20 Σεπ 2017

Ηράκλειο: Παρέμβαση Ταξικής Πορείας & Αγωνιστικών Κινήσεων εκπ/κών

Τις μέρες αυτές στο Ηράκλειο (20/9 - 21/09) γίνεται η περιφερόμενη ανά την Ελλάδα φιέστα της κυβέρνησης για την "ανάπτυξη" στην περιφέρεια. Την Τετάρτη στο πολιτιστικό κέντρο Ηρακλείου γινόταν ημερίδες με συμμετοχή πολλών πρωτοκλασάτων υπουργών (Δραγασάκης, Γαβρόγλου, Αχτσιόγλου, Πολλάκης κλπ) ενώ την Πέμπτη θα κλείσουν οι εργασίες με ομιλία του Τσίπρα. Σκοπός όλων αυτών να κυματίζουν τη σημαία της ανάπτυξης, της αλλαγής σελίδας για τον τόπο για την ελπίδα (που είναι κρυμμένη σε κάποια γωνιά αλλά να 'την πετιέται).

Έξω από το πολιτιστικό κέντρο συγκεντρώθηκαν παρατάξεις, φορείς για να απαντήσουν σ' αυτή την παράσταση. Να καταγγείλουν την ματωμένη τους "ανάπτυξη" από τα δεκάδες εργατικά ατυχήματα, την ¨ανάπτυξη" της φτώχειας, ανεργίας, εξαθλίωσης. Την "ανάπτυξη" του ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας στα ντόπια και ξένα αρπακτικά, της μείωσης μισθών και συντάξεων. Την "ανάπτυξη" της ξενόδουλης πολιτικής τους στους ξένους προστάτες τους. Αυτή είναι η ανάπτυξη που ευαγγελίζονται και αυτή μόνο με την οργανωμένη πάλη του ο λαός μπορεί να ανατρέψει. Να σταθεί στις δικές του δυνάμεις, να αναπτύξει την πάλη του στους χώρους δουλειάς ενάντια σε λογικές ανάθεσης και σε αυταπάτες ότι κάποιος άλλος θα τα κάνει για εμάς χωρίς εμάς.

Η Ταξική Πορεία και οι Αγωνιστικές Κινήσεις εκπ/κών συμμετείχαν στην συγκέντρωση με πανό, μοίρασμα προκήρυξης και φωνάζοντας συνθήματα ενάντια στην αντιδραστική - αντιλαϊκή πολιτική κυβέρνησης - κεφαλαίου - ΕΕ - ΔΝΤ. Ακολούθησε πορεία στους κεντρικούς δρόμους της πόλης. Δυστυχώς όμως η συμμετοχή του κόσμου ήταν μικρή γεγονός που βάζει την αριστερά μπροστά σε καθήκοντα και ευθύνες. Την Πέμπτη στις 6:00 μ.μ. η ΛΑ -ΑΑΣ καλεί σε προσυγκέντρωση στο Καπετανάκειο για να συμμετέχει στην πορεία μαζί με άλλες οργανώσεις και φορείς την ώρα της ομιλίας του Τσίπρα στο θέατρο Αστόρια.


0 ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Χορτιάτης: 4ο Τετραήμερο Φεστιβάλ Ιστορικού Ντοκιμαντέρ - «Αφιέρωμα στα 100 χρόνια της Οκτωβριανής Επανάστασης»

0
«ΜΑΤΙΕΣ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ»
4ο Τετραήμερο Φεστιβάλ Ιστορικού Ντοκιμαντέρ
29, 30 Σεπτέμβρη και 1, 2 Οκτώβρη 2017
Κοινοτική αίθουσα Χορτιάτη «Ι.Μανωλεδάκης»

«Αφιέρωμα στα 100 χρόνια της Οκτωβριανής Επανάστασης»

Η εφημερίδα «Χορτιάτης 570» και η Κίνηση Πολιτών Χορτιάτη αφιερώνουν το 4Ο Τετραήμερο Φεστιβάλ Ιστορικού Ντοκιμαντέρ, στην μεγάλη Ρώσικη Οκτωβριανή Επανάσταση, με αφορμή τα 100 χρόνια από τον Οκτώβρη του 1917. Ένα γεγονός που σημάδεψε την πορεία του κόσμου στον 20ο αιώνα.

Το αφιέρωμα περιλαμβάνει ταινίες ντοκιμαντέρ και μυθοπλασίας, ομιλίες και απαγγελίες, αλλά και μουσικά δρώμενα και εκθέσεις βιβλίου και αφίσας. Και ακόμα μια σημαντική συνεργασία με το Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, που θα μας παρουσιάσει την περίφημη «Συλλογή Κωστάκη» με έργα της Ρώσικης Πρωτοπορίας.

Οι εκδηλώσεις θα γίνουν στην κοινοτική αίθουσα του δημοτικού διαμερίσματος Χορτιάτη «Ι.Μανωλεδάκης» κάθε μέρα στις 8 το βράδυ, με ελεύθερη είσοδο.

Η όλη διοργάνωση γίνεται από τη Κίνηση Πολιτών Χορτιάτη και την εφημερίδα «Χορτιάτης 570».

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Κινητοποίηση για τις απολύσεις στην Plegmanet

0
Ανοιχτή σύσκεψη πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 19/09 στο βιβλιοπωλείο - καφέ Εκτός των Τειχών, μετά από κάλεσμα της Ταξικής Πορείας προς σχήματα, οργανώσεις εργαζομένων, σωματεία, συλλογικότητες και αγωνιστές, προκειμένου να δοθεί μια απάντηση στις άδικες και εκδικητικές απολύσεις που έγιναν το προηγούμενο διάστημα στο τηλεφωνικό κέντρο Plegmanet, με τελευταία αυτή του Ν.Ν.. Πρόφαση από την πλευρά της εργοδοσίας για την απόλυση του ίδιου και άλλων συναδέλφων του ήταν η αποδοτικότητά τους στις πωλήσεις, η πραγματική αιτία όμως είναι ότι ο Ν.Ν., μαζί με άλλους δύο συναδέλφους του που επίσης απολύθηκαν, είχαν απεργήσει στην πανεργατική απεργία στις 17 Μάη.

Στη σύσκεψη παρευρέθηκαν εκπρόσωποι από την ΕΡΓΑΣ, την ΟΚΔΕ - Σπάρτακος, το Radical IT, την Αγωνιστική Ενότητα Εργαζομένων του ΤΕΕ και το Σωματείο Εργαζομένων Wind. Πραγματοποιήθηκε μια πλούσια συζήτηση, κατά την οποία αναδείχθηκε με αφορμή της απόλυση του Ν.Ν., ο οποίος διεκδικεί την επαναπρόσληψή του, οι άθλιες εργασιακές συνθήκες που επικρατούν στα τηλεφωνικά κέντρα, αλλά και η αναγκαιότητα να δοθεί μία μαζική απάντηση κόντρα στη λογική της εργοδοσίας που αντιμετωπίζει τους εργαζόμενους ως αναλώσιμους, κόντρα στο κλίμα τρομοκρατίας που καλλιεργεί με όπλο την απειλή της απόλυσης, αλλά και κόντρα στις άδικες και προκλητικές απολύσεις.

Σαν πρώτο βήμα αποφασίστηκε να πραγματοποιηθεί κινητοποίηση το Σάββατο 23/09 στις 11:30  έξω από τα γραφεία της Plegmanet (Γερακίου 26) στα Σεπόλια, όπου καλείται κάθε αγωνιστής και κάθε συλλογικότητα που θέλει να καταγγείλει την πολιτική των απολύσεων. Τέλος, διερευνώνται οι δυνατότητες για παραπέρα ανάδειξη του ζητήματος, έχοντας σαν βάση το πολύ θετικό κλίμα που υπήρξε σε αυτή την πρώτη σύσκεψη και τη διάθεση να καταγγελθούν πλατιά οι απολύσεις της Plegmanet.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Συμμετοχικός προϋπολογισμός ή κίνημα διεκδίκησης; (Με αφορμή το πρόγραμμα Συμμετοχικού Προϋπολογισμού του Δήμου Χαλανδρίου)

0
Της Λαϊκής Αντίστασης - Αριστερής Αντιιμπεριαλιστικής Συνεργασίας Βόρειας Αθήνας (https://la-aas.blogspot.gr/)

Ιούλης 2017

Πρόσφατα, ο Δήμος Χαλανδρίου προχώρησε στην εφαρμογή προγράμματος Συμμετοχικού Προϋπολογισμού (Σ.Π.), ξεκινώντας πιλοτικά από την περιοχή του Συνοικισμού. Με δυο λόγια, αυτό που προβλέπει το συγκεκριμένο πρόγραμμα είναι η διάθεση από την πλευρά του Δήμου ενός χρηματικού ποσού (στην προκειμένη περίπτωση πρόκειται για 150.000 ευρώ), το οποίο διατίθεται με τρόπο που αποφασίζουν οι κάτοικοι της συνοικίας, ύστερα από συνέλευση, κατάθεση και ψήφιση προτάσεων. Αποτελεί μια πρωτοβουλία που, σύμφωνα με τα λεγόμενα της διοίκησης, αποσκοπεί στην «αποφασιστική συμμετοχή των πολιτών στη διαμόρφωση των επιλογών του Δήμου».
Θεωρούμε ότι, με βάση αυτήν την πρωτοβουλία του Δήμου, ανοίγει μια πλούσια και ενδιαφέρουσα συζήτηση που αφορά ένα μεγάλο φάσμα των ζητημάτων με τα οποία έρχεται αντιμέτωπος ο λαός μας τα τελευταία χρόνια: τη βάρβαρη επίθεση του συστήματος, την κατάργηση μέχρι και στοιχειωδών δικαιωμάτων, την ανεργία, τη φτώχεια και την ανέχεια στην οποία μας αναγκάζουν οι ξένοι και ντόπιοι «ισχυροί». Αλλά, πολύ περισσότερο, το εάν και με ποιο τρόπο μπορεί ο λαός να απαντήσει, να αποκρούσει την επίθεση, να αντισταθεί και να διεκδικήσει.

Οι ιστορικές και πολιτικές βάσεις του Συμμετοχικού Προϋπολογισμού

Το πρώτο ολοκληρωμένο πρόγραμμα Σ.Π. εφαρμόστηκε στο Πόρτο Αλέγκρε της Βραζιλίας το 1989. Ήταν τότε που το Κόμμα Εργατών (του Λούλα ντα Σίλβα) έφτασε πολύ κοντά στο να γίνει κυβέρνηση και στο Πόρτο Αλέγκρε εκλεγόταν Δήμαρχος ο Ολίβιο Ντούτρα, επίσης από το Κόμμα Εργατών. Γενικά, ήταν τα χρόνια της σοσιαλδημοκρατικής διαχείρισης του καπιταλισμού, εναλλακτικής αυτής της παραδοσιακής δεξιάς (και των φασιστικών δικτατοριών στη Λατινική Αμερική), η οποία στη χώρα μας εκφράστηκε τότε με τη διαχείριση ΠΑΣΟΚ. Αλλά ήταν κι εκείνα τα χρόνια που χαρακτηρίστηκαν από τις καταρρεύσεις των χωρών του ανύπαρκτου σοσιαλισμού και την ολοκλήρωση της καπιταλιστικής παλινόρθωσης στη Σοβιετική Ένωση, με ό,τι αυτό σήμανε για όσους αναφέρονταν στην αριστερά και το κομμουνιστικό κίνημα παντού στον κόσμο.

Όχι τυχαία, λοιπόν, ο Σ.Π. έχει χαρακτηριστεί από τους υποστηρικτές του ως «βήμα προς την επανεφεύρεση του σοσιαλισμού» ή ως «επαναστατική διαδικασία», διατυπώσεις και προσδοκίες με τις οποίες έχουμε κάθετη διαφοροποίηση! Αλλά σε αυτό θα επανέλθουμε.

Ο θεσμός εξαπλώθηκε αρχικά στις χώρες της Λατινικής Αμερικής για να φτάσουμε στο σήμερα όπου εφαρμόζεται μέχρι και σε Δήμους μεγάλων καπιταλιστικών μητροπόλεων.

Οι στόχοι που θέλει να υπηρετήσει, σύμφωνα με τους υποστηρικτές του, είναι η λεγόμενη συνδιοίκηση -φυσικά!- η «διαφάνεια», η καλύτερη αποτελεσματικότητα της τοπικής αυτοδιοίκησης, η συμμετοχή περιθωριοποιημένων κοινωνικά ή οικονομικά μερίδων των κατοίκων και γενικότερα η καλλιέργεια μιας δημοκρατικότερης -κατ’ αυτούς- κουλτούρα στους πολίτες.

Είναι πολύ χαρακτηριστικό ότι, ύστερα από όλη την πορεία που έχει διανύσει ο Σ.Π. παγκόσμια, κατάφερε να αποτελέσει προγραμματικό στόχο όχι μόνο της ρεφορμιστικής αριστεράς αλλά και να υιοθετηθεί και από κλασσικές αστικές δυνάμεις (σοσιαλδημοκρατία, λεγόμενη «κεντροδεξιά»). Το κερασάκι στην τούρτα είναι η στήριξη που απολαμβάνει από μεγάλους διεθνείς σχηματισμούς, όπως είναι η Παγκόσμια Τράπεζα, ο ΟΗΕ, η Κομισιόν. Φαίνεται πως ο ιμπεριαλισμός δε διαλέγει τυχαία τα εργαλεία του...

Η έννοια της συμμετοχικότητας στην Ελλάδα

Αντίστοιχες προτάσεις υπάρχουν στα προγράμματα του ΣΥΡΙΖΑ και παλαιότερα του Συνασπισμού εδώ και πολλά χρόνια. Το 2006 έγινε σχετική τοποθέτηση του Γιάννη Δραγασάκη στη Βουλή, το 2010 ήταν κομμάτι εισήγησης του Συνασπισμού για τον προϋπολογισμό της επόμενης χρονιάς, ενώ τον Ιούνη του 2012 συμπεριλαμβανόταν στο πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ για τον «εκδημοκρατισμό του πολιτικού συστήματος, τη δημόσια διοίκηση και την ασφάλεια».

Αλλά για να έρθουμε στα πιο σημερινά, ο νέος Καλλικράτης, πρόταση για τον οποίο κατατέθηκε τον περασμένο Μάρτη, περιγράφει τη συμμετοχικότητα ως βασική του έννοια. Ενώ αντίστοιχη πρωτοβουλία για πρόγραμμα Σ.Π. προτίθεται να αναλάβει και ο Δήμος Βύρωνα, αφού ήταν μέσα στους προγραμματικούς στόχους της σημερινής διοίκησης Κατωπόδη και συχνά επαναφέρεται στις τοποθετήσεις της. Στο Δήμο Κηφισιάς σε εξέλιξη βρίσκονται οι Συνοικιακές Συνελεύσεις για τον Συμμετοχικό Προϋπολογισμό, που έρχονται σαν προθάλαμος των Συνοικιακών Συμβούλιων προπαγανδίζοντας τη “σύγχρονη μορφή άμεσης δημοκρατίας”σε μια προσπάθεια εξωραϊσμού της ασφυκτικά ελεγχόμενης από την κυβέρνηση τοπικής αυτοδιοίκησης. Στην ίδια κατεύθυνση και ο Δήμος Αθήνας με το σύνθημα “Σχεδιάζουμε μαζί για τη γειτονιά μας” προσπαθεί να ανοίξει διάλογο με τους κατοίκους για την κατάρτιση δήθεν του προϋπολογισμού.

Και βεβαίως, δεν ξεχνάμε τη «Συμμετοχική Δημοκρατία» που εισήγαγε στη δημόσια συζήτηση στη χώρα μας ο Γιώργος Παπανδρέου και, ουσιαστικά, αποτελεί την ιδεολογική ομπρέλα όλων των επιμέρους αντίστοιχων εννοιών.
Τα αποτελέσματα του Συμμετοχικού Προϋπολογισμού 

Αυτό που δεν μπορεί κανείς να αρνηθεί και αποτελεί μάλιστα πεδίο αναζητήσεων για τους ίδιους τους υποστηρικτές του Σ.Π. είναι ότι πρέπει να μπαίνει στο λογαριασμό το ίδιο το σύστημα: Γιατί ο θεσμός του Σ.Π. φτάνει μέχρι εκεί που το σύστημα επιτρέπει. Μέχρι το σημείο που δε θίγονται οι κεντρικές πολιτικές και οικονομικές κατευθύνσεις, όσο η «συμμετοχή» περιορίζεται στην αστική έννοια του όρου και τη συνδιαχείριση και δεν παίρνει τη μορφή της αντίστασης και της διεκδίκησης. Όχι τυχαία, διανοούμενοι υπερασπιστές του Σ.Π. ομολογούν προβληματιζόμενοι ότι «δε μειώνει δραματικά τη φτώχεια από μόνος του» και ότι «θα έπρεπε να ακουμπήσει τους οργανισμούς που διεθνώς ορίζουν πολιτικές» για να κάνει σημαντικά και ουσιαστικά βήματα. Ομολογούν και οι ίδιοι δηλαδή, ότι ο ιμπεριαλισμός είναι εκείνος που κάνει το παιχνίδι σε βάρος των λαών και αυτό δεν ανατρέπεται, ούτε λειαίνεται με θεσμικά μέσα… Ούτε, βέβαια, η ίδια η ταξική κρατική πολιτική εξουσία και η πολιτική της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης!

Αν επιστρέψουμε στα στοιχεία και τους αριθμούς, θα δούμε την καταγραφή ακριβώς αυτής της πλευράς του νομίσματος: την περίοδο που στο Πόρτο Αλέγκρε ο Σ.Π. κατέγραφε υποτιθέμενες «επιτυχίες», στη χώρα συνολικά αυξάνεται η ανισότητα, μειώνονται οι μισθοί, καταργούνται εργατικά δικαιώματα, με μέσο τις ιδιωτικοποιήσεις, την εισβολή του ξένου κεφαλαίου, τις συγχωνεύσεις κ.λπ. αλλάζει χέρια το 30% του ΑΕΠ, ο προϋπολογισμός που φτάνει στην τοπική αυτοδιοίκηση εξακολουθεί να είναι πολύ χαμηλός και να βαίνει μειούμενος. Αλλά και ειδικά στο Πόρτο Αλέγκρε, οι δείκτες απασχόλησης περιορίζονται, αυξάνεται η παιδική εργασία, μειώνεται δραματικά η απασχόληση στον επίσημο οικονομικό τομέα, αυξάνεται η ανεργία και τα ποσοστά της φτώχειας.

Αυτό που δείχνουν οι έρευνες και οι εκθέσεις, είναι ακριβώς αυτό που αναφέρθηκε και παραπάνω: τα όρια τέτοιου είδους θεσμών και η ισχύς των κεντρικών πολιτικών κατευθύνσεων που δεν αλλάζουν και δεν τροποποιούνται από αυτούς.

Πώς, τελικά, ωφελείται το σύστημα

Το γεγονός ότι μεγάλοι ιμπεριαλιστικοί μηχανισμοί ξοδεύουν τόνους μελάνι και προτείνουν βελτιώσεις για την ενίσχυση του Σ.Π. ως θεσμό, όπως η Παγκόσμια Τράπεζα και οι εκτενέστατες εκθέσεις της που ήδη αναφέρθηκαν, δείχνει από μόνο του το χαρακτήρα του εγχειρήματος. Οι διαστάσεις που παίρνει, η ένταση με την οποία προωθούνται οι διάφορες σχετικές προτάσεις, το σύνολο των ιδεών που αφορούν την συμμετοχικότητα κάθε είδους δείχνουν ακριβώς τον τρόπο που προσπαθεί το σύστημα και ο ιμπεριαλισμός να σιγοντάρουν την επίθεσή τους. Γιατί, προφανώς, γνωρίζουν καλύτερα από τον καθένα ότι η «συμμετοχή» προσβλέπει σε δήθεν λύσεις μέσα στο πλαίσιο αυτού του εκμεταλλευτικού συστήματος, χωρίς καθόλου να απειλεί και να αμφισβητεί την κυριαρχία του…

Η συμμετοχικότητα που αυτό το σύστημα αναζητεί, είναι η λεγόμενη συνευθύνη και συνενοχή του λαού σε πολιτικές που έχουν προαποφασιστεί.
Είναι κατανόηση απέναντι σε ένα σύστημα που «δεν αντέχει». Κι ένας λαός που έχει γονατίσει από την ανελέητη επίθεση, που έχει ματώσει μεταφορικά και κυριολεκτικά από τα μνημόνια και την πολιτική που επιβάλλουν οι «εταίροι», δεν έχει κανένα λόγο και δεν πρέπει να δείχνει καμιά συμπόνια και καμιά κατανόηση για τους δυνάστες του. Όταν μάλιστα την εποχή των απανωτών «μνημονίων» και των βάρβαρων μέτρων, καλείται να …διαχειριστεί τη φτώχεια του!

Η συμμετοχικότητα σε αυτό το σύστημα δημιουργεί την πλασματική εικόνα της αταξικότητας του κράτους και των «θεσμών», της «αταξικότητας» των κοινωνικών ομάδων. Ότι, λίγο έως πολύ, όλοι στο ίδιο καζάνι βράζουμε, έχουμε κοινά συμφέροντα και ίδιες επιδιώξεις. Τι κοινό όμως μπορεί να έχει ο απολυμένος εργαζόμενος με τον εργοδότη που τον απέλυσε, από πότε είναι ίδια η επιδίωξη εκείνου που αφαιμάσσεται από τη μείωση του εισοδήματος, άμεσα και έμμεσα, με εκείνον που ζει και πλουτίζει από την ίδια αυτή μείωση.

Πολύ περισσότερο, αυτό που εκείνοι αποκαλούν «δημοκρατική κουλτούρα», της οποίας η καλλιέργεια ενισχύεται από θεσμούς όπως ο Σ.Π., είναι μια πρώτης τάξης επιχείρηση ιδεολογικής χειραγώγησης. Ο λαός πρέπει να γεμίσει αυταπάτες. Να λοιδορήσει και να πετάξει στα άχρηστα της Ιστορίας το κίνημα, τη μαζική πάλη, την οργανωμένη αντίσταση και τη συλλογική διεκδίκηση. Να «εκπολιτιστεί», να κατεβάσει τους τόνους της αντιπαράθεσης και να «ενεργοποιηθεί» για να πετύχει αυτά που γίνονται, όχι αυτά που δεν γίνονται!

Η όλη ιδέα, βέβαια, δεν είναι καινούρια. Έχει εφαρμοστεί με επιτυχία για το σύστημα σε εργατικά σωματεία και φοιτητικούς συλλόγους, όπου η λεγόμενη συνδιοίκηση αποτέλεσε και αποτελεί ένα από τα βασικά πολιτικά και ιδεολογικά όπλα των κυβερνήσεων, της εργοδοσίας και των αντιδραστικών δυνάμεων για να απομακρύνουν τα κινήματα από το δρόμο της αγωνιστικής διεκδίκησης και να τα υποτάξουν στην κατεύθυνση της συνδιαλλαγής.

Η κατάσταση στη χώρα μας
Η διέξοδος για το λαό βρίσκεται μόνο στους αγώνες του!

Τα τελευταία χρόνια, ο λαός μας δέχεται μια κατακλυσμιαία επίθεση από το σύστημα, ενορχηστρωμένη από τις μεγάλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις και υλοποιημένη από το σύνολο του επίσημου ντόπιου πολιτικού προσωπικού. Μεγάλη μερίδα του λαού εξαθλιώνεται, οδηγείται στην πολύχρονη ανεργία, βλέπει το εισόδημά του να εκμηδενίζεται, τη σύνταξή του να εξανεμίζεται. Και ταυτόχρονα, μας σηκώνουν το δάχτυλο και επιδεικτικά μας κατηγορούν πως «μαζί τα φάγαμε».

Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα, γίνεται φανερό πως χωρίς το ξεκαθάρισμα του μαζικού κινήματος από την επίδραση και τις αντιλήψεις που έχουν καλλιεργήσει και καλλιεργούν ηττοπαθείς και συμβιβαστικές πολιτικές, χωρίς την αγωνιστική ανασυγκρότησή του και τη σύνδεση της πάλης του με έναν πραγματικά αριστερό πολιτικό προσανατολισμό, ο αγώνας κατά της αντιλαϊκής πολιτικής, για την προώθηση των εργατικών και λαϊκών αιτημάτων, παραμένει αδύναμος, ασταθής και αναποτελεσματικός και οι προσδοκίες διαψεύδονται.

Ο λόγος που επιμείναμε στην εξιστόρηση των υπάρχοντων δεδομένων από την εφαρμογή προγραμμάτων Σ.Π. εκτός της χώρας μας είναι για να καταδείξουμε μια πραγματικότητα που είναι αμείλικτη. Την πραγματικότητα ενός βάρβαρου συστήματος που οι πληγές που προκαλεί σε έναν λαό που βρίσκεται στη γωνία δεν κλείνουν με τσιρότα. Γιατί αυτά, όχι μόνο δεν αποτελούν βήμα για να μπορέσει ο λαός να πάρει πίσω αυτά που του ανήκουν και να κερδίσει ακόμη περισσότερα, αλλά, αντίθετα, τον εγκλωβίζουν στη λογική μιας ανύπαρκτης ανακούφισης. Και πολύ περισσότερο, έχουν σκοπό να δημιουργήσουν μία αίσθηση υποταγής στο λεγόμενο «ρεαλισμό» (και συσχετισμό δύναμης!), ότι «αυτό που μπορούμε, το κάναμε» και να σταματήσει εκεί η κουβέντα…

Σε πόσο κινηματικό δρόμο μπορεί να βαδίσει η «αποφασιστική συμμετοχή πολιτών στη διαμόρφωση των επιλογών του Δήμου»; Γιατί πράγματι, ένα κομμάτι των επιλογών του Δήμου αφορά τα διάφορα τεχνικά έργα και τις συντηρήσεις. Αυτά, θα έλεγε κανείς, είναι τα εύκολα. Όσο εύκολη μπορεί να είναι, φυσικά, η περιβαλλοντική διαχείριση και ό,τι αφορά τις υποδομές σε μια πόλη υπερδιογκωμένη, τσιμεντοποιημένη και με τον υπερπληθυσμό να βάζει αντικειμενικά όρια. Τα δύσκολα, είναι όλες εκείνες οι επιλογές που για μια δημοτική διοίκηση δεν είναι και τόσο επιλογές, αλλά επιβεβλημένες πολιτικές κατευθύνσεις από ένα ολόκληρο πλέγμα που περιλαμβάνει την Περιφέρεια, την Αποκεντρωμένη Διοίκηση, τα υπουργεία, την κυβέρνηση, το ίδιο το σύστημα τελικά. Τρανταχτό παράδειγμα γι’ αυτό είναι οι συμβασιούχοι εργαζόμενοι στους Δήμους. Κι αν μια δημοτική Αρχή παραπονιέται ότι έχει τα χέρια της δεμένα απέναντι στην κεντρική διοίκηση και τις μνημονιακές επιταγές, πόσο μπορεί να... λυθούν τα χέρια των κατοίκων όταν η δική τους παρέμβαση αρχίζει και τελειώνει στη διαχείριση της φτώχειας τους; «Αυτό που μπορούμε, το κάναμε» είναι και πάλι η απάντηση. Γιατί για τα «άλλα», τα «μεγάλα», δεν μπορούμε επομένως να κάνουμε τίποτα...

Θεωρούμε ότι οι διάφορες συμμετοχικές και συνδιαχειριστικές λύσεις δεν βαδίζουν σε μονοπάτια προόδου. Καλλιεργούν, ουσιαστικά, την ηττοπάθεια. Κι όσον αφορά την «κουλτούρα» της δημοκρατικής συμμετοχής, θεωρούμε πως αποτελεί την κουλτούρα του συμβιβασμού, που έως και ενοχοποιεί το κίνημα και τους μαζικούς αγώνες, τους χρεώνει στις ιστορικά «παρωχημένες» και «αναποτελεσματικές» τακτικές. Ενώ, ταυτόχρονα, εμφανίζεται μέχρι και ως παραχώρηση από την πλευρά των κυβερνήσεων, ως δικαίωμα που περίπου κατακτήθηκε κιόλας και προάγει την πλατιά πολιτική δράση...

Κυρίως, δεν μας «μπερδεύει» η σημερινή κατάσταση του κινήματος, η υποχώρησή του, το μεγάλο του πισωγύρισμα. Έχουμε μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στις δυνάμεις του λαού και της μαζικής του πάλης. Και για να ξαναεκφράσουμε τις αστείρευτες αυτές δυνάμεις μας, πρέπει να αναγνωρίσουμε τον πραγματικό εχθρό, δηλαδή το σύστημα της ντόπιας ολιγαρχίας και των ξένων αφεντικών της με τα απατηλά τερτίπια του.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Να δεις τι σου έχω για μετά… (Ξαναδιαβάζοντας το μνημόνιο στο σημείο που αφορά την εκπαίδευση)

0
«Οι αρχές θα διασφαλίσουν τον περαιτέρω εκσυγχρονισμό του τομέα της εκπαίδευσης σύμφωνα με τις βέλτιστες πρακτικές της ΕΕ, …σε συνεργασία με τον ΟΟΣΑ και ανεξάρτητους εμπειρογνώμονες…. Μεταξύ άλλων, η επανεξέταση θα αξιολογήσει την υλοποίηση της μεταρρύθμισης του «Νέου Σχολείου», …την αποδοτικότητα και αυτονομία των δημόσιων εκπαιδευτικών μονάδων, την αξιολόγηση και διαφάνεια σε όλα τα επίπεδα…, και θα προτείνει συστάσεις σύμφωνα με τις βέλτιστες πρακτικές των χωρών του ΟΟΣΑ». ΜΝΗΜΟΝΙΟ (2015). Ν. 4336, ΦΕΚ 94, τ.Α΄, 14-8-2015, (σελ. 1026-1027).

Αν θέλουμε να έχουμε κάποιες απαντήσεις στο ποιοι είναι οι στόχοι της κυβέρνησης και του υπουργείου Παιδείας, θα πρέπει να πάμε δύο χρόνια πίσω, στην υπογραφή του 3ου μνημονίου το καλοκαίρι του 2015. Ας δούμε μόνο τέσσερις πτυχές από όσα μας εξαγγέλθηκαν, βιώνουμε ή μας περιμένουν.

Αξιολόγηση: Το Υπουργείο επιχειρεί αναβάθμιση της Α.ΔΙ.Π.Π.Δ.Ε. (που θα καταργούνταν). Αυτό σημαίνει ότι η αξιολόγηση με τη μορφή της αυτοαξιολόγησης θα προχωρήσει αφού είναι δέσμευση της Κυβέρνησης στο ντόπιο και ξένο κεφάλαιο, ενώ αναφέρεται ρητά στο Μνημόνιο. Στην τελευταία μάλιστα ετήσια έκθεση της η Α.ΔΙ.Π.Π.Δ.Ε θεωρεί καλύτερη μέθοδο αξιολόγησης την αυτοαξιολόγηση, κρατώντας την εξωτερική αξιολόγηση σε εφεδρεία προς το παρόν. Αυτό που προέχει, πάντα σύμφωνα με την ίδια έκθεση, είναι να εμπεδωθεί η κουλτούρα της αξιολόγησης.

Φυσικά, ένα από τα κύρια προβλήματα του Υπουργείου είναι πολιτικό: Πώς να εφαρμόσει από την μια την αξιολόγηση, ενώ από την άλλη να την παρουσιάσει διαφορετική από αυτή του 2013-4, ενάντια στην οποία είχε υψώσει κορώνες τότε ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ΣΥΝΕΚ στην εκπαίδευση.

Μαθητεία: Η Μαθητεία είναι σαφής επιταγή της Τρόικας, έστω κι αν το Υπουργείο την διαφημίζει ως κάτι καινούργιο και πρωτοπόρο. Δεν είναι ούτε το ένα, ούτε το άλλο. Είναι μια δοκιμασμένη συνταγή φτηνού εργατικού δυναμικού, η οποία ήδη έχει αποκτήσει αποδοχή στον τουριστικό τομέα. Από την άλλη, είναι φανερό ότι οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις είναι δύσκολο να δεχτούν την μαθητεία, ειδικά αν δεν ξέρουν οι ίδιες τι μέλλει γενέσθαι για την συνέχεια της λειτουργίας τους. Χαρακτηριστικό είναι ότι από τους μαθητευόμενους του νομού Τρικάλων, μόνο ένας πήγε σε ιδιωτική επιχείρηση και οι άλλοι «μαθήτευσαν» στους ΟΤΑ του νομού. Επειδή η μαθητεία φαίνεται να καρκινοβατεί στην μεγάλη εικόνα της, το Υπουργείο προσπαθεί να την ενισχύσει θεσμικά.

Αύξηση ωραρίου-ειδικότητες: Η αύξηση του ωραρίου το 2013 έγινε σύμφωνα με την υπόδειξη της έκθεσης του ΟΟΣΑ του 2011 και στην ανάγκη να καλυφθούν τα τεράστια κενά από τους μηδενικούς διορισμούς. Ακόμα και τώρα υπάρχει στο οπλοστάσιο η αύξηση του ωραρίου, με την κατάργηση της μείωσης των ωρών για τους παλιότερους καθηγητές, όμως φαίνεται ότι μια οριζόντια αύξηση δεν λύνει το πρόβλημα, ειδικά στην δευτεροβάθμια. Εκεί παρατηρούνται σε άλλους κλάδους ελλείψεις και σε άλλους υπεραριθμίες.

Η άλλη λύση που διαφημίζεται εδώ και χρόνια, τόσο από τον ΣΥΡΙΖΑ, όσο και από την ΝΔ είναι η συγχώνευση των ειδικοτήτων, οι οποίες χαρακτηρίζονται ως υπερβολικές. Ας αφήσουμε το γεγονός ότι αυτές οι ειδικότητες είχαν χαιρετιστεί ως ευλογία για την εκπαίδευση και ότι θα έδιναν επαγγελματικές διεξόδους όταν θεσπίστηκαν κι ας δούμε τους στόχους τους: Ουσιαστικά ο εκπαιδευτικός δεν θα διδάσκει αναγκαστικά αυτό το οποίο σπούδασε, αλλά και με μια μικρή επανακατάρτιση, όπως ωραία το έθεσε ο κ. Μητσοτάκης πρόσφατα, να μπορεί να διδάσκει και διαφορετικά γνωστικά αντικείμενα.

Φυσικά όλο αυτό γίνεται για το καλό μας, σύμφωνα με τον κ. Γαβρόγλου: Για να αποκτήσουν οι εκπαιδευτικοί την αίσθηση του συν-ανήκειν και να μην μετακινούνται σε πολλά σχολεία. Κι αυτό το λένε την ίδια στιγμή που ετοιμάζουν μετακινήσεις ενδοπεριφερειακά! Να μην αναφέρω και την μείωση του αριθμού των αναπληρωτών, οι οποίοι χρόνια τώρα είναι όμηροι της πολιτικής της αδιοριστίας και των ελαστικών σχέσεων εργασίας.

Διορισμοί: Έχουν καταντήσει πλέον ανέκδοτο οι 20000 διορισμοί που είχε εξαγγείλει ο κ. Φίλης. Είναι φανερό ότι οι διορισμοί, αν και όποτε γίνουν, θα είναι ελάχιστοι, καθώς υποδείχθηκε από τους «θεσμούς» ότι λόγω της κρίσης το μαθητικό δυναμικό θα μειωθεί κατά 25%. Επίσης, για να πραγματοποιηθούν, χρειάζονται προαπαιτούμενα, όπως η αξιολόγηση και άλλες αλλαγές.

Μία από αυτές βρίσκεται στην περίφημη αυτονομία της σχολικής μονάδας. Πάλι ο κ. Μητσοτάκης, με τον γνωστό κυνικό λόγο του, περιγράφει ξεκάθαρα το πλάνο: Αυτονομία σχολικής μονάδας, ελεύθερη επιλογή εκπαιδευτικών και αντικειμένων. Τι σημαίνει αυτό πρακτικά; Κατηγοριοποίηση σχολείων και διορισμό κατά το δοκούν εκπαιδευτικών σε προσωπική βάση και με κριτήρια εντελώς αδιαφανή. Σε αυτή την λογική ξεφουρνίζονται φαεινές για κουπόνια και πιέσεις στους εκπαιδευτικούς να γεμίσουν το portfolio τους με κάθε είδους σεμινάρια.

Δεν χρειάζεται και πολύ μυαλό για να καταλάβει κανείς ότι αυτό σημαίνει ταξική παιδεία και σπάσιμο κάθε είδους συλλογικότητας για τους εκπαιδευτικούς, οι οποίοι θα εξαρτώνται από τον διευθυντή και τους τοπικούς άρχοντες για την συνέχεια της θητείας τους. Αυτό το οποίο αξίζει να τονιστεί είναι ότι κι αυτό το μοντέλο έχει εφαρμοστεί παλιότερα σε χώρες όπως οι ΗΠΑ και έχει αποδειχθεί άκρως καταστροφικό για σχολεία, μαθητές και εκπαιδευτικούς.

Αποδοχή, υποταγή, μοιρολατρία ή κίνημα;
Μερικά από όσα αναφέρονταν στο Μνημόνιο και τα παρεπόμενα του (αξιολογήσεις, εκθέσεις κτλ) έχουν πραγματοποιηθεί, άλλα έχουν εξαγγελθεί κι άλλα κρατούνται ως εφεδρεία. Φυσικά, κανείς δεν πρέπει να βλέπει μηχανιστικά αυτά τα μνημόνια, ως θέσφατα που αναγκαστικά θα πέσουν στα κεφάλια μας, ούτε να πιστεύει ότι δεν μπορούν να ανατραπούν από το κίνημα. Είναι όμως αρκετά αποκαλυπτικά από τις προθέσεις της αστικής τάξης και των ιμπεριαλιστών για την πορεία της εκπαίδευσης στην χώρα μας.

Το κακό είναι πώς υπάρχουν μέσα στους κόλπους των εκπαιδευτικών μεμονωμένες ή και οργανωμένες φωνές (βλ ΔΑΚΕ, ΣΥΝΕΚ, ΠΕΚ), οι οποίες με τον έναν ή τον άλλο τρόπο όχι μόνο συμφωνούν με όλα αυτά, αλλά προλειαίνουν και το έδαφος για την εφαρμογή τους, σπέρνοντας παράλληλα ηττοπάθεια. Χαρακτηριστική είναι η άρνηση της πλειοψηφίας της ΟΛΜΕ να συμμετάσχει ο κλάδος στον αγώνα ενάντια στην αξιολόγηση, λέγοντας ότι οι εκπαιδευτικοί είναι ιδιαίτερο κομμάτι, δεν θα μας πειράξουν κτλ. Κάτι παρόμοια ακούγαμε και για το ενιαίο μισθολόγιο και οι μισθοί μας καταβαραθρώθηκαν…

Αν θέλουμε να δούμε την πραγματικότητα κατάματα, δεν πρέπει να περιμένουμε μόνο καλό δεν πρέπει να περιμένουμε από όλες αυτές και άλλες φαεινές, ούτε για τους εκπαιδευτικούς ως εργαζόμενους, ούτε για την πλειοψηφία των μαθητών και των λαϊκών στρωμάτων.

Το ερώτημα το οποίο τίθεται λοιπόν δεν είναι αν όλα αυτά πρέπει να ανατραπούν από το κίνημα, αλλά το πώς θα ανατραπούν.

Η απάντηση σε αυτό δεν μπορεί να δοθεί παρά μόνο μέσα από την συλλογικότητα, τις Γενικές Συνελεύσεις του κλάδου και τις κινητοποιήσεις μας.

Κώστας Μιχαλάκης
Μέλος Αγωνιστικής Κίνησης Εκπαιδευτικών Τρικάλων
Μέλος ΔΣ ΕΛΜΕ Τρικάλων
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Δίκες αγωνιστών ενάντια στην εξόρυξη χρυσού

0

Τετάρτη 20 και Πέμπτη 21 Σεπτεμβρίου, ξεκινούν δύο μεγάλα δικαστήρια με κατηγορούμενους αγωνιστές ενάντια στην εξόρυξη χρυσού.
Τετάρτη 20 Σεπτεμβρίου  δικαστήριο για Καρατζά.
Πέμπτη 21 Σεπτεμβρίου δικαστήριο για Δημαρχείο.
Στα δικαστήρια Θεσσαλονίκης


Θα είμαστε όλοι εκεί, στο πλευρό τους, να δηλώσουμε πως ο αγώνας συνεχίζεται.

ΚΑΜΙΑ ΕΞΟΡΥΞΗ - ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ
ΜΕ ΚΑΜΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ.

Στην αυριανή συγκέντρωση καλεί και η Λαϊκή Αντίσταση Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ξανακυκλοφόρησε η εφημερίδα της Ταξικής Πορείας

0
Με στόχο την αναβάθμιση της παρέμβασής της και τη μονιμότερη επαφή με χώρους δουλειάς και κλάδους εργαζομένων, η Ταξική Πορεία ξανακυκλοφόρησε αυτές τις ημέρες την εφημερίδα της.

Πρόκειται για ένα νέο, ελπιδοφόρο ξεκίνημα, το οποίο -παρά τις δυσκολίες που το συνοδεύουν (κυρίως οικονομικές, αλλά και πολιτικής του στήριξης)- επιδιώκει να βρει τη συνέχειά του κι ένα ρυθμό όσο το δυνατό πιο πυκνό.

Όπως είναι φανερό, στόχος αυτής της έκδοσης δεν είναι να καλύψει την τρέχουσα επικαιρότητα. Κάτι τέτοιο θα απαιτούσε μία αρκετά συχνή έκδοση. Αυτό που επιδιώκει -σε πρώτη φάση, τουλάχιστον-είναι να τοποθετηθεί σε πολιτικά και ιδεολογικά ζητήματα που μπαίνουν στα πλαίσια του εργατικού κινήματος, να αντιπαρατεθεί στις αστικορεφορμιστικές απόψεις που κυριαρχούν, να προβάλει θέσεις και απόψεις που προωθούν την υπόθεση της ταξικής ανασυγκρότησης του εργατικού κινήματος, κόντρα στο κλίμα απομαζικοποίησης και διάλυσης που έχει επικρατήσει και στην ηττοπάθεια που γεννά στις εργατικές συνειδήσεις.

Σημαντικό στοιχείο -που θα δώσει άλλη πνοή και ζωντάνια- αποτελεί η εμπλοκή στην έκδοση της εφημερίδας όσο το δυνατόν περισσότερων εργαζομένων, μελών και φίλων της Ταξικής Πορείας. Είναι και αυτό ένα στοιχείο απαραίτητο για το ανέβασμα του επιπέδου της παρέμβασης της Ταξικής Πορείας αλλά και της καλύτερης συγκρότησης των σχημάτων της.

Σε αυτό το φύλλο, περιλαμβάνονται αρκετά άρθρα, μεταξύ των οποίων για την απεργία των συμβασιούχων στους ΟΤΑ, για τα εργατικά «ατυχήματα», για την επίθεση που ετοιμάζεται ενάντια στο δικαίωμα στην απεργία, για τη νεολαία και τα ασφαλιστικά δικαιώματα, αλλά και άρθρα για συγκεκριμένους εργασιακούς κλάδους όπως το εμπόριο, ο επισιτισμός και το Δημόσιο.

Μια ιδιαίτερη πρόκληση για την επανέκδοση της εφημερίδας της Ταξικής Πορείας αποτελεί η οικονομική στήριξη της έκδοσης, καθώς η εφημερίδα διατίθεται δωρεάν. Ωστόσο, η εκτίμηση είναι ότι και αυτή η πρόκληση θα απαντηθεί με τον καλύτερο και ουσιαστικότερο τρόπο.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Θεσσαλονίκη Μαζικό όχι στην Ελντοράντο και στην κυβέρνηση που την αδειοδοτεί!

0
Εκατοντάδες Θεσσαλονικείς ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της Επιτροπής Αγώνα Θεσσαλονίκης ενάντια στην εξόρυξη χρυσού και διαδήλωσαν στο κέντρο της πόλης, σήμερα το απόγευμα, Τρίτη 19 Σεπτεμβρίου.

Οι διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν στην Καμάρα και διαμέσου της Εγνατίας και της Βενιζέλου κατευθύνθηκαν προς το Υπουργείο Μακεδονίας - Θράκης. Στην κινητοποίηση κυριάρχησαν συνθήματα ενάντια στην Ελντοράντο, την κυβέρνηση και κατά των δικαστικών διώξεων αγωνιστών του κινήματος των κατοίκων της Χαλκιδικής. Από αύριο στα δικαστήρια Θεσσαλονίκης και μετά στον Πολύγυρο ξεκινάει ένας νέος γύρος δικών με κατηγορούμενους μέλη του κινήματος ενάντια στην πολυεθνική του θανάτου γι αυτό ετοιμάζονται νέες δράσεις αλληλεγγύης.

Στην σημερινή κινητοποίηση μαζική ήταν η παρουσία της Λαϊκής Αντίστασης-ΑΑΣ . Συμμετείχαν επίσης το Κοινωνικό Ιατρείο Θεσσαλονίκης, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, το Ξεκίνημα, η Λαϊκή Ενότητα κ.α.



ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

19 Σεπ 2017

Συγκέντρωση την Πέμπτη 6:00 μ.μ. στην Αγορά ενόψει του ερχομού Τσίπρα στα Χανιά!

0
Αγώνας για την ανατροπή της πολιτικής που απλώνει τη φτώχεια, επεκτείνει τις βάσεις και τα δίνει όλα στο κεφάλαιο – ιμπεριαλισμό

Η καταστροφή του περιβάλλοντος στη θαλάσσια περιοχή κοντά στην Αττική που ζει ο μισός πληθυσμός της χώρας, είναι ένα μόνο δείγμα και μια μόνο έκφραση της ασυδοσίας των εφοπλιστών και συνολικά του κεφαλαίου σε βάρος των εργαζόμενων και της ίδιας της υπόστασης της χώρας μας.

Πιο ωμή έκφραση της βαρβαρότητας που έχει διαμορφώσει η επίθεση του κεφαλαίου ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια είναι η πραγματικότητα της ανελέητης εκμετάλλευσης που υφίστανται ιδιαίτερα νέοι αλλά και μεγαλύτεροι εργαζόμενοι στα ξενοδοχεία, στα εργοστάσια και τα εργοτάξια των δολοφονικών «ατυχημάτων», στα πλοία γαλέρες, μα και στα χωράφια και όπου αλλού μοχθεί ο κόσμος της δουλειάς για να παραχθεί ο πλούτος.

Η πραγματικότητα που ζει ο εργαζόμενος λαός και η νεολαία δείχνει πως η μνημονιακή πραγματικότητα της βαθειάς φτώχειας, της ανεργίας και της στυγνής εκμετάλλευσης ήρθε για να μείνει. Ξεκάθαρο είναι πως και στη χώρα μας και σ’ άλλες χώρες η επίθεση του κεφαλαίου θα συνεχιστεί. Για τα σοβαρά άλματα που έχουν πετύχει σε βάρος του κόσμου της δουλειάς πανηγυρίζουν και καμαρώνουν με πλέρια συναίνεση οι πολιτικοί εκπρόσωποι του συστήματος. Το πιο σημαντικό για το επενδυτικό περιβάλλον που διαφημίζει στις φιέστες στη ΔΕΘ και σε διάφορες πόλεις της χώρας ο Τσίπρας και όλο το αστικό πολιτικό προσωπικό κυβέρνησης – αντιπολίτευσης είναι το γεγονός πως η αντιλαϊκή επίθεση περνάει χωρίς για την ώρα σοβαρές λαϊκές αντιστάσεις.

Την ίδια ώρα η κυβέρνηση με πλήρη συναίνεση της αντιπολίτευσης εμπλέκει ολοένα τη χώρα στον πόλεμο που δε σταματά στην περιοχή, ιδιαίτερα σε μια συγκυρία που οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί οξύνονται επικίνδυνα η επέκταση των βάσεων ιδιαίτερα στην πόλη μας γεννά θανάσιμους κινδύνους.

Συνολικά η πραγματικότητα που βιώνει ο λαός ανατρέπεται μόνο με αγώνες κόντρα στην πολιτική κυβέρνησης- Ν.Δ. κεφαλαίου και ιμπεριαλιστών. Η αναπτυξιολογία και το επενδυτικό κλίμα που επιδιώκουν είναι κυρίως η φιλολογία και ουσιαστικά το πρόσχημα μετά τη χρεοκοπία για να συνεχίσουν χωρίς σταματημό και χωρίς καμιά προοπτική για τον κόσμο της δουλειάς, την πολιτική όλα στο κεφάλαιο - όλα για το κεφάλαιο.

Η προοπτική για τη νεολαία και τους εργαζόμενους βρίσκεται στη συγκρότηση της λαϊκής πάλης- Αντίστασης στη βαρβαρότητα που επελαύνει και τη ζούμε καθημερινά. Δε θα σταματήσουν αν δε τους σταματήσουμε . Υπάρχει μέλλον και προοπτική για τον κόσμο της δουλειάς, γιατί υπάρχει δίκιο.

► Όλοι στον αγώνα για να βρούμε την προοπτική, το δίκιο και το μέλλον μας.

Ενόψει του ερχομού του πρωθυπουργού Τσίπρα στα Χανιά
Όλοι στη συγκέντρωση καταγγελίας της πολιτικής της εξάρτησης και της εξαθλίωσης, που καλούν συλλογικότητες της πόλης την Πέμπτη 21 Σεπτέμβρη 6.00μ.μ. Πλ. Αγοράς

Χανιά, 19-09-2017

Πρωτοβουλία Αντίστασης 

protovouliantistasis.blogspot.com
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ELDORADO GO HOME! Συλλαλητήριο Τρίτη 19/9, 18:00, Καμάρα

0

Η Επιτροπή Αγώνα Θεσσαλονίκης ενάντια στην εξόρυξη χρυσού με αφορμή τις τελευταίες εξελίξεις καλεί οργανώσεις- συλλογικότητες και φορείς της πόλης να δώσουν ένα δυναμικό παρόν, στο συλλαλητήριο που καλεί την Τρίτη 19 Σεπτεμβρίου, ώρα 18:00 στην Καμάρα:

Από την πρώτη στιγμή που η Eldorado Gold απείλησε να κλείσει την «επένδυσή» της και να φύγει, η αντιπολίτευση της ΝΔ και τα εντεταλμένα ΜΜΕ ξεκίνησαν μια εκστρατεία ψεμμάτων. 

Δημοσιογράφοι-εκπρόσωποι τύπου της εταιρείας αναπαράγουν ολημερίς τερατολογίες, φουσκώνουν καθημερινά και περισσότερο τον αριθμό των θέσεων εργασίας και τα χρήματα που υποτίθεται πως συνεισφέρει η εταιρεία στην οικονομία.

Εμείς γνωρίζουμε πως πίσω από τη μαγική λέξη «επένδυση» που χρησιμοποιείται ως πανάκεια, κρύβεται μια λεηλασία. Μια εταιρεία που πήρε τις εκτάσεις στη Χαλκιδική για ένα κομμάτι ψωμί, που ληστρικά κερδίζει χωρίς να πληρώνει φόρους, που καταστρέφει το περιβάλλον και τους φυσικούς πόρους του τόπου, που απειλεί να αφήσει άνεργους δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενους στη γεωργία, τη μελισσοκομία, την αλιεία, τον τουρισμό, την κτηνοτροφία και όλα τα συνεργαζόμενα επαγγέλματα στη Χαλκιδική και τη Θεσσαλονίκη.

Απέναντι τους έχουν μια κυβέρνηση που, παρότι ισχυρίζεται πως ενδιαφέρεται για το περιβάλλον, έχει παραχωρήσει τις περισσότερες άδειες στην εταιρεία από οποιαδήποτε προηγούμενη. Μια κυβέρνηση που δηλώνει πως αναζητά ένα συμβιβασμό, μια ακόμα «αμοιβαία επωφελή συμφωνία» με την Eldorado Gold. Αυτή τη στιγμή, όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά, απέναντι στον ωμό εκβιασμό της εταιρείας και την πίεση ντόπιων και διεθνών παραγόντων.

Απέναντι σε όλα αυτά, η απάντησή μας είναι απλή: Να φύγουν! Να σταματήσουν τώρα και οριστικά οι εξορύξεις σε όλη τη Χαλκιδική, να ακυρωθούν τα σχέδια για νέες εξορύξεις σε Μακεδονία και Θράκη. Δεν περιμένουμε κανένα σωτήρα, δεν αναθέτουμε τους αγώνες μας σε καμία κυβέρνηση. Συνεχίζουμε τον αγώνα μας δυναμικά, μέχρι να φύγει η εταιρεία και να μην έρθει άλλη!

ΑΠΑΛΛΑΓΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΔΙΩΚΟΜΕΝΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ
ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ – ΚΑΜΙΑ ΕΞΟΡΥΞΗ – ΜΕ ΚΑΜΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

Επιτροπή Αγώνα Θεσσαλονίκης ενάντια στην εξόρυξη χρυσού

Facebook: https://www.facebook.com/epitropiagonathessantigold/
Twitter: https://twitter.com/ThessAntigold
email: epitropi.agona.thess.antigold@gmail.com
Η Επιτροπή συνδριάζει στο χώρο της, Σωκράτους 14, κάθε Δευτέρα στις 19:30
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Συλλαλητήριο στην Καμάρα (19/9): να φύγει η El Dorado

0
Έξω οι ιμπεριαλιστικές πολυεθνικές του θανάτου από τον τόπο μας!
Όλοι στο συλλαλητήριο στην Καμάρα!
Την Τρίτη 19 Σεπτέμβρη στις 6 το απόγευμα

Με την αναστολή των επενδυτικών της προγραμμάτων στην Χαλκιδική, η πολυεθνική EL DORADO GOLD προχώρησε σ’ έναν ολοφάνερο εκβιασμό. Ταυτόχρονα μεθοδεύει ένα προπαγανδιστικό μπαράζ ψευδολογιών, με στόχο την γρήγορη και χωρίς πολλές διατυπώσεις έγκριση όλων των εκκρεμών αδειών, για την εξάλειψη κάθε νομικού και τεχνικού κωλύματος. Απαιτεί από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ να πάρει θέση άμεσα και να προχωρήσει στην υπογραφή άνευ όρων. Η στάση της κυβέρνησης που δίνει γη και ύδωρ στους ιμπεριαλιστές, αποδεικνύει ακόμη μια φορά ότι όσο υποκύπτεις στους ιμπεριαλιστές τόσο περισσότερα θα απαιτούν.

Το ξένο ιμπεριαλιστικό κεφάλαιο και οι ντόπιοι κεφαλαιοκράτες τα θέλουν όλα χωρίς προσχήματα και τα θέλουν τώρα. Ουραγοί στην προσπάθεια αυτή της εταιρείας η Δεξιά, η Ακροδεξιά, η Κεντροαριστερά, τα ΜΜΕ, ο ΣΕΒ και άλλοι καλοθελητές.

Απέναντι σ’ αυτές τις προκλήσεις η Λαϊκή Αντίσταση - Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία πιστεύει ότι είναι ανάγκη να δοθεί μια μαζική, ανυποχώρητη και δυναμική απάντηση με την ενίσχυση του λαϊκού, ενωτικού κινήματος στην Χαλκιδική και στην ευρύτερη περιοχή.

Με αγωνιστική, ενεργό αλληλεγγύη να απαντήσουμε στις τρομοκρατικές δίκες που έρχονται σαν αποτέλεσμα των διώξεων των αγωνιστών.

Ο αγώνας για την ζωή μας και το κουμάντο στον τόπο μας θα συνεχιστεί ανυποχώρητα μέχρι την νίκη!

ΕΞΩ Η ΕΛΝΤΟΡΑΝΤΟ ΑΠΟ ΤΗ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ

ΑΠΑΛΛΑΓΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΔΙΩΚΟΜΕΝΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΣΚΕΨΗ με στόχο τη διοργάνωση διαδήλωσης για τη μόλυνση στον Αργοσαρωνικό

0
Προς: Σωματεία, Συλλόγους, συλλογικότητες, κινήσεις γειτονιάς

Η μεγάλη περιβαλλοντική καταστροφή στον Αργοσαρωνικό από το δεξαμενόπλοιο «Αγία Ζώνη 2» δεν είναι ένα ατύχημα. Είναι προϊόν της ασυδοσίας του εφοπλιστικού κεφαλαίου που αποθρασύνεται από την πολιτική του συστήματος. Συνένοχη στο έγκλημα είναι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ που, στη ρότα των προηγούμενων κυβερνήσεων και ως σημερινός πολίτικος διαχειριστής, με τη κλιμάκωση της αντιλαϊκής-αντεργατικής επίθεσης ποτίζει ασταμάτητα την ακόρεστη δίψα του κεφαλαίου για κέρδος.

Οι καθησυχαστικές δηλώσεις των κυβερνητικών στελεχών, που μόνο οργή μπορεί να προκαλέσουν, συντρίβονται από την ίδια τη πραγματικότητα αφού έχουν μαυρίσει από το μαζούτ όλες οι νοτιοανατολικές παραλίες της Αττικής. Εκτιμήσεις κάνουν λόγο για αρκετά χρονιά ώστε να επανέλθει το θαλάσσιο οικοσύστημα στη πρότερη κατάσταση, ενώ διατυπώνονται φόβοι να περάσει η μόλυνση στη διατροφική αλυσίδα.

Η λεγόμενη ολιγωρία της κυβέρνησης δεν είναι τίποτε άλλο από την προσπάθεια συγκάλυψης του εγκλήματος. Άλλη μια ευγενική χορηγία στο εφοπλιστικό κεφάλαιο, την «ναυαρχίδα» της ελληνικής οικονομίας. Έκφραση της πολιτικής της «δίκαιης ανάπτυξης».

Από τις Σκουριές μέχρι το Πειραιά και από το ξεπούλημα μέχρι τα εργατικά εγκλήματα, άνθρωπος και περιβάλλον γίνονται θυσία στο βωμό του καπιταλιστικού κέρδους. Ο λαός και οι εργαζόμενοί θα πληρώσουν βαρύ το τίμημα της λεγόμενης «ανάπτυξης» και των «επενδύσεων». Με εκτεταμένη καταστροφή και λεηλασία, εργασιακό μεσαίωνα και θάνατο.

Σε αυτή τη βάση και προκειμένου να προετοιμαστεί μια μαζική απάντηση από το λαό και τους εργαζόμενους σας καλούμε σε ανοιχτή σύσκεψη τη Τετάρτη 20/9, 7μμ, στο πρώην Δημαρχείο Δραπετσώνας (Αγωνιστών Πολυτεχνείου και Καραϊσκάκη), 3ος όροφος, για την άμεση διοργάνωση διαδήλωσης στις γειτονίες του Πειραιά. Να διεκδικήσουμε την πλήρη απορρύπανση των ακτών και της θάλασσας, την απομάκρυνση κάθε βιομηχανικής δραστηριότητας από κατοικημένες περιοχές και, στο πλευρό των ναυτεργατών, δουλειά με δικαιώματα ενάντια στον εργασιακό μεσαίωνα που επιβάλουν κυβέρνηση - κεφάλαιο - ΕΕ - ΔΝΤ.

Λαϊκή Αντίσταση Πειραιά

19/9/2017
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΣΟΥΜΕ ΑΓΩΝΕΣ ΠΟΥ ΘΑ ΒΑΛΟΥΝ ΦΡΕΝΟ ΣΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ

0
Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ προσπαθεί με κάθε τρόπο να υλοποιήσει τις δεσμεύσεις της προς τους «θεσμούς», τον ΟΟΣΑ και τις απαιτήσεις του ντόπιου κεφαλαίου για αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων. Αξιοποιώντας τις προσπάθειες και τους νόμους των προηγούμενων κυβερνήσεων, με νέους νόμους και διάφορες διοικητικές ενέργειες επιχειρεί να διορθώσει ρωγμές, ασυνέχειες και αντιφάσεις όλου του νομικού πλαισίου ώστε να μπει πανέτοιμη στη τελική φάση εφαρμογής της αξιολόγησης. Έτσι, στην αρχή απλά πάγωσε και δεν κατάργησε τους νόμους της αξιολόγησης των ΝΔ –ΠΑΣΟΚ, προώθησε τον νόμο Βερναδάκη, δίνει τώρα τη σκυτάλη στη Γεροβασίλη και έπεται συνέχεια. Επίσης, με μια σειρά νόμους και εγκύκλιους στους διάφορους κλάδους του δημοσίου φέρνει μια σειρά αλλαγών στη διοίκηση και τα εργασιακά που οδηγούν στην αξιολογική περικύκλωση των εργαζομένων.

Με την αξιολόγηση οι κυβερνήσεις προσπαθούν να δώσουν ένα αποφασιστικό χτύπημα στις εργασιακές σχέσεις των δημοσίων υπαλλήλων, να εισάγουν την ανασφάλεια, να τρομοκρατήσουν, να χειραγωγήσουν, να εντατικοποιήσουν, να καλλιεργήσουν τον ανταγωνισμό και την ανθρωποφαγία, να συγχωνεύσουν-καταργήσουν-ιδιωτικοποιήσουν δομές του δημοσίου, να εισάγουν τιμωρίες και ποινές, να καθηλώσουν μισθολογικά και βαθμολογικά, να απλώσουν παντού την κινητικότητα και τη διαθεσιμότητα και φυσικά να απολύσουν.

Δεν υπάρχει «μη τιμωρητική αξιολόγηση». Τώρα όμως που η κυβέρνηση ξεπέρασε τη φάση της δικής της αξιολόγησης από τους «θεσμούς», επιδιώκει να είναι αυτή που θα καταφέρει να εφαρμόσει τη αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων.

Η ΑΔΕΔΥ που δίνει τον τόνο σε όλες τις ομοσπονδίες του δημοσίου, έχει επιλέξει να μονομαχήσει με την κυβέρνηση στο νομικό πεδίο με την «απεργία-αποχή από την αξιολόγηση» και με χλιαρές κινητοποιήσεις δια-μαρτυρίας. Όμως, δεν μπορούμε συνεχίσουμε με αυτόν τον τρόπο, δηλαδή αραδιάζοντας στην κυβέρνηση λογικά επιχειρήματα ευελπιστώντας πως είτε θα την κατατροπώσουν ή θα δει επιτέλους το δίκιο μας και θα υποχωρήσει. Ήδη βλέπουμε πως η κυβέρνηση προσπαθεί να βρίσκει τρόπους να παρακάμπτει τα μικρά χαλικάκια που ρίχνει στο δρόμο της η συνδικαλιστική ηγεσία. Αν «οι από κάτω» δεν υλοποιήσουν την αξιολόγηση, υπάρχουν πάντα «οι από πάνω» και το «εντέλλεστε».

ΑΠΕΧΟΥΜΕ από την αξιολόγηση
και
ΟΡΓΑΝΩΝΟΥΜΕ την πάλη μας

ΜΟΝΟ οι αγώνες μας μπορούν να βάλουν φρένο στην κυβερνητική πολιτική

Αυτό που πρέπει να είναι καθαρό είναι πως αν εμείς δεν αναμετρηθούμε με τον αντίπαλο, αυτός δε θα ακυρώσει την επίθεσή του. Και όσο καθυστερούμε την αναμέτρηση τόσο ο αντίπαλος κερδίζει έδαφος.

Πρέπει να σπάσει το κλίμα της αδράνειας και της μοιρολατρίας που αφήνει ανενόχλητη την κυβέρνηση να υλοποιεί την αντιλαϊκή της πολιτική. Οι δημόσιοι υπάλληλοι σε όλους τους χώρους δουλειάς πρέπει να συζητήσουν, να αποφασίσουν για αγώνες και απεργίες και να συντονίσουν τη δράση τους. Να οργανώσουν αγώνες που να διεκδικούν νίκη.

ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ 

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ