιώλη στην ΛΑΡΚΟ. Όλοι τους είναι ενήμεροι για τις οφειλές των δεδουλευμένων των συναδέλφων, είναι ενήμεροι για την ανασφάλιστη εργασία τους.

Με βάση αυτή την κατάσταση διεκδικούσαμε και διεκδικούμε τρία απλά πράγματα που ήταν στο χέρι τους, αν ήθελαν, να τα έλυναν άμεσα.

1) Τις ορωκτυπήσεις των εργαζομένων μιας τα μηχανήματα κάρτας ανήκουν στην ΛΑΡΚΟ.

2) Να εξοφληθούν πρώτα οι εργαζόμενοι και μετά να πάρει τα υπόλοιπα χρήματα η εργολάβος από αυτά που της οφείλει η ΛΑΡΚΟ.

3) Σε περίπτωση αντικατάστασης εργολάβου να μην μείνουν οι συνάδελφοι άνεργοι .

Παρά την επιμονή μας σε αυτό το δίκαιο αίτημα και παρά τις δεσμεύσεις τους ότι θα το υλοποιούσαν ήρθαμε στο σήμερα με την εξής σειρά και αποτέλεσμα.


31/07/2017 πραγματοποιούμε συνάντηση με την διεύθυνση ΣΕΛ και μας δηλώνει πως δεν γίνεται να λύσει το πρόβλημα.


01/08/2017 δεν επιτρέπεται στους εργαζόμενους να περάσουν την πύλη του εργοστασίου γιατί η διεύθυνση έδωσε εντολή, επικαλούμενη πως «η εργολάβος τους έχει απολύσει», οι εργαζόμενοι όμως δεν είχαν καταγγελία σύμβασης στα χέρια τους για να μπορούν να πάνε στον ΟΑΕΔ, δεν τους είχαν δοθεί τα δεδουλευμένα δυο μηνών και άλλων επιδομάτων για να μπορούν να καλύψουν τις στοιχειώδεις ανάγκες τους. Το Δ.Σ του συνδικάτου μας, εφόσον επικοινώνησε τηλεφωνικά με την Διοίκηση και δεν βρέθηκε λύση, αποφάσισε την προκήρυξη 4ωρης στάσης για την Τετάρτη
09/08/2019, δηλώνοντας στην Διοίκηση πως αν υπάρχει θετική εξέλιξη θα την αναστείλουμε.

03/08/2017 μπαίνουν χρήματα στους λογαριασμούς των εργαζομένων, όχι όλα αλλά σοβαρά ποσά.

06/08/2017 οι εργαζόμενοι ενημερώνονται από την εργολάβο στις 08/08/2017 να έρθουν στην εργασία τους.

08/08/2017 οι εργαζόμενοι χτυπούν κάρτα, ήταν ενήμεροι οι φύλακες της ΛΑΡΚΟ να τους αφήσουν να περάσουν την πύλη και πηγαίνουν στην εργασία τους. Μετά από αυτή την θετική εξέλιξη το Δ.Σ του Συνδικάτο μας αναστέλλει την κινητοποίηση, αποδεικνύοντας πως δεν κάνει άσκοπα απεργίες απέναντι στην ΛΑΡΚΟ.

09/08/2017 το πρωί οι φύλακες είχαν εντολή από την Διεύθυνση να μην αφήσουν τους εργαζόμενους να πάνε στην εργασία τους, η Διεύθυνση επικαλείται πως «της είπε η εργολάβος ότι είναι απολυμένοι». Οι εργαζόμενοι με ευθύνη της ΛΑΡΚΟ είναι εκτός της εργασίας τους και χωρίς καταγγελία σύμβασης στο Χέρι, την ίδια ώρα η εργολάβος έχει αντικείμενο εργασίας στην ΛΑΡΚΟ.

Μέχρι και σήμερα η εργολάβος είναι άφαντη και η διεύθυνση, η Διοίκηση και η Κυβέρνηση σφυρίζει αδιάφορα.

Παρά το γεγονός ότι για τις απολύσεις των εργαζομένων έχουμε ενημερώσει από την πρώτη μέρα το Σωματείο Εργαζομένων ΛΑΡΚΟ και την ΠΟΕΜ το μόνο που εισπράττουμε από τους συναδέλφους Συνδικαλιστές είναι το ίδιο σφύριγμα, με τον ίδιο ρυθμό αδιαφορίας με τους παραπάνω. Τυχαίο;

Καθόλου τυχαίο. Κυβέρνηση, Διοίκηση, Διεύθυνση, Εργολάβος και Κυβερνητικός εργοδοτικός Συνδικαλισμός από κοινού και σε συνεννόηση μεταξύ τους χτυπούν το Συνδικάτο μας. Δεν διστάζουν να παίζουν ακόμη και τέτοια βρόμικα παιχνίδια στις πλάτες και με το μεροκάματο των εργαζομένων.

Ο στόχος τους είναι κοινός. Δεν θέλουν οι εργαζόμενοι να βγάλουν συμπεράσματα για την δύναμη που έχει ο αγώνας. Δεν θέλουν να υπάρχει άλλη φωνή και δράση σε κατεύθυνση υπεράσπισης των συμφερόντων των εργαζομένων για να περάσουν την στρατηγική επιλογή τους. Να συρρικνώσουν ακόμη πιο πολύ την αξία της εργασίας μας.

Όσο προσπαθούν να χτυπούν τους εργαζόμενους τόσο εμείς θα γινόμαστε πιο δυνατοί. Πλέον στην ΛΑΡΚΟ έχει παρέμβαση πιο δυνατή από ποτέ το Συνδικάτο μας και αυτό οφείλετε στην Συσπείρωση των εργαζομένων που θέλουν να αγωνιστούν για μια καλύτερη ζωή, που θέλουν να πάρουν πίσω όλα αυτά που καταπάτησαν όλες οι Κυβερνήσεις, όλες οι Διοικήσεις, στην κατεύθυνση της Ε.Ε και με τις πλάτες του Κυβερνητικού Εργοδοτικού Συνδικαλισμού. Για να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα μεγάλων μονοπωλίων, να απαξιωθεί η ΛΑΡΚΟ, για να τα τσεπώνουν εργολάβοι.

Συναδέλφισσες και Συνάδελφοι

Από αυτή την σκοπιά το Δ.Σ του Συνδικάτου μας συνεδρίασε έκτακτα και αποφάσισε την προκήρυξη 24ωρης απεργίας στην ΛΑΡΚΟ μέσα στο τρίτο 10ημερο του Αύγουστου με τα παρακάτω αιτήματα:
· Την κατάργηση του σκλαβοπάζαρου όλων των εργολαβιών. (συντήρηση, σεκιούριτι, καθαρισμοί, καθαρίστριες). Ενσωμάτωση όλων των εργαζομένων από τις εργολαβίες στην ΛΑΡΚΟ με συμβάσεις αορίστου χρόνου.

· Άμεση επαναπρόσληψη όλων των απολυμένων.

· Ουσιαστικά μέτρα υγιεινής και ασφάλειας. Απαιτούμε οργανόγραμμα που να περιέχει αναλυτικά όλες τις ειδικότητες ανά τμήμα. Που θα παίρνει σοβαρά υπ’ όψιν την δεκαετία ’80-’90 στην οποία δεν υπήρχαν εργολαβίες που εξυπηρετούσαν πάγιες και διαρκείς ανάγκες της παραγωγής και της συντήρησης, αλλά το εργοστάσιο λειτουργούσε επανδρωμένο τόσο στις παραγωγικές θέσεις όσο και στις θέσεις συντήρησης με εργατοτεχνικό προσωπικό, με επιστημονικό προσωπικό, με εξοπλισμό και εγκαταστάσεις. Τότε οι εργαζόμενοι ξεπερνούσαν τους 1100 και είναι η μοναδική δεκαετία στην οποία δεν είχαμε συχνά και σοβαρά ατυχήματα.

· Να γίνουν νέες προσλήψεις εργατοτεχνικού, διοικητικού και επιστημονικού προσωπικού αξιοποιώντας με προτεραιότητα τους επιστήμονες που εργάζονται ήδη στην ΛΑΡΚΟ ως εργατικό προσωπικό σήμερα.

· Αναγνώριση και καταβολή τριετιών και βασικών μισθών σε όλους τους εργαζόμενους με τον υπολογισμό που δίνονταν στους εργαζόμενους που είχαν προσληφθεί πριν το 2007. Αναγνώριση ως χρόνο προϋπηρεσίας στην ίδια την ΛΑΡΚΟ το χρονικό διάστημα που οι εργαζόμενοι δούλεψαν μέσω του καθεστώτος των εργολαβιών ή με Δ.Π.Υ. και ενσωμάτωση αυτής της προϋπηρεσίας στις τριετίες, στον υπολογισμό της αποζημίωσης, στο ασφαλιστήριο συμβόλαιο.

· Καταβολή των χρημάτων σε αναβαθμίσεις που έγιναν και γίνονται με τον τρόπο και τον υπολογισμό που δίνονταν πριν το 2013.

· Καταβολή όλων των αναδρομικών με τόκους που έχουν προκύψει από την καταπάτηση των παραπάνω.

· Να δίνονται τα σπίτια στους οικισμούς σε όποιο εργαζόμενο αιτείται, φτιαγμένα από τη ΛΑΡΚΟ και να συντηρούνται από αυτή.

· Να εκπληρώνει η ΛΑΡΚΟ ανελλιπώς τις υποχρεώσεις της στο ασφαλιστήριο συμβόλαιο των εργαζομένων.

· ΣΣΕ που να περιέχει όλα τα κεκτημένα των προηγούμενων ( δάνεια εκδρομές κλπ).

Καλούμε όλα τα Συνδικάτα και των λαό της περιοχής να καταγγείλουν το βρώμικο παιχνίδι και να συμπαρασταθούν στον δίκαιο αγώνα μας. Καλούμε το Σωματείο εργαζομένων ΛΑΡΚΟ να πάρει θέση απέναντι στις απολύσεις. Την ημερομηνία της 24ωρης θα την αναγγείλουμε την επόμενη Πέμπτη εξαντλώντας μέχρι τότε κάθε περιθώριο συντονισμού με το Επιχειρησιακό Σωματείο.


Για το Δ.Σ

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ                              Ο ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
ΠΟΛΙΤΗΣ ΠΑΝ.                           ΑΝΔΡΙΩΤΗΣ ΣΤΑΥ.

http://aristerafthiotida.blogspot.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

15 Αυγ 2017

Να τους βάλουμε φωτιά!

0

Φωτιές ξανά. Κάθε καλοκαίρι γινόμαστε μάρτυρες του ίδιου θεάτρου του παραλόγου. Είτε αυτές ανάβουν από φυσικά αίτια είτε από εμπρησμούς είτε από αμέλεια. Καίγονται δάση, καίγονται καλλιέργειες, καίγονται σπίτια, καταστρέφονται κόποι μιας ζωής και δυστυχώς κάποιες φορές χάνονται ζωές.

Και κάθε φορά αρχίζουν οι σκυλοκαυγάδες. Από τη μια η όποια κυβέρνηση, από την άλλη τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Προσπαθούν να κάνουν πολιτικό ταμείο πάνω στη καταστροφή και το πόνο των ανθρώπων που βλέπουν το τόπο τους να καταστρέφεται.

Η σημερινή κυβέρνηση βλέπει σχέδια αποσταθεροποίησής της για να καλύψει τη περιβαλοντοκτόνα πολιτική της, οι δεύτεροι βλέπουν μια κυβέρνηση και ένα κρατικό μηχανισμό ανίκανο. Λες και δεν ήταν αυτοί κυβέρνηση και διοικούντες του ίδιου κρατικού μηχανισμού όταν για παράδειγμα κάηκε η μισή Πελοπόννησος με τους δεκάδες νεκρούς, λες και δεν ήταν αυτοί που κατάργησαν τη δασοπυροσβεστική, που αποχαρακτήρισαν εκατομμύρια στρέμματα δασικών εκτάσεων, που παραδίδουν γη και ύδωρ σε βιομηχάνους και εργολάβους για να στήσουν αυτοκινητόδρομους, βιομηχανίες που καταστρέφουν και ρυπαίνουν τα πάντα, χωματερές, διόδια, ξενοδοχεία, συγκροτήματα κατοικιών και πάει λέγοντας. Δεν είναι αυτοί που ερήμωσαν χωριά και γέμισαν - επέκτειναν τις πόλεις καταστρέφοντας το περιβάλλον και σε κάθε περίπτωση. Λες και δεν είναι οι τωρινοί κυβερνήτες που συνεχίζουν την ίδια πολιτική και στο ζήτημα του περιβάλλοντος. Πρόσφατες είναι οι τροπολογίες που ψήφισε η κυβέρνηση που αποχαρακτήριζε κι άλλες εκτάσεις από δασικές.

Από τη μια αυτοί από την άλλη τα ΜΜΕ. Που δεν έχουν αφήσει μέτρο για μέτρο εξόντωσης του λαού που να μην το έχουν υποστηρίξει, που προσπαθούν να πείσει το λαό ότι όσο πιο υποταγμένος θα είναι στους ιμπεριαλιστές, όσο πιο σκυμμένο θα έχει το κεφάλι στο ντόπιο κεφάλαιο τόσο το καλύτερο, τις πρώτες ώρες των πυρκαγιών στην Αττική έκαναν αγώνα δρόμου για το ποιος θα φανεί πιο αντικυβερνητικός, παριστάνουν ότι δε ξέρουν πως τα αεροπλάνα και τα μέσα πυρόσβεσης είναι ανεπαρκή γιατί κάθε πλούτος που βγαίνει σε αυτή τη χώρα πάνε στα ντόπια και (κυρίως) στα ξένα αφεντικά που υπηρετούν με τόση ραγιάδικη νοοτροπία.  Ξεχνάνε τη στάση συγκάλυψης που κράτησαν απέναντι στις τότε κυβερνήσεις όταν καιγόταν η Πελοπόννησος, όταν καιγόταν το Γραμματικό και η Πάρνηθα, άλλες περιοχές της χώρας. Αυτοί που ενοχοποίησαν τη γριούλα για τη Πελοπόννησο τώρα αναζητούν εμπρηστές που βάζουν φωτιά για το ...μεροκάματο! Σκίζονται για το περιβάλλον όταν στοχοποιούν τους κατοίκους της Χαλκιδικής που παλεύουν ενάντια στη καταστροφή. Βγάζουν τηλεοπτικά σποτ που παρουσιάζουν τον καθένα μας ως «δυνάμει εμπρηστή» αν δεν προσέχει πού πετάει τα τσιγάρα του και πού ψήνει τις μπριζόλες του, που κάνουν μια χυδαία προσπάθεια να αποπροσανατολίσουν το λαό από τους πραγματικούς ενόχους, ενοχοποιώντας τον ίδιο για τα εγκλήματα που στη πραγματικότητα υποστηρίζουν! Και βεβαίως κανείς τους δε πρόκειται να αναφέρει  ότι κάθε χρόνο μειώνονται εκατομμύρια ευρώ από τον προϋπολογισμό για τη πυρόσβεση, ότι εκατοντάδες οχήματα και κάμποσα πυροσβεστικά αεροπλάνα είναι σε ακινησία λόγω βλαβών και αυτό γιατί οι "δανειστές" δεν επιτρέπουν τις αναγκαίες πιστώσεις. Δεν θα πουν ότι η δύναμη των πυροσβεστών έπεσε κατά 4.000 από το μόνιμο προσωπικό τα τελευταία χρόνια της "μείωσης του κράτους" και ότι αντικαστάθηκαν, όσο αντικαταστάθηκαν, από τους υπό κατάργηση πενταετείς. Δεν θα τα πουν γιατί θα πρέπει να αναφέρουν και τις αιτίες - ήδη ένας παρατηρητικός θεατής θα πρόσεξε πως έπεσαν οι τόνοι γι' αυτά τα ζητήματα σε σχέση με τις πρώτες ώρες ζωντανής μετάδοσης των πυρκαγιών στη βορειοανατολική Αττική. Πλέον ο βασικός εχθρός είναι ο ...στρατηγός άνεμος! Και φυσικά όταν έρθει η ώρα θα προσπαθούν να μας πείσουν με όλες τους τις δυνάμεις για τα οφέλη από την ιδιωτικοποίηση της δασοπροστασίας! Μιας και η Πυροσβεστική θα κληθεί να παίξει πιο ενεργό ρόλο σε άλλου είδους πυρκαγιές!

Όλοι μαζί, κυβερνήσεις, αστικά πολιτικά κόμματα, ΜΜΕ όταν οι κάτοικοι αντιδρούν στη καταστροφή και την εγκατάλειψη των περιοχών τους στρέφονται εναντίον τους. Τους συκοφαντούν, τους λοιδορούν, τους κατηγορούν ότι είναι ενάντια στην ανάπτυξη (των αυτοκινητόδρομων, των χωματερών και των διοδίων, της βαριάς βιομηχανίας του.... τουρισμού, των τεράστιων εμπορικών κέντρων και της καταστροφικής εξόρυξης), τους στοχοποιούν, τους συλλαμβάνουν και τους τρέχουν στα δικαστήρια.

Οι δασικές εκτάσεις που καταστρέφονται, εάν αποτελούν διεκδικήσιμες περιοχές από τους …επενδυτές (μεγάλο κεφάλαιο, τουριστικές και οικοδομικές επιχειρήσεις, συνεταιρισμούς, εκκλησία κ.λπ.) θα αποχαρακτηριστούν. Εάν πρόκειται για φυσικό πλούτο, εθνικούς δρυμούς, δάση, θα αφεθούν στην τύχη τους, έρμαια στην …αναζωογονητική δύναμη της φύσης, χωρίς καμία κρατική φροντίδα.

Αυτή την πραγματικότητα την ξέρει ο λαός και γι’ αυτό είναι ο πραγματικός πυροσβέστης και προστάτης τους. Ξέρει ότι αν δεν υπάρχει άμεσο οικονομικό ή πολιτικό συμφέρον καμία επένδυση δεν πρόκειται να γίνει ούτε στην πρόληψη, ούτε στην αποκατάσταση, ούτε, περισσότερο, στη φύλαξη του δημόσιου φυσικού πλούτου. Πόσο μάλλον στις ζημιές που έχουν υποστεί οι ίδιοι οι κάτοικοι αυτών των περιοχών.

Είναι σίγουρο ότι δεν αποτελούν απόλυτα οικοδομικό στόχο όλες οι περιοχές που έγιναν κάρβουνο. Όπως επίσης ότι τέτοιας έκτασης καταστροφή μπορεί να συμβεί -και συμβαίνει- σε αρκετές χώρες. Το ζητούμενο είναι πώς αντιμετωπίζονται, αν λαμβάνονται μέτρα περιορισμού τους πριν πάρουν αυτή την έκταση και, εντέλει, πώς αποκαθίστανται οι ζημιές. Κι εδώ, δυστυχώς, επιβεβαιώνεται η γνωστή διαπίστωση ότι είναι το ίδιο το ιμπεριαλιστικό-καπιταλιστικό σύστημα που οδηγεί συνειδητά και με τρομακτική ταχύτητα τον πλανήτη και τους λαούς σε περιβαλλοντική καταστροφή, με μόνο στόχο την απόσπαση μεγαλύτερου κέρδους. Γιατί οι απαντήσεις έχουν να κάνουν με ταξικά κριτήρια και όχι απλά οικολογικά ή με την ανικανότητα των μηχανισμών.

Με μια διαβάθμιση που διακρίνει τις αναπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες ως προς την πολιτική βούληση και στάση για την αντιμετώπιση της δημόσιας γης (π.χ. ύπαρξη κτηματολογίων, όροι εκμετάλλευσης των δασών, οριοθέτησή τους, συστήματα πρόληψης κ.λπ.), όπου βεβαίως το πρόβλημα δεν παύει να έχει και εκεί τα ταξικά του χαρακτηριστικά, σε χώρες όπου ο κρατικός μηχανισμός και οι πολιτικοί φορείς έχουν ως κύριο μέλημα την υποτέλεια, το πράγμα γίνεται τραγικό έως εγκληματικό.

Και για να έρθουμε στις πυρκαγιές που σαρώνουν τη χώρα μας. Ποιος είναι αυτός που εμπορεύεται τη γη και κερδοσκοπεί από τους αποχαρακτηρισμούς καμένων περιοχών; Είναι ή δεν είναι το κεφαλαίο που θα κερδοσκοπήσει και θα επωφεληθεί από την παραχώρηση της δημόσιας γης -τα λεγόμενα φιλέτα- για τουριστικές επενδύσεις ή δική του εγκατάσταση, όπως έγινε σε πάρα πολλές περιπτώσεις στο παρελθόν;

Είναι η κυβέρνηση και συνολικά τα κόμματα που εναλλάσσονται στην εξουσία που φροντίζουν να νομοθετούν υπέρ της εκποίησης των καμένων αλλά και δασικών εκτάσεων. Που φροντίζουν να μην οριοθετούν και να καταγράφουν τη δημόσια έκταση, κάτι που φαίνεται …λογικό σε αναπτυγμένους καπιταλισμούς, αλλά όχι εδώ όπου ακόμη υπάρχουν διεκδικήσεις με χαρτιά του σουλτάνου ή του μεγαλοτσιφλικά που υπήρχε στα πρώτα χρόνια της ίδρυσης του ελληνικού κράτους. Χάρις στην ασάφεια αυτή, κάποιοι έχουν ιδιωτικά δάση, εκτάσεις τεράστιες που τις διεκδικούν ή πάλι που τους χαρίζονται από "συνεταιρισμοί" ως και μοναστήρια.

Τη στιγμή που η κυβέρνηση, ακολουθώντας τα βήματα των προηγούμενων, περικόπτει κάθε δαπάνη που αφορά το κοινωνικό σύνολο, είναι εύλογο ότι η δασοπροστασία, η ύπαρξη μηχανισμών πρόληψης και κατάσβεσης είναι ασύμφορη. Αφήνονται, λοιπόν, ανειδίκευτοι εθελοντές δασοπυροσβέστες και κάτοικοι δίπλα στους λιγοστούς πυροσβέστες να σβήσουν τις φωτιές, με τραγικά αποτελέσματα, αφήνοντας τις πυρκαγιές, στην ουσία, μόνες τους να σβήνουν και να αναζωπυρώνονται μέχρι να τελειώσουν τα δέντρα ή και τα σπίτια που υπάρχουν κοντά. Άλλωστε, χορηγοί για τις αναδασώσεις θα υπάρξουν άφθονοι, αφού ακόμη και με τα αποκαΐδια πάλι κέρδη θα αποκομίσουν. Ο ΣΚΑΪ καραδοκεί!

Η πολιτική που γέννησε τις τερατουπόλεις, που απαιτεί συνεχή επέκταση και συνεπώς την καταστροφή των λεγόμενων περιαστικών δασικών εκτάσεων, είναι η ίδια που, λόγω της εγκατάλειψης της υπαίθρου και των χωριών, έχει στερήσει από τα δάση τους φυσικούς τους προστάτες, τους κατοίκους των γύρω χωριών. Έτσι, ο καθαρισμός και η διατήρηση μονοπατιών, αλλά και η αποψίλωση και η απομάκρυνση των ξερών κορμών για άμεση χρήση στις οικιακές ανάγκες έχουν αφήσει τα δάση στο έλεος της εγκατάλειψης, των σκουπιδιών και των χωματερών.

Οι ένοχοι του διαχρονικού μαζικού εγκλήματος είναι οι κυβερνήσεις του κεφαλαίου, είναι οι πολιτικές της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ που νομοθέτησαν όλα τα δασοκτόνα μέτρα, της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ που τα συνεχίζει και όλοι πριμοδοτούν και στηρίζουν τις αρπακτικές επιλογές του ξένου και ντόπιου κεφαλαίου.

Η Ελλάδα της κατεστραμμένης αγροτικής παραγωγής, των καμένων δασών, των ανυπεράσπιστων ανθρώπων του μόχθου που χωρίς το βιός τους δεν έχουν πια να «ελπίζουν» ούτε στις ελεημοσύνες των κρατικών ταμείων τους παρελθόντος, είναι η πραγματική διαχρονική εικόνα της πρώην «σύγχρονης και ισχυρής Ελλάδας» και νυν «μνημονιακής και καταχρεωμένης» που πρέπει να βγάλει τις «υποχρεώσεις» της. Η καταστροφή και σήμερα είναι στόχος και προϋπόθεση για τα «μεγάλα έργα» και τις «επενδύσεις» που υλοποιούν το μοντέλο της όποιας μελλοντικής «ανάπτυξης».

Απέναντι σε αυτή την απίστευτη βαρβαρότητα και την απύθμενη υποκρισία επείγει η μαζική λαϊκή κινητοποίηση. Κόντρα στις άθλιες κυβερνητικές θεωρίες περί «σχεδίων αποσταθεροποίησης» που τις έχουμε ξαναδεί πολλές φορές στο παρελθόν και που στοχεύουν στη τροκοκράτηση του λαού και τη κατάπνιξη της οργής του απαιτείται η συγκρότηση λαϊκών συσπειρώσεων για να σταθούμε ενάντια στους εμπρηστές της ζωής μας. Πρώτα απ' όλα αυτών των περιοχών.

Δεν αρκεί η οργή και το βρίσιμο του κράτους και του συστήματος. Απαιτείται οργάνωση-αντίσταση-διεκδίκηση για να αναλάβουν οι πραγματικοί ένοχοι πλήρως το κόστος για την αποκατάσταση των ζημιών, την προστασία από τις πλημμύρες και την άμεση αναδάσωση των καμένων, καμιά αλλαγή στις χρήσεις της γης και κατάργηση των δασοκτόνων νόμων.

Να βάλουμε φωτιά στο σύστημα που μας καίει το περιβάλλον και τις ζωές! 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

14 Αυγ 2017

Μια μικρή απάντηση με αφορμή ένα κείμενο για τη Λαϊκή Αντίσταση - Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία

0
Πριν λίγες μέρες αναδημοσιεύσαμε από την ιστοσελίδα του ΚΚΕ(μ-λ) το κείμενο της Προλεταριακής Σημαίας με τίτλο "Η απόφαση της Πανελλαδικής Επιτροπής ανοίγει τη διαδικασία της Πανελλαδικής Σύσκεψης. Στόχος το δυνάμωμα της Λαϊκής Αντίστασης-ΑΑΣ". Με αφορμή αυτό το κείμενο ο σ. Λουκάς Σαγιάς μας έστειλε τη παρακάτω δική του απάντηση: 

Μία μικρή απάντηση. 
Απευθύνεται σε κάποιους που γνωρίζουν το γιατί σε σχέση με το κείμενο της Προλεταριακής Σημαιάς με τίτλο "Η απόφαση της Πανελλαδικής Επιτροπής ανοίγει τη διαδικασία της Πανελλαδικής Σύσκεψης. Στόχος το δυνάμωμα της Λαϊκής Αντίστασης-ΑΑΣ "

Να το πω: αφιερωμένο και συγκεκριμένα αν απευθύνετε κάπου, θα μπορέσει να αλλάξει κάτι;

ΙΣΩΣ, κάτι μένει και η ιστορία διδάσκει.....

Βρώμισε ο αγέρας με υποσχέσεις και όνειρα.

Όνειρα που δεν τόλμησαν να πραγματοποιηθούν για να μην ταράξουν την πραγματικότητα.

Υποσχέσεις που αθετήθηκαν σε ένα παρόν που έγινε μέλλον και βολεύει, σ’ ένα παρόν απραξίας, σ’ ένα παρόν που αφήνει την όποια εξουσία στα χέρια αυτών που την έχουν και δεν θέλουν να τη χάσουν, σ’ ένα καλοβολεμένο παρόν.

Οφείλουμε να θέσουμε ξανά τους φιλοσοφικούς μας στοχασμούς και τα πολιτικά μας σχέδια με Μαρξιστική - Λενιστική σκέψη για μια κοινωνία αταξική απαλλαγμένη από δυνάστες, εκεί όπου ο άνθρωπος θα καθορίζει τη ζωή του με βάση το συμφέρον του συνόλου.

Παραθέτω τους λόγους που βρίσκονται εντός του κειμένου αλλά και σε σχέση με τα παρακάτω κείμενα:

(1) Θεσσαλονίκη: Ανοιχτή επιστολή μελών της Λαϊκής Αντίστασης - ΑΑΣ προς τη Γραμματεία και τη Πανελλαδική Επιτροπή

(2) Απάντηση του Μ-Λ ΚΚΕ στην ανοιχτή επιστολή μελών της ΛΑ - ΑΑΣ Θεσσαλονίκης προς τη Γραμματεία και τη Πανελλαδική Επιτροπή

(3) Αναγκαία η αποκατάσταση της αλήθειας .

Αποσπάσματα του κειμένου:

"Το σίγουρο είναι ότι η άποψη που θέλει το εγχείρημα ως μια κλειστή, με διαμορφωμένα χαρακτηριστικά και φυσιογνωμία, οριοθετημένη από την κορφή μέχρι τα νύχια πολιτική συνεργασία των δυο οργανώσεων αντιλαμβάνεται αντίστοιχα και το διάλογο σε κάθε του εκδοχή. Δηλαδή, όπως τέθηκε στη ΠΕ, σαν διάλογο μεταξύ των δυο Οργανώσεων. Έτσι δεν έχει νόημα να διεξάγεται μέσα στην ιστοσελίδα της Λαϊκής Αντίστασης-ΑΑΣ αλλά μέσα από τις κομματικές εφημερίδες, τις κομματικές συγκεντρώσεις, ημερίδες κτλ. Αυτή η άποψη αδικεί τη προσπάθεια, αδικεί και περιορίζει τις υπαρκτές δυνατότητες της Λαϊκής Αντίστασης-ΑΑΣ, αδικεί και υποτιμά το δυναμικό που συσπειρώνεται σε αυτή, μπορεί να επιφέρει επιζήμια αποτελέσματα..."

"Κανένα ιδρυτικό κείμενο, καμία διακήρυξη, κανένα ντοκουμέντο που υιοθέτησε ή αποφάσισε η Λαϊκή Αντίσταση-ΑΑΣ δεν καθορίζει το εγχείρημα ως μια κλειστή συνεργασία των δυο Οργανώσεων, δεν καθορίζει τη φυσιογνωμία και τα χαρακτηριστικά της. Δεν θα μπορούσε άλλωστε όταν οι δυο εκκινούσες δυνάμεις διέπονται από τόσο βαθιές διαφωνίες πάνω σε αυτά τα ζητήματα. Τίποτε δεν μπορεί να θεωρηθεί προκαθορισμένο και ληγμένο πέραν από τη γενική πολιτική συμφωνία και στο βαθμό που εκφράζεται στα μέχρι τώρα κείμενα και αποφάσεις της. Το ζήτημα της φυσιογνωμίας και των χαρακτηριστικών που πρέπει και οφείλει να διαμορφώσει παραμένει ανοιχτό, είναι αρμοδιότητα του συνόλου των συναγωνιστών που συμμετέχουν στα σχήματά της, θα καθορίσει το μέλλον και τη προοπτική του εγχειρήματος. Σε αυτή τη κατεύθυνση θεωρούμε ότι μπορεί να συμβάλει ο γόνιμος, εποικοδομητικός και συντροφικός δημόσιος διάλογος «αναπτύσσοντας τη συζήτησή της πάνω στην κοινή πολιτική βάση» και εμβαθύνοντας την θα προσθέσουμε εμείς. Και όχι για τη δημιουργία εντυπώσεων να βαφτίζεται ο διάλογος ως «διαρκής αμφισβήτηση συμφωνημένων πολιτικών θέσεων»."

"Δυστυχώς, στο αντίστοιχο διάστημα οι σύντροφοι του Μ-Λ ΚΚΕ προσπάθησαν να διαμορφώσουν τετελεσμένα πάνω στα ζητήματα αυτά αντικαθιστώντας το πολιτικό διάλογο με τον τακτικισμό. Χρησιμοποιώντας την «ομοφωνία» ως βασικό εργαλείο του τακτικισμού, απογυμνωμένο από κάθε πολιτική έννοια και διαδικασία, επιχείρησαν να ανατρέψουν στη πράξη πλευρές των αποφάσεων της Λαϊκής Αντίστασης-ΑΑΣ και ιδιαίτερα της απόφασης της ΠΕ στις 18-19 Μάρτη. Να μπλοκάρουν τη αυτοτελή δράση της αλλά και πρωτοβουλίες κοινής δράσης τις οποίες έπρεπε να προωθήσει η ίδια ή να συμμετέχει. Να προκαθορίσουν στοιχεία των χαρακτηριστικών και της φυσιογνωμίας της, τα οποία κατά τα άλλα θεωρούνται «καθορισμένα». Φάνηκε, επίσης, μέσα από τη δεύτερη συνεδρίαση της ΠΕ, ότι επιδιώχθηκε να «κεφαλαιοποιηθεί» το διάστημα αυτό, που χαρακτηρίστηκε από απανωτά «βέτο», σε επίπεδο κειμένων- ντοκουμέντων της ΠΕ, μέσα από την άποψη «ότι βρισκόμαστε μπροστά στο ξέσπασμα μιας πολιτικής κρίσης στους κόλπους της ΛΑ-ΑΑΣ» και ότι απαιτείται μια «νέα επικαιροποιημένη συμφωνία», η οποία μάλιστα τέθηκε και ως προϋπόθεση για το άνοιγμα του πολιτικού διαλόγου."

"Γενικά, οι σύντροφοι του Μ-Λ ΚΚΕ έχτισαν μια κατασκευή χωρίς πολιτικά θεμέλια για να αντιπαρατεθούν στην πολιτική μας άποψη. Το ΚΚΕ(μ-λ), κατ’ αυτούς, θέλει πολιτική συνεργασία με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, για το σκοπό αυτό επιδιώκει να ανατρέψει τα συμφωνημένα με βασικά «όπλα» τον δημόσιο διάλογο και την κοινή δράση. Συνεχίζοντας, έθεσαν την άποψη ότι κοινή δράση σημαίνει πολιτική συνεργασία, άρα απορρίπτεται από τη Λαϊκή Αντίσταση-ΑΑΣ, αφού έχει οριοθετήσει τη σχέση της με τα ρεύματα του ρεφορμισμού ως ανταγωνιστική. Ταυτόχρονα, προκειμένου να απαντήσουν στην αντίφαση, ότι εκεί που διαμορφώνει συνείδηση ο εργαζόμενος, στους εργασιακούς χώρους (όπως στους εκπαιδευτικούς), έχουν κοινά σχήματα με αυτές τις δυνάμεις και μάλιστα συνυπογράφοντας πολιτικά πλαίσια, πολιτικές διακηρύξεις διανθισμένες με μπόλικη ρεφορμιστική προτασεολογία, η απάντηση ήταν ότι στα σωματεία διεξάγεται οικονομικός αγώνας..."

Και κάτι ακόμη να πω γιατί δεν θέλω να μείνει το παραπάνω κείμενο χωρίς έστω επί μέρους διευκρινήσεις εκ μέρους μου:

O Λαός και οι αγωνιστές του στην γωνία, όταν οι αποφάσεις παίρνονται από τα κέντρα εξουσίας, (γραμματείς και φαρισαίους-συντονιστικά -διευρυμένα συντονιστικά ή όπως διάολο θέλετε να τα πείτε) η κατάληξη είναι αυτή του σήμερα, και ας μεσολάβησε η μεγάλη έφοδος στον ουρανό (Οκτωβριανή Επανάσταση), η μεγάλη αντιφασιστική νίκη ενάντια στον Φασισμό-Ναζισμό, η Κινέζικη Επανάσταση και στα δικά μας το έπος της Εθνικής Αντίστασης.

Η γνώση του κοινωνικού ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΑ ΤΟΠΟΘΕΤΟΥΜΕΝΟ ΤΟΠΙΟΥ βοηθάει να αντιμετωπίζονται αποτελεσματικά οι δυσκολίες, να ξεπερνιούνται τα εμπόδια, να ανοίγονται νέοι δρόμοι και νέοι ορίζοντες εκεί όπου υπάρχουν τα αδιέξοδα.

Η διαδικασία αυτή (το ξαναλέω) δεν γίνεται στο κενό αλλά είναι σε άμεση συνάρτηση με το επίπεδο οργανωτικής συγκρότησης του εργατικού - λαϊκού κινήματος και του πολιτικού-ιδεολογικού επιπέδου που -κάθε φορά- βρίσκεται.

Η συμμετοχή στους αγώνες του Λαού για την ανατροπή είναι το κατ' αρχήν μεγάλο σχολείο της επαναστατικής ιδεολογικής κατεύθυνσης.

Οι συσχετισμοί μέσα στον λαό και το κίνημα, σε σχέση με τις πολιτικές που μέχρι τώρα υπερισχύουν και καθορίζουν τη στάση και την κατεύθυνσή του, πρέπει και μπορούν να αλλάξουν, για να δημιουργηθούν οι όροι και οι προϋποθέσεις για έναν άλλο δρόμο χειραφέτησης από αστικές και ρεφορμιστικές επιρροές.

Οι αγώνες του εργαζόμενου λαού δεν μπορούν παρά να αναπτυχθούν πάνω στο πεδίο των υπαρκτών πολιτικών-ταξικών αντιθέσεων και στη συγκεκριμένη περίπτωση ενάντια στην επίθεση του συστήματος.

Οι αγώνες αυτοί έχουν και πολιτικό-ιδεολογικό περιεχόμενο, με Μαρξιστική-Λενινιστική σκέψη, καθώς έρχονται σε άμεση αντίθεση με τις επιδιώξεις και τις πολιτικές της κυβέρνησης, του ξένου και ντόπιου κεφαλαίου, των ιμπεριαλιστών.

Οι συσχετισμοί μέσα στον λαό και το κίνημα, σε σχέση με τις πολιτικές που μέχρι τώρα υπερισχύουν και καθορίζουν τη στάση και την κατεύθυνσή του, πρέπει και μπορούν να αλλάξουν, για να δημιουργηθούν οι όροι και οι προϋποθέσεις για έναν άλλο δρόμο χειραφέτησης από αστικές και ρεφορμιστικές επιρροές.

Αυτή την υπόθεση μπορούμε να την υπηρετήσουμε μέσα από την πάλη και τα μέτωπα που είναι ανοικτά και ζητούν άμεσες απαντήσεις από την μεριά των εργατικών - λαϊκών συμφερόντων.

Η αριστερά της εποχής μας θα διαμορφωθεί μέσα από τη δοκιμασία απόψεων, ιδεών, αντιλήψεων, προτάσεων μέσα σε αυτή την πάλη και ταυτόχρονα σε μια "εσωτερική" διαδικασία ενότητας και πάλης.

Θα ανταποκριθεί μέσα από μια διαδικασία μετασχηματισμού ιδεών, απόψεων, τάσεων και ρευμάτων και στη βάση των απαιτήσεων που θέτει η ταξική πάλη.

Θα συγκροτηθεί σε μια πορεία προσέγγισης, συσπείρωσης, συνένωσης, των πρωτοπόρων στοιχείων που θα αναδείχνονται μέσα σ'αυτή την πάλη και μέσα από όλη αυτή τη δοκιμασία.

Ένας ανένταχτος συναγωνιστής που δεν ξέρει ακόμα αν θα συνεχίσει να είναι μέλος της ΛΑ-ΑΑΣ.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Δημοψήφισμα της 5ης Ιούλη: Δύο χρόνια πριν – δύο χρόνια μετά

0
Το δημοψήφισμα της 5ης Ιούλη του 2015 αποτέλεσε το «κύκνειο άσμα» του ΣΥΡΙΖΑ ως κόμματος της κυβερνητικής διαχείρισης, του συμβιβασμού με αστική τάξη και ιμπεριαλισμό και του ρεφορμισμού, με το πέρασμά του στις δυνάμεις της επίθεσης ενάντια στον λαό, τις κατακτήσεις και τα δικαιώματά του. Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ συναντώντας αδιέξοδο στη διαπραγμάτευση, για λογαριασμό της ντόπιας κεφαλαιοκρατίας, με τους Ευρωπαίους και Αμερικάνους ιμπεριαλιστές, προχωράει στην κήρυξη δημοψηφίσματος επιχειρώντας, από τη μία, να ενισχύσει την θέση του σαν πολιτικού «πυλώνα» του συστήματος και από την άλλη να εγκλωβίσει τον λαό σε ένα ψευτοδίλημμα. Με ένα ΟΧΙ, που σε μία νύχτα μετατράπηκε σε ένα βροντερό ΝΑΙ όλου του αστικού πολιτικού κόσμου, διαμορφώθηκε το νέο αντιλαϊκό πλαίσιο που καθορίζει τις εξελίξεις μέχρι τα σήμερα.

Στον εγκλωβισμό του λαού στα ψεύτικα διλήμματα του δημοψηφίσματος συμμετείχαν, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, και αριστερές δυνάμεις που είτε πίστεψαν ότι αποτελούσε μία «ευκαιρία» για να πάνε τα πράγματα «μέχρι τέλους» είτε ήθελαν ένα δημοψήφισμα, που τόσα χρόνια ζήταγαν αλλά με το «σωστό ερώτημα». Καμία πρωτοβουλία για τον απεγκλωβισμό του λαού, πλήρης αποδοχή και εν τέλει υποταγή στις πρωτοβουλίες των δυνάμεων του συστήματος. Αν θέλαμε να πούμε κάτι παραπάνω από την συντριβή των αυταπατών που συνόδεψε τις εξελίξεις με το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, θα ήταν ακριβώς αυτό. Ότι οι πολιτικές δυνάμεις που αναφέρονται στην αριστερά, τον κομμουνισμό και ότι άλλο, έδειξαν και σε αυτή την περίοδο ανίκανες να σταθούν στο πλευρό του λαού, να ενισχύσουν τις διαθέσεις του, να στηρίξουν το άνοιγμα ενός άλλου δρόμου αντίστασης και σύγκρουσης με τις δυνάμεις του συστήματος, ντόπιες και ξένες.

Η στάση αυτή περικλείει όλη την ουσία του προβλήματος, με την αριστερά «μας» τόσο εκείνη την περίοδο και πριν από αυτή όσο και σήμερα. Μία αριστερά που δεν θέλει να αναλάβει την ευθύνη της σύγκρουσης με το σύστημα και αναζητεί «ευκαιρίες», πάντα εκλογικού χαρακτήρα, για να αποδράσει από το πρόβλημα. Ταυτόχρονα με τις «ευκαιρίες», αναζητά και τα πολιτικά «οχήματα» πάνω ή, πιο σωστά, πίσω από τα οποία θα συρθεί. Και αν κάποιες δεκαετίες πριν ήταν το ΠΑΣΟΚ, στα χρόνια των μνημονίων η «ελπίδα» εναποτέθηκε στον ΣΥΡΙΖΑ. Μάλιστα επιχειρούν να καλύψουν αυτή τους την στάση βάζοντας μπροστά τις διαθέσεις αλλά και τις επιλογές των εργαζόμενων και γενικότερα του λαού, βγάζοντας οι ίδιοι τον εαυτό τους από τον «λογαριασμό» της ταξικής αντιπαράθεσης, έτσι ώστε να εμφανίζονται ότι ακολουθούν το «λαϊκό αίσθημα». Αφού λοιπόν έχουν φροντίσει πρώτα να αφοπλίσουν πολιτικά, ιδεολογικά και οργανωτικά τον εργαζόμενο λαό, στη συνέχεια επικαλούνται τη στάση και τις επιλογές του για να δικαιολογήσουν τη δική τους στάση και τις δικές τους επιλογές. Σκορπούν έτσι απογοήτευση και ηττοπάθεια, διάλυση και υποχώρηση, με σοβαρές συνέπειες για το εργατικό και λαϊκό κίνημα.

Βασική αρχή της αριστεράς «μας», στις διάφορες εκδοχές της, είναι ότι κανένα πάθημα δεν γίνεται μάθημα. Η αυτοκριτική και η ουσιαστική αποτίμηση μιας περιόδου είτε γίνονται για να βγουν από την υποχρέωση είτε για να «επιβεβαιωθεί», για άλλη μια φορά, η κυρίαρχη αντίληψή τους και να συνεχίσουν με «μία από τα ίδια». Αυτό βέβαια γίνεται αντιληπτό, όσο και να υποτιμούνται, από τους εργαζόμενους, που όλο και περισσότερο συνειδητοποιούν ότι είναι μόνοι τους απέναντι στην αδυσώπητη επίθεση του συστήματος και των αντιδραστικών δυνάμεών του. Και αυτό μπορεί να εξηγήσει, σε μεγάλο βαθμό, τη βαθιά ύφεση των εργατικών και λαϊκών αντιδράσεων και κινητοποιήσεων, παρά τα επιμέρους ξεσπάσματα, όπως αυτά των συμβασιούχων εργατών καθαριότητας.

Το πολιτικό ζήτημα με το οποίο βρέθηκε αντιμέτωπος ο λαός στο δημοψήφισμα της 5ης Ιούλη και με τις εξελίξεις που ενεργοποίησε, είναι αυτό της πολιτικής, οικονομικής και στρατιωτικής εξάρτησης από τους ιμπεριαλιστές και στη βάση αυτή η «οικοδόμηση» μίας χώρας από τη ντόπια κεφαλαιοκρατία και τους πολιτικούς της εκπροσώπους που δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα αν της «κατεβάσουν τον διακόπτη». Απέναντι σε αυτό το ζήτημα δεν υπήρξε ούτε πριν ούτε σήμερα ουσιαστική απάντηση από τις δυνάμεις που αναφέρονται στην Αριστερά. Το ΚΚΕ επιμένει ότι δεν υπάρχει ζήτημα ιμπεριαλιστικής εξάρτησης και παραπέμπει όλα τα ζητήματα στο απώτερο μέλλον, ενώ ΛΑΕ και ΑΝΤΑΡΣΥΑ βλέπουν «ευκαιρίες» για απεγκλωβισμό από ευρώ και ΕΕ, εντός συστήματος, συντηρώντας με αυτό τον τρόπο νέες αυταπάτες για τον χαρακτήρα της εξάρτησης. Όλοι τους και ο καθένας από την μεριά του, αντιμετωπίζουν την ιμπεριαλιστική εξάρτηση, σαν ένα «εξωτερικό» γνώρισμα του ντόπιου καπιταλισμού και όχι σαν οργανικό στοιχείο του. Στη βάση αυτή, διαμορφώνουν μία ανάλογη πολιτική γραμμή, που είτε υποτιμάει την εξάρτηση είτε την αντιμετωπίζει σαν τεχνικό-οικονομικό ζήτημα που με ένα δημοψήφισμα θα μπορούσε να απαντηθεί.

Η πολιτική αυτή γραμμή ευνόησε τον ΣΥΡΙΖΑ και την περίοδο του δημοψηφίσματος και την τρέχουσα περίοδο, δίνοντάς του την δυνατότητα τόσο να εγκλωβίζει τις λαϊκές διαθέσεις όσο και να ενισχύει τα ιμπεριαλιστικά δεσμά, χωρίς ουσιαστική απάντηση από τον εργατικό-λαϊκό παράγοντα. Σε κάθε περίπτωση, αυτός που ευνοείται από μία τέτοια κατάσταση είναι οι δυνάμεις του συστήματος και οι πολιτικοί τους εκπρόσωποι, για τους οποίους αποτελεί «τίτλο τιμής» η εξυπηρέτηση, η προσαρμογή και η υποταγή στα ιμπεριαλιστικά κελεύσματα.

Προλεταριακή Σημαία - http://www.kkeml.gr/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

«Soviet Toys»

0
Το «Soviet Toys» (Советские игрушки) του Τζίγκα Βερτόφ ήταν το πρώτο έργο Σοβιετικού κινηματογράφου κινουμένων σχεδίων (1924).

Ο Τζίγκα Βερτόφ (1896 – 1954) ήταν πρωτοπόρος Σοβιετικός κινηματογραφιστής – σκηνοθέτης. Με τα έργα του δούλεψε για την αφύπνιση και ενδυνάμωση της ταξικής επαναστατικής συνείδησης του λαού. Είναι γνωστός για την ταινία του «Ο άνθρωπος με την κινηματογραφική μηχανή».

Δεν χρειάζονται πια ιστορίες και παραμύθια, η πραγματικότητα συλλαμβάνεται και μας χαρίζει την ομορφιά και την γνώση. Αλλά και την επιβεβαίωση ότι ο νέος άνθρωπος, ο κυρίαρχος των μηχανών, θα είναι και ο κυρίαρχος του κόσμου, του ρεύματος της ζωής, της ποίησης, του σύμπαντος.
Τζίγκα Βερτόφ

Ευχαριστούμε τον σύντροφο που μας έστειλε το βίντεο!



http://proletconnect.blogspot.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ